ფსიქოპატი (3) ვაგრძელებ!!

სწრაფად გავიარე დერეფანი და მედდების ოთახში შევედი. დრო ისევ მქონდა, რომ ჩამოვმჯდარიყავი და ოდნავ დამესვენა. საშინლად დაღლილი ვიყავი და დასვენება მჭირდებოდა. ცოტა ხანში საათს გავხედე. უკვე შუადღე იყო, ეს კი იმას ნიშნავდა, რომ პაციენტებისთვის უნდა

შეხვედრის ადგილი კვლავ სასაფლაო...

აი ისიც... მძიმედ გააღო სასაფლაოს ,,ჭიშკარი" ღრმად ამოისუნთქა და საფლავის ქვას კოცნა უწილადა, მერე იქვე ჩამოჯდა და მისცა ფიქრებს გზა ფართო. არა, არა შევცდი, რა დროს ფიქრებია როგორც ყოველთვის ლაპარაკი დაიწყო... ისე ამ გოგოს, რომ ვუყურებ გული

ვარსკვლავების მეჯლისი 1თავი

ყველას ცხოვრბაში დგება მომენტი როდესაც ხვდები ყველაფრით დაიღალე და მეტი აღარ შეგიძლია. ყველაფერში კი აბსოლუტურად ყველაფერი იგულისხმება ურთიერთობები,სწავლა,მუშაობა...... ხადახან ძილიც და მთელი დღე უსაქმურად ყოფნაც დამღლელია. სწორედ ამ დროს

დრო სიყვარულს ისევ დაინდობს (სრულად)

წავიდა..წავიდა ბაბლუანი და დატოვა თავისი პატარა თეო მარტო.. ახლა ერთ დროს სუსტი და დაუცველი ბაბლუანის გოგო უკვე ძლიერი და გაზრდილი მიაბიჯებდა თბილისის ქუჩებში და ფიქრობდა განვლილ წლებზე.. განვლილ 5 წელზე.. 5 ბაბლუანის გარეშე გატარებულ წელზე.. მაშიმ

ცხოვრების გემო (25)

მთელი დღე ისხდნენ ბიჭები და ნინჩოს ეღრიჯებოდნენ მერისთვის რომ დაერეკა,თუმცა ნინჩო ცივ უარზე იდგა და ამბობდა,რომ უგულავას ეს უნდა დაემსახურებინა თვითონ კი არა ის უნდა წასულიყო და პატიება ისე ეთხოვა და ისეთი რამ გაეკეთებინა რითაც შემოირიგებდა ცოლს.

მე შენ აგირჩიე, პატარა ქალბატონო! 17

ყველანი პალატასთან ვიყავით როცა ბექა მოვიდა, ზუსტად 1 საათი იყო გასული. დიტო მოიკითხა და ისიც ჩვენთან ერთად დაჯდა სკამზე -რა ხდება, ეგეთი ბედნიერი სახით რო ხარ? (ანი) -არაფერი, მიხარია რო დიტოა კარგად, აბა ხო არ ვიტირებ (ბექა) და ლოყაზე აკოცა ანის.

ვერეს მსხვერპლი(თავი8)

ისტორია,რომელიც სხვებისგან განსხვავდება...რითი? იმით,რომ აქ არსებული ზოგიერთი პერსონაჟი,ვინც მთავარ ფიგურას წარმოადგენს,რეალური ადამიანების განსახიერებაა... მანანა,ირაკლი,ლუკა და ნატალია....

მე შენ მიყვარხარ...

მე შენ მიყვარხარ ვიმეორებ სამ ლამაზ სიტყვას თუმცა ამ სიტყვებსაც ახლავს სასტიკი შიში, მე მეშინია რომ დაგკარგავ რომ ვეღარ გნახავ გთხოვ ნუ დამძრახავ ამ ფიქრისთვის არა ვარ გიჟი. თუმცა ამ გრძნობამ კი არია ჩემი არსება სასტიკი შიში შეერია უცებ

მაინც მოგარჯულებ(8 ნაწილი)

საავადმყოფოში კიდევ 2 დღე დარჩა. სერიოზული არაფერი იყო, ამიტომ ექიმებიც დათანხმდნენ მის მალე გამოშვებაზე. ბედნიერმა ჩაიცვა ტანზე და მარის დაუძახა. -ჰოუუ!(მარი) - შემოყო თავი ოთახში. -მე მზად ვარ წასასვლელად(კატო) -კაი, ახლავე დავუძახებ ბექას და

ორმაგი ტკივილი - {10}

- ცოტნე, გააჩერე - უცებ წამოვიყვირე. მოულოდნელობისგან უცბათ შეხტა და დაფეთებულმა გააჩერა. - ჰა რა იყო? რა მოხდა? ცუდად ხარ?