ალბერ კამიუ – შავი ჭირი

რომანი "შავი ჭირი" 1947 წელს გამოქვეყნდა. იგი ალბერ კამიუს "ამბოხის ფილოსოფიის" ციკლს განეკუთვნება. ალჟირის ქალაქ ორანში მოულოდნელად გავრცელდება შავი ჭირის ეპიდემია (ნაციზმის ალეგორია).

with(out) you (VIII თავი)

- გაფითრებული საუბრობდა გოგონა. მამაკაცსაც უცებ შეეცვალა გამომეტყველება. - შეიძლება ისე მოვკვდე ესეც ვერ შეამჩნიო. - ჩურჩულით ჩაილაპარაკა გოგონამ და იქვე სავარძელზე მძიმედ ჩამოჯდა. მამაკაცი კარგა ხანს უყურებდა შემდეგ კი კარისკენ შებრუნდა და გასვლის

ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი პირველი )

- გონს მოვიდე ?! - იმხელა ხმაზე დაიღრილა, პირდაპირი მნიშვნელობით სახლმა ზანზარი დაიწყო. - ასე უბრალოდ დაგვტოვა და წავიდა. არც კი გაგვხადა ღირსად, რომ რამე ეთქვა, ან აეხსნა ! - ხელები გააშვებინა. - ჩემი ცრემლების ღირსიც არ არის !

Red Lips (თავი 2,3)

ცხელი აბაზანის შემდეგ ძლივს განიტვირთა პატარა ბატონი. ყველა ფიქრი, ცუდი აურა და დაღლილობა მოიშორა, კაბინა შიშველმა დატოვა და სველი ფეხებით გავიდა უზარმაზარ ოთახში. ცხელი, მოდუნებული სხეულიდან ნათლად ჩანდა თუ როგორ სიმხურვალეს გამოყოფდა ბიჭი, ამ

დრომ იცის მარტო ( 2 )

ლილემ გაუღიმა კლუბის გასავლელთან მივიდა და უპასუხა.ალეკოც უკან გაყვა ისე რომ მან ვერ შეამჩნია. -რა გინდა -როგორ ხარ ლამაზო. -შენი ლამაზი არ ვარ მე და რა გინდა გამაგებინე რააა

შეიძლება ლექსი ოცნებად იქცეს

ყველაფერი ხომ ამ დღეს დაიწყო იმ გაზაფხულის ლამაზ ფერებში მაშინ დაიწყო ჩვენი ამბავი იმ გაზაფხულის ნათელ დღეებში.

რატომ გადავეყარეთ ასეთ იდიოტებს სრულად

-მოკლედ. გახსოვთ ალბათ სულ ვამბობდი, თუ მოხდა სასწაუკი და ვინმე შემიყვარდა არავის დაველოდები და მოვიტაცებთქო... -ოო არაა,- სიტყვა გააწყვეტინა ბარბარეს გმინვამ. -გაგიჟდი გოგოო? ლექსო მოიტაცეე?- შეყვირა კესომ.

შენ მე დილიგიტით დამაავადე

გვირაბში ვდგავარ,თეთრ,სუფთა ნათელ გვირაბში.ირგვლივ არავინაა.მხოლოდ მე და ერთი ადამიანი,რომელიც ზურგით დგას,ჩემგან მოშორებით.თავიდანფეხებამდე თეთრ სამოსში ვარ გამოწყობილი.ნერწყვს მძიმედ ვყლაპავ,თვალებ ვხუჭავ და ვახელ თუმცა სურათი უცვლელი რჩება.კაცს

მაბედნიერებ! (22 თავი)

დილით ვიღაცამ ხელში ამიყვანა და მაშინათვე გამეღვიძა. თვალები გახელილი არ მქონდა რო ავფართხალდი. -ნუ ფართხალებ.-გავიგონე ალექსანდრეს ხმა -ალექსანდრეეეე-დავიყვირე და ჩავეხუტე.-რახდება აქ რა გინდა? -სახლში მიმყავხარ-მითხრა მოკლედ

დაკარგული სიმშვიდე ( 2 )

ნელა შემოვტრიალდი და თვალებში ჩავხედე "აქ რას აკეთებ?" მინდოდა მეკითხა მაგრამ რათქმაუნდა ამაოდ, სახიდან თმა გადამიწია შუბლზე მაკოცა და იქედან გაუჩინარდა ... ნუთუ მომეჩვენა? არა არა ის ნამდვილად აქ იყო... რატომ გადამეკიდა ღმერთო რა უნდა ...