ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი თექვსმეტი )

ვერაფრით მოახერხა დაეძინა. ძალიან უჭირდა პირველივე დღეს სხვა სახლში და სხვა ლოგინში დაძინება. მითუმეტეს როდესაც გვერდით ოთახში ნერსეს ეძინა. თბილი ჟაკეტი მოიცვა და უხმაუროდ ჩაიარა კიბეები. კარები უხმოდ გააღო და ეზოში გავიდა.

სინათლემ სიბნელეში ჩამკარგა (7)

ცოტა აქეთ გადმოწია თავი, მე გაყინული გაშეშებული ვიწექი თვალებ დახუჭული და ვერაფერს ვაკეთებდი, ექიმი ძალიან მოქმედებდა, ეტყობა რაღაც პაციენტის გაშეშების თეორემას ასწავლიდნენ უნივერსიტეტში. ზუსტად საფეთქლის და თვალის ზედა

ჭაობისფერი (5)

გეგას თვალები გაუფართოვდა,გაოგნებული შემომცქეროდა,სიტყვაც არ დაუძრავს ან რას იტყოდა,შეშლილივით მივახალე რაღაც აფსურდი.უკან კმაყოფილების გრძნობით აღვსილმა მივიხედე სანდროს გამწარებული სახის სანახავად,არც შევმცდარვარ,მრისხანებისგან მთლად ალისფერი

გამოიდარებს ! გპირდები (2)

ახლა კიდევ ერთი კითხვა დამიტრიალდა გონებაში, რატომ გამომიგზავნა ბრაუნის ტორიტი ან საიდან იცის რომ მიყვარს და კი არ მიყვარს უბრალოდ ვგიჟდები შოკოლადზე და ყველაფერზე რაც შოკოლადს უკავშირდება.

იასამანი(თავი 4)

საათს გავხედე ტუმბოზე,8 არც იყო ანუ გია არ იქნება წასული თქო და ავფორიაქდი.ჩუმად ვერც გავეპარები ისეა გადახლართული თან უკვე მცხელა.ისეთი ცხელია შეხებაც კი მწვავს. -კოსტა. წავიჩურჩულე. -ჰმ.ყურთან მომესმა მისი ძალიან დაბოხებული ხმა. -უნდა წავიდე.

იყავი ჩემი საყვარელი [თავი 6]

ბავშვი ძალიან კარგად გრძნობდა თავს მაქსიმეს გვერდით, არცერთი წამით მოშორებია მამაკაცს. ესეც ისე ეთამაშება და ელაპარაკება, თითქოს მათ შორის ნინიას და მისი ურთიერთობა არ იყოს. ლილუც ძალიან სხვანაირია ადამიანებს ძალიან იშვიათად იაკრებს და თუ იკარებს

ღამის სტუმარი [8]

ოთახში შესვლისთანავე დაურეკა ანის და ყველაფერი დაწვრილებით უამბო. იმდენი ემოცია დაუგროვდა ორი დღის განვალობაშირომ ადგილს ვერ პოულობს. ტელეფონზე საუბრისას ფეხზე იდგა და აქეთ-იქით დადიოდა. ანას საოცრად გაუხარდა მეგორბის ბედნიერება, პირობაც კი

ერთხელ (თავი მეოთხე)

საშინელი დეჟავუს გრძნობა დამეუფლა. თითქოს... თითქოს, სადღაც სხვაგან გადამისროლეს. სადღაც... ძალიან ძველ, ძალიან...ნაცნობ

დეე გათოვდაო ...

მე ვითამაშებ - შენ კვლავ დაკრეფ ჩემთვის ლიანებს ავტირდები და მოგატყუებ რომ კვლავ დავეცი. თოთო ბავშვივით დამიამებ მტკივან იარებს მამის ბავშვური მონატრება ვერსად გავეცი.

დაუნახავი რეალობა

ეს არ არის ისტორია სიყვარულზე. ეს არის ჩემთვის მტკინვეულ თემაზე.ერთი წლის წინ დავწერე ეს ჩანახატი და ახლა გადავწყვიტე აქ დადება. იმედია თქვენში ჩამარხულ ფიქრებს ავაფორიაქებ. ძალიან მინდა რომ ბოლოსდაბოლოს ეს პრობლემა გადაიჭრას მთელ მსოფლიოში.