ამაყი ცრემლი - 1

დეე, ჩემი ტკივილია. დეე, ჩემი ყველა'ფერია. ჩემი დეე აღარ არის ჩემთან. მაგრამ ყოველთვის ვგრძნობ ჩემს დეე'ს.

Forgiven (სრულად)

თავის პატარა, დაუცველ სხეულს ხელები ნაზად მოხვია და სახე მის სურნელოვან თმებში ჩარგო. -ჩემი პატარა... როგორ მომენატრე. ნაზად დაუკოცნა კანი შუბლიდან ყბის ძვლამდე და ლოყაზე ნაზად მოეფერა.

მაშინ როდესაც ვარდები ჭკნებიან (ნაწილი 1)

მახსოვს,ბავშვობაში დედის კალთაზე ჩამომჯდარი როგორ ვითვლიდი ხის ტოტებზე მჯდარ ჟღურტულა ჩიტებს. ვუსმენდი მათ ტკბილ გალობას საამურად გახვეული ნეტარებაში. დედაჩემის ჩამოშლილი ქერა,ხვეული თმა იპყრობდა მუდამ ჩემს ყურადღებას და სულაც მავიწყდებოდა ამ

ბედნიერება მე შენში ვიგრძენი.

გრძნობა? - ერთი დანახვაა...ერთი ამოსუნთქვაა...ერთი გაღიმებაა... ოდესმე გყვარებიათ ადამიანი გულის ტკივილამდე? მე მიყვარს...აქამდე არ განმიცდია მსგავსი რამ, მყვარებია ერთადერთხელ, მაგრამ ასეთი სიძლიერით პირველი სიყვარულიც კი არ მიყვარდა. ყოველთვის

გაგიჟებამდე (სრულად)

- რა თქვი? - ხმა კი დაიმორჩილა, მაგრამ თვალებში აკიაფებული ბედნიერების სხივები ვერაფრით დაფარა. - გ ა მ ო გ ყ ვ ე ბ ი! - დაუმარცვლა და დამნაშავესავით ახედა მასზე ერთი თავით მაღალ სხეულს.

ჟურნალისტო! შარში ხარ... (თავი 1)

„ კი ქალი როგორ არა... ლეა საერთოდ რაზე ფიქრობ? ალბათ იმ სიმპატიურ ბიჭზე ეხლა მოპირდაპირე კორპუსიდან რომ გაკვირდება? არა, ეხლა მხოლოდ იმაზე ფიქრობ რომ ის ხამია და ქალი არ უნახავს. ის მაგრამ ასწორებს შენ თავს მესამე პირში, რომ ელაპარაკები. თქვენც

სიყვარული ადამიანს ცვლის?! (1)

"-მომისმინე, გიგა, ყველაზე მეტად ვერ ვიტან როცა ვინმე ცდილობს თავი ჩემზე მეტად წარმოაჩინოს. შენ არა მგონია ჩემზე მეტი იყო რამით და ამიტომ თუ შეიძლება ნორმალურად, ყველანაირი უხეშობის გარეშე მესაუბრე! -სახეში სისხლმა ამასხა, ალბათ წითელი ვიყავი.

შუაღამის მზე (თავი პირველი)

გამთენიისას ძლივს ავწიე სხეული იატაკიდან, მთელი სხეული მტკიოდა და სიარული მიჭირდა. გადაგლეჯილი მაისური გავიხადე და ნელი ნაბიჯით გავედი ოთახიდან. ხელში ხალათი და პირსახოცი მეჭირა. დერეფანში, სარკეში ჩემი ნახევრად შიშველი სხეული შევათვალიერე. ზურგზე

პროკურორი მაღალ ქუსლებზე (5 თავი)

მეორე დილას ისევ მობილურის ხმა მაღვიძებს. -ქალბატონო ლეა აგენტი ვანო გახლავართ გოგონას ამწუთას შელაპარაკება მოუვიდა ვინმე ათუკა მაჭავარიანთან, რომელიც მისი შეყვარებულია.

შენმა ლურჯმა თვალებმა დამატყვევეს(მეჩვიდმეტე თავი)

-პაციენტს თქვენი ნახვა სურს.-აჩი ამის გაგონებისას სიხარულით აენთო და წამში პალატასთან გაჩნდა. -ბატონო, ტყუილი ვთქვი-დანანებით ამოილაპარაკა საბამ-შემეშინდა რადგან ამის ჩამდენი უარესის გამკეთებელია. -გპირდები თუ დამეხმარები უსაფრთხოების ყველა ზომას