ომგამოვლილები (თავი6)

მის წინადადებას სავარაუდოდ დავთანხმდებოდი, რადგან არ მინდოდა ვყოფილიყავი მარტოხელა დედა, არ მინდოდა ჩემი შვილის მშობლები ცალცალკე ყოფილიყვნენ. მახსოვს ბავშვობაში გეგის მშობლები, რომ დაშორდნენ როგორ შემეშინდა, ჩემი მშობლებიც არ დაშორებულიყვნენ. მაშინ

რა დავარქვა ამ გრძნობას

დღესაც ისე როგორც ადრე უჩვეულოდ იწყება ჩემი დილა,მაღვიძარამ გამომიყვანა სიზმრების კორიანტელიდან და გამახსენა რომ უნივერსიტეტში უნდა წავსულიყავი...მზე ისე სწვავდა გარემოს ლამის მოეკიდა არემარეს...უნივერსიტეტში მისულს ჩემი საუკეთესო დაქალი თამო

ნაყიდი სილამაზე [12 თავი]

-ანა გეყოფა! ყველაფერში ალექსანდრეს ნუ ადანაშაულებ. მას ჩემთვის ძალა არ დაუტანებია, იმ ღამეს, როცა მასთან მივედი მშვენივრად ვიაზრებდი რასაც ვაკეთებდი. მორჩი ყოველ წუთს მასზე ლაპარაკს! შენი აზრით

მერამდენედ

უკვე მერამდენე ზამთარს ვეგებები, ჩემთვის წელიწადში ოთხი ზამთარია. ისევ შემიყვარდა მას არ შევუყვარდი, ისევ განშორების ცივი ზღაპარია.

დააფასე საკუთარი თავი (4)

უკვე მეორედ მიწევს დარეკვა და ეს გოგო მაინც არ მპასუხობს.ესღა უნდა ზუსტად ჩემ ნერვიულობას.სხვა რომ ვერაფერი მოვიფიქრე,ისევ სახლში აბრუნება გადავწყვიტე. გადავწყვიტე და გავიგე კიდეც როგორ დაიძახა ვიღაცამ ჩემი სახელი.

მოულოდნელი შემთხვევა (სრულად)

ისეთი სისწრაფით გაჩერდა მანქანა პირდაპირ ჩემ ფეხებთან გონზე მოსვლა ვერ მოვასწარი შიგნით ისე აღმოვჩნდი. შეშინებული ვუყურებდი უცნობ მამაკაცებს და იმის გააზრებასაც ვერ ვაახერხებდი, რომ უკვე რამდენიმე წუთია მანქანა ჩემთვის გაურკვეველი მიმართულეებით,

თორნიკე ნაროზაული "სულ რომ არაფერი"

სულ რომ არაფერი - სისხლი მაქვს ისეთი, ჯიში მაქვს ისეთი - სულს აგიწიოკებს, სამშობლო - არხვატი, მტირსათვის - შიშეთი! ბრძოლის ჟინს ვერ იკლავს, ვერაფრით იოკებს.

ვატო არაბული (3 თავი)

ისე იყო არაბულზე ფიქრში გართული რო თვით არაბულის შემოსვლაც კი არ გაუგია... -კესოო მისმენ? (აშკარად გაღიზიანებულმა ჩაილაპარაკა) -ა ჰო რა მითხარი? (დაბნეულმა ააფხაკუნა ტვალები) -რა და ერთი და იგივეს ორჯერ რომ არ ვიმეორებ ის! (დაიდუღუნა და მისას

ყვავილების გამყიდველი (ნაწილი მეთექვსმეტე)

„ტასოოოო..ტასოოოო“ მომესმა ძილში თანუს გამაწვნიკებელი ხმა .თვალები ზანტად დავაცილე ერთმანეთს და ჩემ გადახვეულ ფეხს შევხედე. მერე იქვე მიძინებულ გაბრიელსაც გადავხედე და კარგად გავიაზრე უკვე მომხდარი.ნელა წამოვიწიე საწოლზე და კარებზე ატეხილ

ორმაგი თამაში.. (ნაწილი IX)

არა რა ვერ ვხვდები როდის ხდება ეს ბიჭი ასეთი რომანტიკოსი და ჯელტმენი არადა მსგავსი რაღაცეები საერთოდ არ ახასიათებს, პირიქით ყოველთვის ზედმეტად ცივი და ოფიციალურია, ჩემთანაც კი, მაგრამ ახლა ჩემ წინ აღარ იყო შეFი ერეკლე, არამედ ჩემი ბიჭი ერეკლე მედგა