შეშლილი ფსიქოლოგი სვანეთში(სრულად)

-შემომხედე-მივუახლოვდი, შემოვაბრუნე და ისე ძლიერად ჩავეხუტე, თითქოს მისი ტკივილის გაქრობა მინდოდა-როლები გავცვალეთ ფსიქოლოგო?-25-რა? -მაშინ რომ მკითხრე დღეებს ხომ არ ითვლიდი რამდენი დღე

მონატრება.....

როცა გიყვართ ხშირად უთხარით მას ეს.. გაეცით მეტი სიყვარული მისადმი, აგრძნობინეთ რომ თქვენთვის ის ერთადერთია. ეცადეთ არ აწყენინოთ. იბრძოლეთ მისთვის სისხლის ბოლო წვეთამდე, რადგან წარსულს

ასეც ხდება ხოლმე (ნაწ.2 თავი 5)

იქვე შემჩნეულ ცხენზე დაჯდომა აიტეხა. თორნიკემ მთელი ისტორიები შეთხზა თუ რა საშიში იყო ამ გარემოში ცხენზე დაჯდომა, ნუ მაგის ბოდვას ვინ უსმენდა საერთოდ.მაინც თავისი გაინაღდა და გაექანა ცხენისკენ.

იურისპრუდენციული სიყვარული (1 თავი)

-უკაცრაავად.-ოჰო, ქალბატონო თქვენ ალბათ ის ტაისია ბრძანდებით აქამდე, რომ არასოდეს ყოფილა ჩემს ლექციაზე, ხომ?-ამ, დიახ.- რახან თქვენ იკადრეთ მოსვლა არაფერს ვჩივი.-ბატონო, თორნიკე, რომ მცოდნოდა ასეთი სიმპატიური

გრძნობების მორევში (საცდელი)

ნუთუ ასე ადვილია ცხოვრება ტკივილით? ალბად შესაძლებელია რადგან ვცოცხლობ, მე ვივიანა ყანჩელი ვარ 18 წლის გოგონა რომელმაც არაერთი ტკივილი გამოიარა,არაერთი დამცირება აიტანა, არაერთხელ

არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი (4 თავი)

მეორე დღეს გადაღებები გავაგრძელეთ. ალექსს გოგოები შემოეხვივნენ და ეტიკტიკებოდნენ. ეტყობოდა,რომ ერთი სული ჰქონდა როდის გამოექცეოდათ.მალე მისგან შეტყობინებაც მივიღე.„მიშველე!"-ბატონო ალექს!

გათენდა

გათენდა, თუმცა მზეს არ უხარებია ახალი დღის დადგომა. დიახ, მაბედნიერებს მისი ყოველი სხივი, სილამაზე, სინათლე, სითბო და თუნდაც მისი აუტანელი სიცხე. ის ხომ სიცოცხლეა, სამყაროს გული. მაგრამ სამაგიეროდ

ოცნებები ხდება

ისევ დამესიზმრა.. არა, ახლა იცინოდა, მისი თვალებიც იცინოდნენ. ისე მიხაროდა რომ სული სიხარულით მევსებოდა! როგორ მინდოდა შევხებოდი, სულ ცოტახნით მაინც. თმაზე, მის ოქროსფერ თმაზე... მე ვიდექი ჩუმად და მის გაბრწყინებულ თვალებს შევცქეროდი.. ხომ

ჯოჯოხეთიდან სამოთხემდე თავი 4

თვალები ეშმაკურად უელავს ნიკოლოზს მაგრამ ხმას არც ის და არც მე აღარ ვიღებთ მეტად. მის სახლამდე თვალის დახამხამებაში მივდივართ,უზარმაზარი ჭიშკრის ნაცრისფერი მოჩუქურთმებული კარი იღება და

თითქმის დაქორწინებული IX

-დიტო ხომ არ გავბრუნდეთ? აი რომ გავიქცეთ მოვასწრებთ მანქანაში ჩაჯდომას.-გადავჩურჩულე დიტოს,მას კი გაეღიმა. -რატომ? -შეხედე დედაშენს,მზად არის აქვე გამომჭრას კისერი.-დიტომ დედამისისკენ გააპარა თვა