ცის წითელი თმები თავი მეორე

ადამიანი გარდაცვალების შემდეგ რას ხედავს? ან ვის? გამიგია გარდაცვლილს სამოთხის ან ჯოჯოხეთის კარამდე ანგელოზი იმ საყვარელი ადამიანის სახით ევლინება ვინც დაკარგა და ყველაზე მეტად ენატრება. ჩემს წინ მდგარი ანგელოზი მიმტკიცებდა რომ ლაშა- გიორგი იყო.

ცის წითელი თმები თავი პირველი

სარკის წინ რამდენჯერმე დავტრიალდი, დედაჩემის დიდი ყურადღებით აწეული თმები გავიშალე, კარი გამოვაღე და კიბეებზე სწრაფად ჩავირბინე, ვჩქარობდი რადგან ლაშა-გიორგის მინდოდა სწრაფად ენახა ჩემი ლამაზი კაბა. დღეს ორივე იუბილარები ვართ, მე 10 წლის გავხდი ის

ბედის ირონია 2 თავი

-ყოველთვის მე რატომ მადანაშაულებ მომხდარში?! -არ გადანაშაულებ! -მადანაშაულებ! -მარიამ! -რა!? -ტონს დაუწიე! -დანაშაულის გრძნობით გამზარდე... და ამით იცი რას მიაღწიე? იმას რომ საკუთარი თავის სიძულვილი მასწავლე

ყველაფერი დასასრულით იწყება( დასასრული/ მეოთხე თავი)

-გიფიქრია როგორი იქნებოდა ჩვენი ცხოვრება თეკლა და ტომასს რომ არასდროს შევხვედროდით? ნოემ გაიღმა, ცას ახედა,ხელები თავქვეშ ამოიდო და ღიმილით მითხრა. -ზუსტად ვიცი ევა. ზუსტად ვიცი როგორი იქნებოდა ჩვენი ცხოვრება შენ რომ ამერიკაში არ წასულიყავი, მე

ჩემი ცხოვრების ყვითელი ბარათი (15 თავი)

გიყვებით ამბავს იმ ბიჭზე ფეხბურთი, რომ ყველაფერს ურჩევნია. გიყვებით ამბავს ფეხბურთზე და მის სიყვარულზე…

მიწის ყივილი - თავი IV

მატილდამ ალამბარების სახლი ისე დატოვა, თითქოს უკან აღარასდროს უნდა დაბრუნებულიყო — და მაინც, ყოველი ნაბიჯი მის გულში ეკლებად რჩებოდა. მძიმე ხის კარი უხმოდ დაიხურა მის უკან, მაგრამ იმ კარს თან მოჰყვა ყველაფერი, რაც აქ დატოვა: სიყვარული, იმედი,

ბედის ირონია 1 თავი

-რა ხდება მარიამ გამაგებინე-მისი აღელვება გადაედო ანას და მანქანა სწრაფად დაქოქა. -გადავწყვიტე რომ გეგას გავშორდე -რაა?! შენ რა გაგიჟდი?- შეყვირა ანამ და მანქანა მკვეთრი დამუხრუჭებით გააჩერა- ხვდები მაინც რა შეიძლება მოყვეს ამ ამბავს? -ვხვდები!

წარსული არ გვტოვებს (IV თავი)

ადმიანები განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან.ზოგს აქვს ძალა,ახალი ადმიანი უცებ და უეცრად  "თავსი" გახადოს.შემოუშვას - თავის ცხოვრებაში და დაანახოს საკუთარი თავი.ზოგიერთს კი არ შესწევს ძალაც კი,რომ გარისკოს და მისცეს როგორც საკუთარ თავს,ისე სხვას

მიწის ყივილი - თავი III

მაღალმთიანი აჭარის ღამე სხვანაირია. აქ სიბნელე უბრალოდ სინათლის არყოფნა არ არის — ის სუნთქავს, გისმენს, გითვალთვალებს. ქარი მთებს შორის დადიოდა და სასტუმროს ძველ კედლებს ეჯახებოდა, თითქოს გაფრთხილებას ცდილობდა.

ყველაფერი დასასრულით იწყება ( განადგურება /მესამე თავი)

ორივემ მას გავხედეთ, მანაც გამოგვხედა , მაგრამ ზუსტად ვერ მივხვდი ნიკომ თუ ნოემ. სამოსიც კი ერთნაირი ეცვათ და მაინც და მაინც იმ დღეს არ ატარებდა ნიკო სათვალეს. -მითხარი რომ ახლა ნოე გვიყურებს.