ჰო ოდესღაც მეც მიცეკვია წვიმაში...

მე ოდესღაც მიცეკვია წვიმაში ტანგო... შორიახლოს , ხიდის ქვეშ მდინარე ხმაურით იკვლევდა გზას , სულ არ მადარდებდა მისი ბობოქარი ხმა ... ვცეკვავდით მშვიდად , აუღელვებლად , ლამპიონების შუქი ირიბად ეცემოდა ნისლში გახვეულ მობუზულ თბილისს ,. წვიმდა ...

ცხოვრებისეული მათემატიკა (1)

-ეკატერინე, წერილია თქვენთვის. კარის გაღებისთანავე კონვერტი გაუწოდა შვეიცარმა ქალს და ფართოდ გაუღიმა. -მადლობა საშა,ფოსტიდან მოიტანეს? დაღლილი ხმით იკითხა და ნაძალადევად გაუღიმა საპასუხოდ -არ ვიცი ვიღაც ქალმა მოიტანა, ასე მითხრა ეკატერინე მაჩაბელს

მხსნელი 4

_კარგი. ხელი კარგად ჩამკიდე. მეც დავემორჩილე. ძალიან ფრთხილად მივყავდი, მე კი უკვე სისუსტეს ვგრძნობდი, სისხლი არ წყდებოდა. როგორც იქნა სახლამდე მივაღწიეთ. ბუხარში კიდევ იყო ნაკვერჩხალი და თბილოდა, ანდრიამ კიდევ შეუკეთა, მე დივანზე დავჯექი. მერე

გარიგებით ქორწილი (2)

სიყვარულის ისტორია რომელიც გარიგებით იწყება და სიყვარულით მთავრდება....დილა გათენდა.ლიზას ოთახში დედამისმა შეაკითხა. ინგა:-საყვარელო,დღეს სკოლაში არ წახვალ.-გოგონას გაუკვირდა რადგან ჩვეულებრივ ინგას არასდროს შეუთავაზებია სკოლის გაცდენა,მაგრამ ეს

მე და წილოსანი ( ნაწილი მეშვდე)

_კიმაგრამ ნინა? _ნინას ეხლა მგონი ყველაზე ნაკლებად მის გვერდით შენი ჩაკვეტება უნდა (გაეცინა მას და ლექსოსა და ნინაზე მიმითითა,რომელბიც ერთმანეთს თვალებს უჟუჟუნებდნენ,მე კი უკმაყოფილოდ ამოვიფრუტუნე და დემეს კალთაში მივყუჩდი,ბიჭს ჩაეღიმა.

ჩვენ გადავცურავთ ზღვას!! 8

ლუკა და ანა დაშორდნენ. ანა ლონდონშია. ხოლო ქეთო და გიო შეუღლდნენ და მალე შვილი -მას შემდეგ მხოლოდ ერთხელ დამირეკა და 2 მესიჯი მომწერა. საერთოდ ვეღარ ვცნობ. მგონი ძალიან ეწყინა რომ წამოვედი-დაიჩურჩულა ანამ და კომპიუტერის ეკრანს ცრემლებით სავსე

ცხოვრება რაც არ უნდა უბედური იყოს, მასში მაინც არის რაღაც

ისტორია არის 16 წლის გოგონა,რომელმაც ყველაფერი დაკარგა..ბავშვთა სახლიდან გამოსული კი დგება ცხოვრებისეული სიძნელეები წინაშე,რომელიც მისთვის გაასმაგებულია...ყველაფრის და მიუხედავად გოგონა მზადაა შეებრძოლოს მათ,იაიხდინოს ოცნებები...ვნახოთ თუ შესძლებს

ზღაპრული რეალობა (20)

-ხომ ვამბოობ..მწყენს და მაინც ვსვაამ-იქიდან გამოსულმა საწყლად თქვა და პირზე ხელის ზურგი დაისვა -შენს მდგომარეობაში ეგ ჩვეულებრივი მოვლენაა-ღიმილით უთხრა ექიმმა -მართალი ხართ..ყოველთვის ასე ვიცი-კიდევ ერთხელ დაეხვა თავბრუ და კედელს მიეყრდნო

- ნინ!

- საბა!- იკივლა ჩვეულებრივად მარინამ.( დედამისმა). ხესთან დავდექი და სიტუაციას დავაკვირდი, საბა მიყვარდა, მართლა მიყვარდა არ ვიცი როგორც მეგობარი, როგორც ძმა თუ რა მაგრამ მიყვარდა, ახლაც მახსოვს საბასტან ბოლო ლაპარაკი განა რამე ისეთი უბრალოდ. 14ის

პატარა გოგო!რამდენს ბედავ?! (5)

მეგი,გადავწყვიტე სანდრო დავივიწყო.მივუბრუნდი ლოგინზე მწოლარე დაქალს და მკაცრი ტონით ვუთხარი. -რა? გაოცებულიხოო,აბა როდემდე უნდა ვიყო ეგრე .იმას სხვა მოსწონს და უკვე აღAრ შემიძლია იმის მოსმენა როგორ მესაუბრება სხვა გოგოებზე თვალებგაბრწყინებული.მოკლედ