-ჰეი, კაიპში ჩაკარგულო (1)

-ვა გიუშ მოხვედი ძმაა? კაიფნარევი მზერა მომაპყრო ბექამ და მხარზე ხელი გადამხვია. -სახლში არმიშვებს ტოო.მუშტი ვკარი იქვე მდგარ ხეს . -მეც ეგრე ვარ ძმა.ამოიოხრა ბექამ და ხის ძირას მდგარ გრძელ სკამზე ჩამოჯდა.კოკაინის პაკეტი ამოიღო და ყნოსვას შეუდგა

უკუნეთს უხდება რითმა ( მეოთხე თავი)

ყველაფერი რაც ახლაა ოდესღაც არ იყო და ოდესმე აღარ იქნება ყველაფერი ის, რაც ახლაა. მიდის ცხოვრება ვისთვის ფეხაკრეფით და ვისთვის სირბილით, სხვისთვის შეიძლება მიფრინავდეს წუთები, დღეები, წლები. ენაცვლება დღე და ღამე ერთმანეთს. სინდისისგან შეწუხებულ

ცხოვრება ცეცხლის ალში (5 ნაწილი)

ამჯერად აღარ დამჭირვებია თვალებში მხედველობის დაწმენდა კარგად ვხედავდი მაკოს ცრემლებით სავსე თვალებს. -რაიმე რომ დაგმართნოდა?რაიმე სერიოზული რომ ყოფილიყო არვიცი რა მეშველებოდა უშენოდ _სახეზე მეფერებოდა და მკოცნიდა მაკო.ხელს ვერც კი გამოძრავებდი ისე

ჯარის ქალი (7)

ამჯერად ბელამ გაიმარჯვა, თოკები გადაჭრეს, მაგრამ იყო ეს კი გამარჯვება? ყოველ შემთხვევაში ბელასთვის არა. დამიანი დაბნეული იყო ალავიძის საქციელი ვერ აეხსნა, გულიც ტკიოდა არ ეგონა თუ ასე გაიმეტებდა, მაგრამ იმედი მაინც ჰქონდა რომ, ერთხელ მაინც

მე შენ აგირჩიე, პატარა ქალბატონო! 13

-ბიჭო რაღაც უნდა გითხრათ (ლუკა)-აბა გისმენთ (დიტო) -ცოლი მომყავს (ლუკა) ბიჭებს თვალები გაუფართოვდათ -რაო? ვაა არ მეგონა მაგ სიტყვებს თუ მოვისმენდი შენიდან, ძაან ყოფილხარ შეყვარებული გვანცაზე (ბექა)-აბა რა ვარ, მინდა რო სულ ჩემთან იყოს, მოკლედ ხვალ

ორმაგი ტკივილი - {5}

ჩემს სახლთან როცა მიმიყვანა არ დამიყოვნებია მაშინვე ავვარდი, გზაში კი მომაძახა რაღაც, მაგრამ არ მიმიქცევია ყურადგება. ამ ადამიანის დანახვაც აღარ მინდოდა. მომდევნო ერთი კვირის განმავლობაში სახლიდან არ გავსულვარ იმის შიშით, რომ იმ იდიოტს კიდე არ

hooligans ( I )

ჰო რა,მერე რა რომ ანგელოზია,დავითმა უთხრა ამქვეყნიურობის შესახებ რაღაცეები,ასე რომ,იცის როგორ უნდა მოიქცეს,მალე ანგელოზურ ინსტიქტებსაც წაართმევს ბატონი,ასე რომ,ჩვეულებრივი,ოღონდ ოდნავ განსხვავებული სხვებისგან (ხასიათით) გოგო იქნება...თვალებს

ახალი მეზობელი - სრულად

"თვალებში მიყურე" - გაიფიქრა თავისთვის და გაბრაზებული იმაზე , რომ თვალებში კი არა მთელ სხეულზე უყურებდა მამაკაცი იქვე დაგდებულ გასაღებს დასწვდა . -ესეიგი თქვენ ხართ ჩემი ბინის პატრონი ? - ჰკითხა წარბ აწეულმა და თმა ერთ გვერდზე გადაიწია . -აა შენ ხარ

სურვული აგისრულეთ მე შევიცვალე (12)

- მარი ( გიო)- .....- მარი მოიცა....გავიქეცი მაგრამ არ ვიცი რატომ უბრალოდ მინდოდა გავქცეულიყავი და წავედი ისე რომ არც დავლოდებივარ ... შემდეგი შეხვდრა ( ნახევარფინალი) ერთ კვირაში იქნებოდა ...გადიოდა დღეები ... ვიცოდი რომ არასწორედ მოვიქეცი გიოს

"ჭიქა მარტინი და ბედნიერება..."(სრულად)

დაკარგულს ისევ თუ იპოვიდა. არ ეგონა და არ ეგონა არჩვაძეს წლები ვერაფერს რო ვერ დააკლებდა. იჯდა და უყურებდ ალექსანდრეს,რომელიც თმებისკენ ღრენით მიუთითებდა და ეღიმებოდა,ეღიმებოდა ბედნიერებისგან რომ სასურველი და საყვარელი მამაკაცი მის წინ იჯდა.. და