დრო ვერ ანადგურებს,გრძნობამორეულ ადამიანებს

-ამ საქმეს ჯერ მხოლოდ ახლა ვიწყებ და შესაბამისად თქვენ პირველი ხართ.ინტერვიუ შეიძლება? ქალმა,რომელსაც დროის დაუნდობლობა სახეზე აღბეჭვდოდა ,თეთრი,ჭაღარა თმა შეისწორა და ლამაზად გაიღიმა. -რა თქმა უნდა. კვლავ ღიმილით წარმოთქვა სიტყვები და თითები

დაკარგული დრო (1)

მ ქვეყნად ყველაფერს აქვს დასასრული...ტკივილსაც - სევდასაც სიხარულსაც - ცრემლსაც - იმასაც კი...რასაც დასაწყისი არ ჰქონია... განსაკუთრებით ხანმოკლე ბედნიერებაა - სულ ერთ წამს გრძელდება... სწორედ ამ წამს უნდა მიუსწრო - დაიჭირო და მაგრად ჩაებღაუჭო "...

დრო სიყვარულს ვერ დაამარცხებს!(სრულად)

–გილოცავ, საქართველოში დაბრუნებას სარა! –გმადლობ –უკვე მეგონა ვეღარადროს გიხილავდი აქ! ღიმილიანი სახით ვაკვირდეები საყვარელ ადამიანებს და გული სითოთი მევსება, მაგრამ შინაგანად გრძნობათა დაპირისპირებას ვგრძნობ ისე მტკივა ყველაფერი,მოგონებები

დრო სადღაც მიჰქრის..

დრო სადღაც მიდის,მიჰქრის უკვალოდ, არ გველოდება ჩვენ წარმავალებს. მხოლოდ დაღს გვასვამს და გვტოვებს მარტო, ამ რეალობის მკაცრის წინაშე. რა მალე გადის ჩვენი ცხოვრება, ხშირად ამაო,დაუსაბამო.

დრო უკან არ ბრუნდებაა

დრო უკან არ ბრუნდება! ძალიან დიდი ხნის წინ როდესაც 8 წლის ვიყავი სრულიად შემთხვევით, ჩემდა უნებურად დავინახე,.. ის ისეთი იყო დანახვისთანავე შემიყვარდა.. მან ჩემი ცხოვრება სრულიად შეცვალა ერთად ბედნიერები ვიყავით, მეგონა ჩვენზე

იჩქარე!თორემ ბედნიერი დრო წამივით ჩაგიქროლებს...(4)

თითქოს მორცხვად მაგრამ მაინც თავდაჯერებულად წარმოვთქვი ეს სიტყვები გოგას კი თვალები ისე აენთო სიხარულით რომ სკამიდან წამოხტა და ხმამაღლა იყვირა თანახმააო. ხალხისგან კი დიდი ოვაცია და აპლოდისმენტები დავიმსახურეთ. შემდეგ მომვარდა და ძალიან ჩამეხუტა,

იჩქარე!თორემ ბედნიერი დრო წამივით ჩაგიქროლებს...

-8საათზე გამოგივლი, საღამოს კაბა ჩაიცვი და ეხლა დაძაბული ნუ დგეხარ გაიღიმე რადგან საოცრად გიხდება ღიმილი, ეს ფრაზა დაასრულა და ისევ მოულოდნელობა... ჩემს ტუჩებზე მისი კოცნა, არა საოცრად მაბედნიერებს ეს ადამიანი, ვფიქრობდი და მეღიმებოდა, ჩემს ტუჩებს

იჩქარე!თორემ ბედნიერი დრო წამივით ჩაგიქროლებს...

გავუიმე და მანქანისკენ წავედი, მანქანაში ჩავჯექი და იქაურობას წამში მოვწყდი, მანქანის მართვა კარგად ვიცი და ძალიან მიყვარს. რამოდენიმე ხანში მანქანა გავაჩერე და ეხლა ფეხით გავუყევი ბათუმისი ქუჩებს, ბევრი ვისეირნე, და ეხლა ჩემს სამსახურს ჩავუარე

იჩქარე!თორემ ბედნიერი დრო წამივით ჩაგიქროლებს...

დილაადრიან მზის სხივებმა გამაღვიძა, თვალების ფშვნეტით ავდექი და სააბაზანოში შევედი,სარკესთან დავდექი,საკუთარ თავს მივაჩერდი და ლაპარაკი დავუწყე... -არც ისე ცუდი ცხოვრება გაქვს ნათია,მაგრამ არც გადასარევი,მშვენივრად გამოიყურები,

დრო არ კურნავს ტკივილებს! ყველას პასუხი მოეთხოვება! (თავი 2)

თვითმფრინავი დაეშვა, დავეშვი მეც, გადმოვედი და ვიგრძენი რაღაც განსაკუთრებული თითქოს ეს ჩემი ქალაქი იყო..მართალია მკაცრი ხალხია გერმანელები მაგრამ სასტუმროში ყველა თბილად დამხვდა, როგორც იქნა მოვეწყე ნუ ცოტა მაინც, საღამოს ვახშმის შემდეგ გარეთ