ისე მომენატრე, სულ მელანდები

ისე მომენატრე რომ გაჩერდა დროის წამები ისე მომენატრე ვეღარ ამბობს სათქმელს თვალები ისე მომენატრე ჩემი გრძნობით ზეცა ატირდა ისე მომენატრე რომ ზაფხული უცებ გაცივდა

ღმერთო

აბა რა გითხრა, მინდა ვცადო ვიყო გულწრფელი. თითქმის, სათქმელი ბევრი უკვე არაფერია. სჯობია ხშირად გაიხსენო ალბათ უფალი, თუ ბოროტება სიკეთეში არ აგერია,

მცველები (1)

ვიქტორიას ყვირილი მესმის,მაგრამ ვერ ვხედავ აკანკალებული მივრბივარ მისი ხმისკენ დავინახე როგორ იწვა სისხლში ძალა გამოცლილი. –ბელა ისინი აქ არიან გაიქეცი! გაიქეცი! –არა ვიქტორია დაგეხმარები.

ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი მესამე )

მოლურჯო, მოშავო ცაზე როდესაც გამოჩნდება ყვითელი ციური სხეული, ის თითქოს შენამდე მოდის და სულში აწვდენს მის გრძელ ხელებს. მანამ არ განებებს თავს და აფათურებს ხელებს, სანამ არ დანებდები და ყველაფერს გაუნდობ.

მარიამი, ანგელოზი იყო...

ქალის კივილის ხმა ისმის, ხმაში საოცარი ტკივილი და ბედნიერება გამოკრთის. ქალი მშობიარობს... დაიბადა... გოგოა... დაიბადა ულამაზესი ბავშვი, პატარა გოგონა, მარიამი. დედას გულზე დააწვინეს, ეს ორი არსება ერთმანეთს უკვე იცნობდნენ, 9თვის ნაცნობები იყვნენ.

უცხო ქალის ცრემლი 2 ნაწილი 17-18 თავი

.ვნერვიულობ ხრისტოზე და ვნერვიულობ ელისოზე.სახლში მისულებს,ისეთი ბედნიერი იყო ელისო იმ დღის შთაბეჭდილებებით,არ დაანება ხრისტოს არაფლის თქმა,რათა არ უნდოდა ამ ლამაზი დღის ტკივილით დასრულება.საღამო ორივემ ერთმანეთის ალერსში გაატარა და დადგა დილა

ბრუნვა სივრცეში (3)

ერთიანად მოითენდა, თითქოს ძილი მოერია... მაგრამ ნიცა ხომ ხვდება ასე რატომაც არის. ძილი კი არ მოერია, უბრალოდ დღეს პირველი შემთხვევაა, როცა ასე მოეშვა, ემოციებისგან განიტვირთა. რაღაცნაირად... ნიცასეულად...

სანშაინ (დასასრული)

საოცარი გულის ქროლვით გამეღვიძა. კანზე ვგრძნობდი ფეთქვას, აჩქარებულ პულსს და მოუსვენრობისგან მთელ სხეულზე ცივი ოფლი მასხამდა. სამზარეულოში ფეხების არევით შევედი და ცივი წყალი დავლიე.

with(out) you (X თავი) დასასრული

-მშვენივრად ვხედავ! - იყვირა ნერვებმოშლილმა ლინდამ. - და შენ ახლა თემის გადატანას ცდილობ. მითხარი ვინ ვარ შენთვის? შენი ცოლი? ცოლი რომლის გვერდით არც კი გძინავს? ცოლი, რომელსაც არ კოცნი და ეფერები? რომლის ბედიც არ გაინტერესებს? შენ უბრალოდ აღარ

ქარცეცხლი შენფერი

არა ვარ ქარი, სიხარულო, თმას არ გიწეწავ, და მე არ გიშლი მარსის ველზე ლამაზ კულულებს, ათასწლოვანი მოლოდინი რომ გამიბერწდა, ჩამქრალ კოცონში ჩაუმარხავთ თავი ბულბულებს.