რეალობის აღთქმა(1)

ㅤㅤირვგლივ საშინელი სიბნელე გაბატონებულიყო..ამას თან აუტანელი შიში,სიმარტოვის შეგრძნება,მძაფრი,გულის ამრევი სურნელი და უგზოოუკვლოდ დაღვრილი ცრემლები მეტ ელფერს მატებდა.. იმედი,რწმენა,სადღაც გამქრალიყო..მხოლოდ არსებობდა სიბნელე და ამოჩემებული ერთი

თვალები სიყვარულს მეტყველებენ (დასასრული)

ელენეს წვეულება იდეალურად დაიგეგმა. ძალიან დიდი და გრანდიოზული წვეულება გამოდიოდა. ელენე ციბრუტივით ტრიალებდა ეს ხომ მისი დაგეგმილი წვეულება იყო ბოლოსდაბოლოს. ელეს გასაკვირად მთეეელი დღე ბერდია ჯიუტად არ ჩანდა ამის გამო ბრაზობდა და თან ნერვიულობდა.

ბედნიერების მოლოდინში *1*

ხელისგულები გაუოფლიანდა, იგრძნო როგორ უკანკალებდა მთელი სხეული, მაგრამ გაჩერებას ვერ ახერხებდა. ოღონდ ეხლა არ გამიძახოს... ოღონდ ეხლა არა...იმეორებდა დაუსრულებლად და ისტორიის წიგნს უაზროდ ჩაშტერებოდა. არადა საერთოდ არ არის ზარმაცი, რამდენიმე წლის

უამრავი წუთი ცხოვრებიდან 5თავი

მეორე დღეს ბაბი სახლში გავიყვანე და მეც მოვემზადე,ყველაფერი ჩავდევი მემგონი რაც მქონდა.თავიც მოვიწესრიგე და ქალაქში შევიკრიბეთ.მანქანებში გადავნაწილდით.გიორგი,ნინი,რეზი და მარიამი ერთი მანქანით მიდიოდნენ.მე და ბაბი ერთად და დანარჩენები კიდევ ალექსის

ვარსკვლავების მეჯლისი (3 თავი) დასასრული

,შენი ლურჯი უძირო თვალები მატყვევებს,შენი ტუჩები ალუბალივით მჟავე და თან ტკბილი უგემრიელესია რაც გამისინჯავს-გული მიფრიალებდა ამ სიტყვებს რომ ვისმენდი,ასე მეგონა ფრთებს შეისხამდა და ამოხტებოდა თან წაიღებდა ჩემ ემოციებს და უსასრულობაში

მაინც მოგარჯულებ(10 ნაწილი)

იმ დღეს კატომ ბექას დედა კარგად გაიცნო. ძალიან საყვარელი ქალი ყოფილა, თან ყურადღებიანიც. შემდეგ კომპანიაში შეიარეს. კატომაც ისაქმიანა ცოტა და შემდეგ სახლში დაბრუნდა. ერთი კვირა თვალის დახამხამებაში მიილია. კვირა დღე იყო, კატო მარისთან იმყოფებოდა

თეთრი მთვარე [4]

- შენ ვის რას ეუბნები?! - წამოიწრიპინა. - დებილივით ზიხარ და ლუდს სვავ. - და ეს ლუდი უახლოეს მომავალში შენს თავზე აღმოჩნდება, თუ არ მოკეტავ. - ირონიულად მიუგო. - მიდი აბა. - კაცივით გაიჯგიმა. ევა მოულოდნელად წამოდგა და ნახევრად სავსე ბოთლით

შემიყვარე ქორწილის შემდეგ (სრულიად)

მე ნია ვარ ცხრამეტი წლის . რომ ვთქვა ბევრი მეგობარი მყავს მეთქი ტუილი იქნება,მაგრამ მყავს ორი საუკეთესო თიკო და ნანკა რომლებთანაც სკოლის მერხიდან ვმეგობრობდი . ჩემი მეამბოხე სულის გამო ყველა ფიქრობდა ,რომ ჩვენს შორის პირველად მე გავთხოვდებოდი

უკანასკნელი სიტყვა

ის ღამე ყველაზე ცივი და გრძელი აღმოჩნდა.თქვენ გგონიათ ლილიანს ეძინა?არა.მხოლოდ მარტინის მშვიდი სუნთქვა ისმოდა,აქა-იქ გზაში ვიღაც გულიანად გადაიკისკისებდა ან ეტლის ბორბლის ხმა დაარღვევდა მყუდროებას. თენდებოდა,მზემ როგორც იქნა საშინელი ღამის

წერილი წარსულიდან

ცივ ლოყებზე შეხება სურდათ მაგრამ არვაპირებდი ტირილს ძველი,სულელური წერილის გამო! ჩემი ყურადღება კონვერტის ბოლოს, საგულდაგულოდ წაწერილმა ინიციალებმა ,,ა.შ.'' მიიპყრო. თითქოს მეცნობოდა მაგრამ მიჭირდა გახსენება საიდან.ფურცელი ,,საბრალონის'' 196-ე და