ისევ ტვილდიანი... (6)

საშინლად გათოვდა.....არ ვიცი ეწყინა თუ გაუხარდა სვანეთს ჩვენი ჩამოსვლა მაგრამ ფაქტია რომ ახლა გარეთ მარტო გიჟი თუ გავა ხო და ჩვენ როგორც გადარეულები გადავწყვიტეთ გარეთ გავსულიყავით და გვეგუნდავა. ძალიან თბილად ჩავიცვით და თოვლში გავვარდით

სათნოების ორმოცდაათი ელფერი

-ამიერიდან ოფიცილურად ჩემი ცოლი ხარ !-უთხრა ასადმა და მის გვერდით მჯდარ ჰანანს მოეხვია.-შენ კიდევ ჩემი ქმარი.-ამიერიდან მე ვარ ოჯახის ბატონ-პატრონი-თქვა ასადმა სიცილით და ჰანანის რეაქციას დაელოდა.-იცოდე ახლა ავდგები და წავალ.

მექალთანე თუ მესაკუთრე .....(დასასრული)

თავში მხოლოდ დიტო მიტრიალებდა, მხოლოდ მას შეეძლო ჩემი დახმარება და გადავწყვიტე დამერეკა.-დიტო, შენი დახმარება მჭირდება.-რამოხდა გიო?-მოკლედ ერთი მეტენება და მეუბნება რომ ჩემგანაა ორსულად, მეკი მგონია მატყუებს და მოკლედ მჭირდები რა...

შენს უცნობ საფლავს...

თავისუფლება... ახდა ძვირფასო შენი წადილი, ჩამოფერფლილა ბაბილონის დიდი გოდოლი, ზღვისფერ ღრუბლებში დაფარფატებს შენი მანდილი, ზოგჯერ დევნილი, დაფლეთილი სული ობოლი. თავისუფლება... სილუეტი ვერცხლის მახვილის, მუხლდაჩოქილი ლილისფერ ცას ეთაყვანება, თვალს

უნდა წავიდე 9

დილით კარზე კაკუნმა გამაღვიძა და კარებში გაბრიელმა თავი შემოყო -თუ უკეთ ხარ ჩამოდი ვისაუზმოთ -ბოდიში გუშინდელისთვის, გამახსენდა როგორ ვეხუტებოდი გასულ ღამეს და თავი უხერხულად ვიგრძენი -ნუ სულელობ, ქვემოთ დაგელოდები -კარგი მოვწესრიგდები და ჩამოვალ

რა ავირჩიო სიყვარული თუ შურისძიება?(10-15)(1 ნაწილი დასასრული

ბავშვებოოო ესეც პირველი ნაწილის დასასრულიიი იმედი მაქვს მოგეწონებაათ მიყვარხართ ძალიან ძალიან და უზომოდ გამახარეტ თქვენი კომენტარებით წინა ისტორიაზეე მადლოობთ♡♡♡-სასწრაფო საქმეა ლილე საფრთხეშია-თქვა აღელვებულმა -შენ რო შეშინებული ხარ დაჟე შენზე დიდი

ბედისწერა ვერ შევცვალეთ!.. (3)

-როგორ არა რაც საჭიროა ვიცი შენ დედაჩემს დაშორდი ვიღაც ლაწირაკის გამო რომელიც ფულებს გამოეკიდა იმიტომ რომ შენი ტოლი კაცი შანსი არაა შეუყვარდეს ამას მე გეუბნები და დამიჯერე! კიდევ ის ვიცი რომ მე და დედას გვიჭირს! ის რომ ყველაზე არაკაცი ხარ! და ის რომ

მათ ერთმანეთი უყვართ (სრულად)

-წავედით-ვუთხარი ანუკის და ფეხზე ავაგდე, მეც წამოვდექი და ორივე გარეთ გავვარდით, საერთოდ მე 16 წლის ვარ. მეთერთმეტე კლასელი, ნიკუშა კი ცხრამეტი წლისაა, უნივერსიტეტში სწავლობს, ამასთანავე კი პროფესიონალი მოჭიდავეა, ძიუდოისტი.ერთმანეთი სკოლაში

ჰო, ასე უცებ დავნებდი ავდარს!

ოცნება მქონდა მომავლისფერი და შენი ტკენა არასდროს მსურდა! მინდა გახსოვდეს, მუდამ მიყვარდი... სხვისი ცხოვრების არასდროს მშურდა! მზე ჩაესვენა... გამქრალ ოცნებად იქცა კარმენის წითელი კაბა! ჰო, ასე უცებ დავნებდი ავდარს, ზედმეტად ადრე დავკარგე ძალა!

_ვერ გვიცანი გოგო? (4) (ყველა დაბრუნდა ჩემს ცხოვრებაში)

_ვერ გვიცანი გოგო? (4) (ყველა დაბრუნდა ჩემს ცხოვრებაში)_ჩემი ნიკა..ჩემი ძამიკო_ამოილაპარაკა.ამ დროს მოტრიალდა ნიკა და სამეულს შეხედა...გაკვირვებით უყურებდა სამეული ერთმანეთს და პირველი სიტყვის წარმოთქვას რატომღაც ვერცერთი ბედავდა,ბიჭს სახის ნაკვთები