ალექსანდრეს ალექსანდრა შეუყვარდა (თავი V)

გაღვიძებისთანავე შხაპი მივიღე, მერე ვისაუზმე და რამდენადაც შემეძლო, იმდენად ლამაზად ჩავიცვი, რადგან სანდროს უნდა შევხვედროდი. ტრაბახში ნუ ჩამითვლით, მაგრამ ბავშვობიდან ლამაზი ვიყავი. ყოველთვის ვიღაც იტანჯებოდა ჩემი სიყვარულით, ვიღაცას უყვარდა

"ვარსკვლავ ბიჭუნა" {5}

25 წლის ხარ და ჯერაც ვერ გრძნობ შენს მთავარ დანიშნულებას და მიზანს. 25 წლის ხარ და დღემდე გაურკვეველია შენი მომავალი,25 წლის ხარ და დედა უკვე ცუდადაა,მის გარდაუვალ სიკვდილთან შეგუება გიწევს. 25 წლის ხარ და პირადი ცხოვრება საერთოდ არ გაქვს,25 წლის

შენი ჩახუტება უკვე თემაა (4 თავი)

ტელეფონი არ ჩერდებოდა ბოლოს ხმა გაუთიშა ლიზამ მაგრამ ეკრანი არ ქვრებოდა მერე ესემესი მოუვიდა " ლიზა კორპუსთან ვარ" ლიზას წაკითხვისას გული ჩასწყდა ანდრეას ლიზუ აღარ იყო ეტკინა ... აქამდე არ დაფასებული დააფასა როცა იგრძნო ანდრეა სიყვარულს რომ სხვასაც

ელიტარული უბანი (2)

მალევე აჭორავდა უბნის "მდიდარი" ხალხი. შეიძლება გასაკვირიც კი იყო რომ ღარიბი ოჯახი ელიტარულ უბანში გადმოსახლდა. მითუმეტეს მდიდრებისთვის ეგ ხომ სენსაცია იქნებოდა!? იმ უბანში ლევანიკოს ტოლი ბიჭებიც ცხოვრობდნენ მაგრამ ძალიან მდიდრები. ამასთან ერთად

თემურ ელიავას ლექსი

ნისლის სურნელი მოშორდა დილას, ფანჯრის მინაზე შენს სახელს ვწერდი, ვხედავდი ,როგორ დაჰქონდა ნიავსს ამოხეული წიგნიდან გვერდი.

მე და წილოსანი ( ნაწილი მეორე )

-ჩემს ოთახში ( ორი წლის ბავშვივით ენა გამოვუყავი და სამზარეულოში ჩუსტების ფლატუნით შევედი,ორი წუთი არიქნებოდა გასული თვითონაც რომშემოვიდა თან 2 აყლაყი ახლდა,მაინც მებადება კითხვა სამივე ერთმანეთზე სიმპატიური სად შეიკრიბნენ ეს ოხრები,მაღლები

შემიყვარდი სულელო(ოცდამერვე თავი)

ოთახში შევედი და კარი ჩავკეტე.ჩემი ტელეფონი არ ჩერდებოდა.ბოლოს დაღლილმა დავხედე ტელეფონს 30 გამოტოვებული ზარი იყო და მილიონი მესიჯი.როგორც ჩანს ძალიან ნერვიულობდნენ კარებიც ბრახუნით ჩამოიღეს.ისევ გაისმა ტელეფონის ზარი თათია იყო შემეცოდა და ვუპასუხე

- გიო უკლება'ს ცხოვრება ეპიტაფია

ცხოვრება მცირედი ეპიტაფია, აქ ბევრი სხეული უბრალოდ ჯართია, მერე კი კითხვები: არ გცივა? არ გშია? ვერ ვხვდები საიდუმლო აქ მართლა რაშია...

პირველი სიყვარული ხომ გასაოცარია(3)

მათი ურთიერთობა ყველაზე შესანიშნავი რამ იყო. როდესაც ანა ამ ყველაფერს მიყვებოდა ერთი მომენტი გამოყო ყველაზე მეტად. - მახსოვს როდესაც ჩვენ ვსეირნობდით მეგობრებთან ერთად და მივედით "მწვანე ბაღში". სულ მის თვალებს ვუყურებდი . ისინი მწვანე იყო ..

ბედნიერება..... (თავი 2)

როგორ ვერ ვიტან,მძულს უკვე ერთი დღეა არც ვიცნობ და მძულს.მეორე მემ ისევ არ დააყოვნა და მითხრა ხომ იცი სიძულვილიდან სიყვარულამდე ერთი ნაბიჯიაო და მაშინ მთლად გადავირიე რა სისულელეა ეს შემიყვარდება მეე??! ეს იდიოტი? გამორიცხულია მკაცრად ვუთხარი ჩემს