თუ,ოცნებაზე მეტი გახდები...

მინდა რომ ვეფერო ღატაკებს ... მშივრებს და უბრალოდ ამაყებს... მინდა რომ ვუცინო სამყაროს. კბილები ვაჩვენო ღორებს, ითვალონ ტუჩებზე ღიმილი... რომელი მათ დააღონებს!

პროტაგონისტი (მეოთხე ნაწილი)

შენობის შესასვლელთან გიორგი და შაკო დემეს დაწყნარებას ცდილობდნენ. დემე მუხლებში იყო ჩაკეცილი და ტიროდა. თომას თავიდან ეგონა მეჩვენებაო, თუმცა წამშივე მიხვდა, რომ მის თვალწინ მართლაც ეს სურათი იყო გადაშლილი..

ახალი სიცოცხლე I-თავი

ადამიანის ცხოვრება იყოფა ორ ნაწილად.მდე და შემდეგ. შესაძლოა იყო შენს ცხოვრებაში ეს ეტაპი,გაიარე კიდეც ან ჯერ არ მოსულა მაგრამ ერთ დღეს ადრე თუ გვიან გეწვევა.

სიკვდილის დაბადება /სრულად/

- ჰო, ადამიანები ვპირდებით და ვტეხთ პირობას. მეც ადამიანი ვარ, მაგრამ არა მრავლობითში. იპოვე საკუთარი თავი და შემდეგ მოდი ჩემთან. ნუ გამიმეტებ სამუდამო სიცოცხლისთვის და წყევლად ნუ მომივლენ იმას, რასაც ყველა ასე გამწარებით ებღაუჭება.

ვნების სურნელი #3

ჯერ ნაზად დააკაკუნა კარზე პასუხი, რომ არავინ გასცა, ჩუმად შეაღო. სუნთქვა შეკრული მიეპარა ქალბატონის სარეცელს, თითქოს ეშინოდა არ გამოვაფხიზლოვო. ღიმილით დახედა და შუბლზე ისე ნაზად და ვნებიანად აკოცა, როგორც მეგონა მხოლოდ ოცნებებში ხდებოდა. საოცრად

კოწახურის კანფეტები VI

- როგორ მინდა ახლა ყველა შენი უშნო საქციელის გამო მაგრად დაგსაჯო! - ფეხებშორის მოექცა და ტუჩებმა მკერდზე გადმოინაცვლა. კაბის ელვა სწრაფად ჩახსნა და ერთი ხელის მოსმით ააძრო გოგონას ტანიდან. შავი, გიპიური საცვლები უფრო მიმზიდველს ხდიდა ქალის სხეულს,

უცნაური განცდა

-კარგი, რა . წყვილები გაცნობიდან ერთი კვირის მერეც კი ქორწინდებიან... - უკვე აღარ ესმის მამაკაცის სიტყვები, ფეხზე იცვამს და კარებისკენ მიდის....

თუ ჯოჯოხეთი დედამიწაა?

იქნებ ვიცხოვრეთ უკვე ედემში? და ჩვენც ჩავკბიჩეთ დამპალი ვაშლი?! იქნებ ესაა ჩვენი გამოცდა Და დავბრუნდებით საკუთრივ სახლში?

ისევ მარტო ვარ (სრულად)

დღეს ისევ მარტო ვარ, ჩემს ქოხში. ისე როგორც არასდროს, ტანზე მარტოობა მაკრავს. თაროსთან დავდექი, წიგნი გადმოვიღე, გადავშალე და იქაც მარტოობა დამხვდა, მომეწყინა. დავხურე და უკან დავაბრუნე, სხვებთან ერთად მხიარულად გამოიყურებოდა, ჩემს ხელებში კი

ბედისწერა - 11

ემოციებით დატვირთული ვიყავი. კი არ დავდიოდი, დავფრინავდი. მარისკენ მომღიმარი სახით წავედი. თვალები უბრწყინავდა. შორიდანვე შევატყვე, რომ კარგი ამბების მოსმენა მომიწევდა.