ერთი მოდელის ცხოვრება - მარიამ გაფრინდაშვილი

სექსი, სიყვარული, მანქანები — ამ წიგნის უწყვეტი და უხილავი ძაფია. მარიამ გაფრინდაშვმე მარიამი ვარ, მე მარიამი მქვია. ჩემი სახელია, მარიამი. მარჯანიშვილის მეტროსთან, იოანე ჯავახიშვილის ქუჩაზე ვცხოვრობ. პირველივე სართულზე, საერთო ეზოში. ახლა გარეთ

მორჩილება 6

რამდენიმე დღეში სწავლაც დაიწყებოდა და კიდევ ნახავდა მარიამს.ახლავე უნდოდა ენახა და ჩახუტებოდა,მაგრამ ახლა არ შეეძლო.მთელი ღამე არ ეძინა იმაზე ფიქრში,რომ ხვალე ისევ ნახავდა.თუმცა ეჭვიანობდა.ეჭვიანობდა იმ ბიჭზე,კლუბში ლამის რომ კოცნიდა.უნდოდა მის

სხვებმა რა იციან ...

ხლა ვიხედები იქეთ-აქეთ თითქოს ვარაუდით, მთელი საუკუნე ერთ საათში, როგორ ჩაილია. მახსოვს დაგტოვე და ზურგშექცევით ისე გადავბრუნდი, თავი შემზიზღდა და პატიება ჯერაც არ მიცდია.

ლექსად ნათქვამი

ადამიანი სულით მდიდარი, ადამიანი სულით უბრალო, შენ უკეთ ხედავ, თუ ვინ ვინ არი შენ მაპოვნინე შეგთხოვ უფალო!ადამიანი მიყვარს უბრალო ჩამოხეული თუნდაც სამოსით, შენ დაიფარე ყველა უფალო! როცა გახსენებ,ცრემლი ჩამომდის...

ექსკლუზიურად ჩემთვის ხარ ბიჭო შექმნილი (3)

ორი მანქანით წავედით,მარიამს ძალიან კარგი ოჯახი ჰყავს.მე დედას გარდა ყველას ვაიგნორებდი რათქმაუნდა.მარიამის ოჯახი ძალიან მომეწონა განსაკუთრებით მისი ტყუპისცალი ძლაიან პოზიტიური ბიჭია.ჩვენმა ოჯახებმა ქორწილზე დაიწყეს ლაპარაკი,მომბეზდა,ფეხზე წამოვდექი

ღმერთებისა და მონსტრების მიწაზე (VI თავი)

-სალაპარაკო მაქვს. აქედან მივდივართ. წამომყევი. გოგონაც მორჩილად გაჰყვა უკან. საკმაო მანძილი გაიარეს, როდესაც სანდრომ სადღაც ბნელ ჩიხში შეუხვია. გარეთ კაციშვილი არ ჭაჭანებდა. გოგონა ჯერ შედგა, შემდეგ კი თამამად მიჰყვა მამაკაცს სიბნელეში. თავს

დასასრულის დასაწყისი

რამდენი რამ შეიძლება ადამიანმა შიძულოს ერთდროულად? ხვალ შობაა და დღეს მე და შენ ერთად მივდივართ ლიერატურულ კაფეში,საოცარია შენი ჟღალი თმების ყურება და მუდამ მომღიმარი შენი სახით ტკობა.. რა შიძლება იყოს შენზე დიდი ბედნიერება?არსად სჩანს..

იას უთხარი ტურფასა

იას უთხარით ტურფასა: მოვა და შეგჭამს ჭიაო, მაგრე მოხდენით, ლამაზო, თავი რომ აგიღიაო! შენ თუ გგონია სიცოცხლე სამოთხის კარი ღიაო;

მე ევროპელი

წელზე სასიამოვნო სიგრილის შეგრძნება მაღვიძებს. წუხელ ღიად დატოვებულ ფანჯარაში თავმომწონედ შემოდის დილის სიო და თეთრ, გამჭირვალე ფარდას ისე აფრიალებს გეგონებათ ოთახში ლანდები დაფარფატებენ. ფარდის ნახვრეტებში შემოსული მზის სხივი ოდნავ სინათლეს მატებს

თავს დავიხსნიდი ამ სატანჯველი ცხოვრებიდან (6 თავი)

მომხიბლავი ღიმილით მოემართება ჩემსკენ ბექა -ქალბატონო ანასტასია მშვენივრად გამოიყურებით, ძალინ გიხდებათ წითელი ფერი კიდევ კარგი შავი არ ვიყიდე. ბოლო სიტყვები ჩუმად წარმოთქვა და თვალი ჩამიკრა -მადლ.. რა?