ღმერთმა შენი თავი მაჩუქა (თავი 2)

გეგა ჩემს სახლში მივიყვანე და ჭრილობები დავუმუშავე, როცა მოვრჩი მადლობა გადამიხადა და წასვლა დააპირა, მაგრამ, როცა წამოდგომა სცადა არაფერი გამოუვიდა ამიტომ ჩემი საძინებელი დავუთმე მე კი დედაჩემის ოთახში დავწექი. ღამე ხშირად ვამოწმებდი რამე ხომ არ

ზეცაში დაწერილი ბედი (თავი 4)

ჩემს მანქანაში ჩავჯექი, მუსიკები ჩავრთე, რამაც უკეთეს ხასიათზე დამაყენა. გზაში მაგდონალდსში გავიარე საჭმელი სახლში წამოვიღე, მიყვარდა მეცადინეობის დროს ჭამა. სახლში მოვედი, სპორტულები ჩავიცვი და სამეცადინოდ დავჯექი, თან ვჭამდი რათქმაუნდა. ჭამა ხომ

უბედურებაში ნაპოვნი სიყვარული მეორე თავი

წამიერად რაღაცამ მაიძულა თვალები გამეხილა,ვგრძნობდი რომ სულით არ უნდა დავცემულიყავი.ბუნდოვნად ვხედავდი პოლიციელებს რომლებიც აქეთ-იქეთ დადიოდნენ და გამოძიებას აწარმოებდნენ.როგორი რთულია საყვარელი დამიანების დაკარგვა,მე კი ეს უბედურება მხვდა

მოურჯულებელი სვანი (2)

ნიასთან ერთად მოდიოდა, რაღაცის გამალებით უმტკიცებდა დაქალს, როცა სვანი დაინახა ჩამუხლული.. ვიღაცას გამალებით ცემდა, ისეთი შეშლილი სახე ჰქონდა ვერ იცნო.. საწყალს სისხლი დიოდა თავ-პირიდან.. ხალხი კი გაუნძრევლად უყურებდა ამ სანახაობას, ადგილიდან არც კი

ბედის ვარსკვლავის ბრალია(4)

წავიდა თუარა მარიტა ნიკასთან გასაუბრებაზე? რათქმაუნდა არა.რატომ?იმიტომ რომ დემის ასე უნდოდა.მთელიი დღე მარიტას ბინის წინ გაატარა და როცა სადმე გოგონა გასვლას დააპირებდა მას მიყავდა.მარიტამ ნიკას დაურეკა და შეხვედრა სხვა დროისთვის გადაგო.ქუთათელაძემ

შენ გამო კიბოსაც დავამარცხებ! (ნაწილი3)

-ანა ყურმილი აიღე...გთხოვ მიპასუხე,რამოხდა?ხომ კარგად ხარ შემატყობინე გთხოვ!ანუკიი მიპასიხე!! მ ი პ ა ს უ ხ ე!! ანუკი მიპასუხე!! ყურმილი აიღმ...დე ყურმილი აიღო!!! -გისმენთ -გამარჯობათ,ანუკის თხოვეთ -ანუკი...ის -რამოუვიდა ანუკის? -მას შეტევა აქვს და

ალექსანდრე!

ყველაფერი ასე იწყება ამ სახელიდან.... ალექსანდრე! 21 წლის ახალგაზრდა ალექსანდრე მიქაძე თავზეხელაღებული ბაიკერი... უამრავ გოგოს უყვარს, მაგრამ ალექსანდრე რის ალექსანდრეა ბოლოს ყველას გული, რომ არ ატკინოს?! მხოლოდ თავის თავი უყვარს მეტი არავინ, მხოლოდ

ცვლილებები... ნაწილი პირველი თავიII

დღეები როგორც ყოველთვის მალე მიილია. საშინლად არ მინდოდა ლაშქრობაზე წასვლა და ვნატრობდი ორი კვრია ნელა გასულიყო. ასე იყო თუ ისე ლაშქრობის წინა დღეს ჩემს ოთახში შევიკრიბეთ გოგოები და დავიწყეთ ბარგის ჩალაგება... -თი ამ ჩანთას მე წავიღებ რა,-ძალიან

იმ ქალს გაუმარჯოს - გიორგი ბაზოიანი

იმ ქალს გაუმარჯოს!! ოჯახისთვის რომ იბრძვის და ჯარობს, ხარობს იმ ქალს გაუმარჯოს!! ვინც იტყვის ჯო-ს ა გაგიმარჯოს!

დამნაშავე თეთრი კედლებია!

გამქრალი, შეშინებული, გაქცეული ოცნებები, თითქოს ფიქრებს ფეხდაფეხ დაედევნენ... განა სად მიდიან? საით მიეჩქარებათ? რჩები მარტო... ოთხი კედელი, თეთრი კედლები, დიახ არ მოგესმათ თეთრი კედლები, როგორც საგიჯეთში, ოღონდ ცარიელი, სულ ცარიელი და თეთრი