Part 1 {we are BTS}

-კაი მეც გავალ და მალე მოვალ და კიდევ შეგიძლია რომ დღეს საღამოსთვის ლაფშა მოამზადო მე და ნამჯუნს ძალიან გვიყვარს მოამზადებ?(მე) -კარგი მოვამზადებ(ჯინი)

არეული გრძნობები 5 თავი

თათია როგორ ხარ?-ლაშა მომღიმარი ახით დააცქერდა ზემოდან გაოგნებულ გოგონას, რომელიც დაბნეულობისგან კარგა ხანს ხმას ვერ იღებდა

დამაინც რა არის სიყვარული ( თავი 1)

დღეს 5 წელი შესრულდა მას შემდეგ რაც დავშორდით, მთელი წლის განმავლობაში ის არ მახსოვს, მხოლოდ ამ დღეს, მხოლოდ ამდღეს მახსენდება ყველაფერი, თითოეული შეხება, კოცნა, მოგონება,ის პატარა ყუთში ჩავსვი და გულის სიღრმეში დავმალე, ამდღეს კი ამოდის და თავს

წითურო მიყვარხარ! (თავი 4)

და ეს იყო ჩემი დასასრული?ასე უნდა მოვმკვდარიყავი?ღმერთო გთხოვ გადამარჩინე ბოლოს ესღა გავიფქრე და საბოლოოდ გავითიშე

მარტივი ბედნიერება ( 1 )

- დავინახე როგორ მოეხვია გრძელი, თლილი თითები იმ ვისკის ჭიქას რომელიც ცოტა ხნის წინ დავდგი მაგიდაზე, ჩემი ერთადერთი სისუსტე, მამაკაცის თითები, ეს თითები კი ისეთი ლამაზი იყო... თავისუფლად შემეძლო მათი წარმოდგენა ჩემს სხეულზე...

შიში პატივისცემა და სიყვარული {ნაწილი 2/17}

-ნიკა, მისი ნახვა მინდა! სხეულზე მოხვეულს გვერდულად ახედა დიდი, ლამაზი თვალებით, რომელზეც მონატრების, სითბოსა და სიყვარულის ცრემლები ლივლივებდნენ.. -იცის. -რა იცის?

ერთი ცეკვით შეყვარება.( სრულად)

დედინაცვალთან მორიგი ჩხუბის გამო და ზედმეტი ფიქრების მოსაშორებლად დაძინება გადაწყვიტა, ამიტომ ერთი აბი დამამშვიდებელი მიიღო და მალევე ჩაეძინა.ძილიდან ტელეფონის ზარმა გამოიყვანა:

სიზმრების მატარებელი (თავი 2) ჭკვიანი და უფრო ჭკვიანი

საკვირველია-სისი აიჭრა -ცალ-ცალკე ოთახი მოუმზადე ამათ-გაძახა დამხმარე ქალს ნიკოლასმა -ხუმრობთ? ბავშვს ელოდებიან,რადროს სხვა და სხვა ოთახებია?-გაეცინა გოგოს -გვიანია საამისოდ -ბოდიშს გიხდ

კარგი სანტა სიმპათიური უფროსის როლში

პასუხი რატომ არ გაეცი? რაა ახლა ეს დამაყრის კითხვეებბს მის კითხვაზე კინაღამ გული ამომვარდა - არ იყო საჭირო - რა გინდა თქვა არ ვარ სიმპათიური? მითხრა და ჩემსკენ გადმოიხარა მის სუნთქვას სახეზე ვგრძნობდი კინაღამ ენა გადავყლაპე ფეხები ნერვულად

... წვიმს...

წვიმსს... მიწას წვეთები ეცემა, ჩემს თვალზე ცრემლი მოდის ნელ-ნელა, ფიქრებში მყოფი წვიმა მასვლებს , გზადაგზა ფიქრი მე არ მასვენებს, ნუთუ დამტოვე... მარტო ...