შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (13)

უკვე საკამოდ გვიანი იყო და სახლში დაბრუნების დროც მოახლოვდა. - სასტავ წავედით, გართობას ჩემთან ვაგრძელებთ. ( ნატა ) - ანუ ვათენებთ? ( თოკო ) - Yees ძალიან კარგი ეს დღე ასე რომ არ სრულდება, მალე მოვიხოდეთ და წავედით. ( ჯეკო

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (12)

მეგობრები, კოცონი, გართობა და გიტარა - ეს ყველაფერი სწორედ ის იყო რაც მჭირდებოდა, არ მინდოდა ეს დღე დასრულებულიყო. - შეიძლება შენს გვერდით დავჯდე? ( ლუკა ) არაფერი არ მითქვავს, მინდოდა მიმეხვედრებინა, რომ მასზე ისევ

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (11)

არანორმალურობიდან სიგიჟემდე - მეგობრები, გართობა, დალევა, გიტარა, სიმღერა ყველაფერი ძალიან მაგარი იყო არ მინდოდა ეს წუთები დასრულებულიყო. - წყალში ჩასვლაზე რა აზრის ხართ? ( თოკო ) - ერთი ორი და სამი, წავედით ( ჯეკო ) ნატამ და

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (10)

გზა უსასრულო იყო ვერ ვბედავდი, რომ ლუკასთვის ერთხელ მაინც შემეხედა. ჯეკო და ნატა ერთად გატარებულ დროს იხსენებდენ რაზეც ბევრს ვიციონოდით. - შენი პირველი სიყვარული თუ გახსოვს? ( ჯეკო ) - ჰაჰა კი კი, მაშინ ექვსი წლის

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (9)

ლუკა ახლა ჩემს წინ იდგა, ერთ ადგილას გავშეშდი, ხმას ვერ მიღებდი არვიცოდი რა მეთქვა, მეგონა რამდენიიმე დღე მისგან შორს ვიქნებოდი, მაგრამ პირიქით ის ჩემთან ახლოს მოვიდა, ფიქრებში გართული ვიყავი, როდესაც თეკოს ხმა

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (8)

მეორე დღეც გათენდა ყველაფერი ოქროსფრად ბრწყინდავდა. გუშინდელი დღეც მშვენიერი იყო, თოკოს წყალობით ძალიან გავერთეთ თუმცა ისიც ვიცოდი, რომ დღევანდელი დღე ბევრად უკეთესი იქნებოდა. - სასტავი ადგა, გაიღვიძეთ მალე მალე.

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (7)

მოსაღამოვდა და ამდროს ნატას ტელეფონის ხმაც გავიგეთ, ეს თოკო იყო.-რას შვრებით? -რავი არაფერს, დამღლელი დღის შემდეგ ცოტა დავისვენეთ და ახლა ვფიქრობთ რითი გავერთოთ.- მე სოფელში აღარ ვარ, ერთ საათში მანდ ვიქნები და პირდაპირ

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (6)

ასეთი სილამაზე არსად მენახა, ყველაფერი გასაოცარი იყო, წარმოიდგინეთ ორსართულიანი ხის სახლი, რომლის გარშემოც ულამაზესი ბუნებაა, თავი ზღაპარში მეგონა, სოფლის ხსენებაზე ყოველთვის უბრალოებას ვგრძნობდი არვიცი ეს სოფელია

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (5)

სულ რაღაც ორი საათი და წასვლის დროც დადგებოდა, ის უაზრო ფიქრები ლუკასთან დარჩებოდა, რამდენიმიე დღე მისგან შორს ამის გაფიქრებაზე რაღაც უცნაურს ვგრძნობდი. ამ ფიქრებში გართულმა ვერცკი შევაჩნიე, რომ ჩემი ძმა სახლში იყო.

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (4)

ეს ელბათ პირველი შემთხვევა იყო, როდესაც დილით ადრე გამეღვიძა, ნატასკი ტკბილად ეძინა, რა გასაკვირია ოთხზე დავიძინეთ ახლაკი მხოლოდ ექვსი საათი იყო. სამზარეულოში გავედი და ყავა გავიკეთე, თავი საშინლად მტკიოდა. თითქმის ორი