-შენ ჩემი პატარა ხარ -შენ ჩემი დემონი

დადად დამმმმმმმ ესეგი ბავსჰევო დიდიხანია მე დ თათიას დაწერა გვინდოდა მაგრამ ვერაფერს ვფიქრობდით და ბოლოს როგორც იქნა ერთობლივარ რაგაც ნორმალური ჩამოვაყალიბეთ იმედაია წაიკითხავთ და გამიზიარეთ თქვენი შთაბეჭდილებები .მადლობაა

ჩვენ გადავცურავთ ზღვას!! 4

-მოკლედ ეს დემეტრეა. ეს გიო. ეს კიდევ ჩემი პატარა ძმაა სანდრიკა. ეს ანაა და ეს მისი რომეოა ქეთი. გასაგებია? ქეთი და ანა ერთ ოთახში არიან. კიდევ ორი ოთახია. მე და გიო ერთად დავწვებით და დემეტრე და სანდრიკა ერთად. აქ მე ვარ უფროსი ყველა ჩემს

ზღაპრული რეალობა (17)

-შენ არ იცი როგორი სექსუალურ იყავი დღეს.ძლივს შევიკავე თავი-ჩახლეჩილი ხმით ბუტბუტებდა და პარალელურად მის სხეულზე დათარეშობდა ტუჩებით.ნეტარებისგან თავგზაააბნეულ ნათაის სიტყივს თქმის თავიც არ ქონდა,არეულად დააცოცებდა ხელებს ჩაათაის ზურგზე და ცდილობდა

სულელი მე–9

-მაგაზე დაგიძახეთ ზუსტად - ყველა მე რო მიყურებდა მერე გავაგრძელე - ამ თამაშს თუ რაღაცას ვრჩებით -ანუ? -როგორც ჩანს ვერ გაერკვა სალომე-ანუ ის რომ ქეთას როლს აღარ მოვირგებ-როგორც იქნა -და შეძხილით შეხვდა ჩემ გადაწყვეტილებას-ეგ ეხლა რატო გადაწყვიტე?-

ცხოვრება ცეცხლის ალში (8 ნაწილი)

-მაგის კითხვას არ სჯობს ჩამეხუტო?_თვალებ მოჭუტულმა ხელები ჩემსკენ გამოიშვირა და დაელოდა როდის მოვიმოქმედებდი რაიმეს.გონს მოგებულმა და გახარებულმა ხელები კისერზე მოვხვიე და თავი მის ყელში ჩავრგე.ლევანმაც სიცილით მომხვია ხელი წელზე,არავინ არ არსებობდა

10 დღეში მოსული სიყვარული - სრულად

თავჩარგული იჯდა და ცდილობდა მუზა მოეხმო თავისთან , რას აღარ აკეთებდა ლამის იყო იოგაზე შესულიყო ცოტა ნერვები , რომ დაეწყნარებინა , მაგრამ ამაშიც ხომ ბედი არ აქვს , ნუცამ დაიჟინა მეც მინდა იოგაზე და ერთათ შევიდეთო , მიზეზი თუ რატომ არ შედის ახლა ?

მებრძოლი (თავი მესამე)

როგორც იქნა ამოვიდა აუზიდან ირაკლი,ლილეს თვალი ჩაუკრა და თიკოსკენ წავიდა.თიკომ ირაკლის სახეში სილა გააწნა და მალევე დატოვა რესტორანი.დაედევნა ირაკლი მას მაგრამ გოგონას არაფრის გაგონება არ სურდა და აღარც ირაკლი შეეწინააღმდეგა და გაუშვა

მწვანეთვალებას გადაყვარება შეუძლებელია (სრულად)

გამაყრუებელი სიჩუმეა გარეთ.... კაციშვილი არ ჭაჭანებს მხოლოდ ის... არა მანქანა და არა ადამიანი რომ კითხოს რა ჭირს, ან რამე ხომ არ ჭირდება... ზამთარია... 25 დეკემბერი.. ესეთი სიცივე ალბათ კაციბრიობას არ ახსოვს... ისედაც წითელი ცხვირი უარესად

ბედნიერების მოლოდინში *2*

ფეხზე ვიბრაცია იგრძნო და შარვლის ჯიბიდან მობილური ამოაცურა... დედა ურეკავდა...გაგონება არ უნდოდა, მაგრამ მაინც უპასუხა - ხო დე - შენ გოგო ნორმალური ხარ? შენმა დამრიგებელმა დამირეკა გული შეეკუმშა... არანაირი მოკითხვა... არანაირი სითბო არ იგრძნობოდა

ჩვენ გადავცურავთ ზღვას!! 3

-დე თქვენ არწამოხვალთ? -ვკითხე მოწყენილმა და დედას ჩავეხუტე -არა დე იქ რაგვინდა? სიცივე იქნება ჩვენ აგვისტოში ჩამოვალთ აქ რო ძაან დაცხება. თან თომასთან ერთად მიდიხარ წყნარად ვიქნები.-მითხრა დედამ და მაგრად ჩამეხუტა ბაბი გემრიელად ჩავკოცნე რადვან