თვალები

არის მომენტები როდესაც სიტყვები სულაც არაა საჭირო რადგან თვალები უკეთ ამბობენ

ჩაკეტილი სივრცე 1 თავი

-თქვენი აზრით გიჟი ვარ?-ვკითხე ჩემს ფსიქოლოგს, არაფერი მიპასუხა, სათვალე შეისწორა და თავი დახარა

ჩვენ (თავი მეშვიდე)

- დედას შევე*ი - მანქანა დაქოქა და სიჩქარეს უმატა - ნუ ტირიხარ! ნუ გამაჭედინებ უარესად! - დუმილი დაარღვია ავალიანმა, მთელი ძარღვები დასჭიმვოდა და ეს ესაა გაუსკდებოდა - მაპატიე - გაჩუმდი თამთა გთხოვ რა - ხელი შუბლზე მიიდო და გზას გახედა..

პატარძალი (სრულად)

სულ ერთი ნაბიჯიც და უფსკრულისკენ დაეშვებოდა ან უხილავ ტახტზე დაჯდებოდა, ქალღმერთად იქცეოდა . ყველა პატარძალი დგას ამ ზღვარზე და არასდროს იცი როგორ განვითარდება შენი ცხოვრება , ვინ იქნები პატარძლის შემდეგ დედოფალი თუ მონა .

შენსკენ სავალი გზები თავი 7

ხომ ხდება ცხოვრებაში მომენტები როცა უზომოდ ბედნიერი ხარ და გეშინია ხელიდან არ გამოგეცალოს ეს ბედნიერება.საპნის ბუშტივით არ გასკდეს და თან არ წაიღოს ყველანაირი გრძნობა , იმედი, ზუსტად იგივე გრძნობა ქონდა ნინას. ეშინოდა ბედნიერების ეშინოდა.

წითური და პოლიციელი 2

- მაპატიე კატ, ვერ ვუთხარი შემეშინდა, ძალიან შემეშინდა მისი რეაქციის და ვერ გავბედე თქმა, თორნიკემაც ვერ უთხრა, გვაპატიე....- ცრემლები ჩამოუგორდა გოგონას თვალებზე, ეკატერინემ კი სწრაფად მოწმინდა და გაუღიმა.

წითური და პოლიციელი

- ქალს უხეშად არ მოექცეთ, მიუხედავად იმისა რომ ზედმეტად ბევრს საუბრობს!- როგორც კი გოგონამ მისი ბოხი ხმა მოისმინა, გაფართოებული თვალებით შეხედა! მერე გაიაზრა, რაც თქვა და გაოცება ბრაზმა ჩაანაცვლა. - მაგ ენას აეხლა..- უცებ გააჩუმა ბიჭმა და თვალები

შენსკენ სავალი გზები თავი 6

- სანდრო სად მივდივართ ძალიან მაინტერესებს. - ნუ ხარ სულსწრაფი. ხელი ჩასჭიდა ნინას და მთელი გზა ასე გაიარეს. სანდრომ კინოთეატრის წინ გააჩერა მანქანა. - აქ რა გვინდა სანდრო. - რას ქვია რა გვინდა ფილმს უნდა ვუყუროთ ოღონდ მარტო ჩვენ

შენსკენ სავალი გზები თავი 5

ნინა დიდი ხანი უყურებდა ფოტოებს. ნუთუ ეს შეიძლებოდა სიმართლე ყოფილიყო? ნუთუ ასე ურცხვად ატყუებდა სანდრო? თავში ათასი ფიქრი უტრიალებდა. -ნინ დარწმუნებული ვარ ამას ახსნა ექნება. - ხო ალბათ

ტაისია ამირეჯიბი (სრულად)

-სამი წლის შემდეგ იმიტომ დაბრუნდი,რომ ჩუმად ყოფილიყავი ტაისია?-და, აი, გაბრიელის ხმა.ხმა,რომელიც ასე ძალიან ენატრებოდა. -არა,იმისთვის დავბრუნდი,რომ ამ სიჩუმეში შენთან ერთად დავიკარგო.-კუპრივით შავი თვალები ისევ შეხვდნენ ცისფერ თვალებს და ეს