ცხოვრებავ, ირონია დამალე... (თავი 5) +18

რატომღაც არ მეგონა ასე ცივილურად თუ განვითარდებოდა მოვლენები, მაგრამ იოანე ხომ ყოველჯერზე გაოცებას იწვევს. სკამებზე დავსხედით, იოანემ ორ ღერ სიგარეტს მოუკიდა,ერთი მე მომაწოდა და ფეხები მოაჯირზე შემოალაგა, მეც მივბაძე

ცხოვრებავ, ირონია დამალე... (თავი 4) +18

დილით ვახელ თვალს და ვიღაცის ხელს ვხედავ, მსხვილი ვენები მდინარესავით მიუყვება მტევნებამდე, გაოცებული ვუყურებ და ვიხსენებ წუხანდელ ღამეს... ვაცნობიერებ რომ მისი ხელები უფრო და უფრო მიჭერს და მისკენ მიზიდავს, ცხვირს ყოფს

ცხოვრებავ, ირონია დამალე... (თავი 3) +18

კართან არავინ იდგა და გავაღე, ძირს იდო უზარმაზარი ვარდების თაიგული გვერდით პატარა პარკით... გავხსენი ეს პარკი და ჩემი საყვარელი სუნამო... დავუწყე ბარათს ძებნა, დიდი იმედი მქონდა იოანეს ამოვიკითხავდი, მაგრამ „იმედია მოგეწონა, ა ლ ე ქ ს ი“

ცხოვრებავ, ირონია დამალე... (თავი 2) +18

მივხვდი რომ შენ ხარ ის ქალი რომელთან ერთადაც მე დაბერებას ვისურვებდი... შენ მე მჭირდები ემილი და მე შენ აგირჩიე... ცხოვრებავ, ირონია დამალე... იმიტომ, რომ მე ამჯერად მართლა ბედნიერი ვარ!

ცხოვრებავ, ირონია დამალე... (თავი 1) +18

ცხვირში უცნაური სურნელი მიღიტინებს, ძილბურანში ვარ და ვერ ვხვდები რა არის, შეხება მაფხიზლებს ვიღაც მთელს სხეულზე შემომხვეოდა. მუცელზე თითქმის მკერდამდე ვიღაცის ძლიერი ხელი მიჭერს...

სითეთრის ირონია (დანაშაული)

ძლივს ავიარე აღმართი,ვფიქრობდი წვიმა გადაიღებსთქო მაგრამ თითქოს ჩემს წინააღმდეგ ამხედრებული სტიქიის ღმერთი მაწამებდა,კიდევ უფრო გამწარებით ცრიდა ცა.    დიდი გალავნის კარი მოვიძიე და შიგნით შევაბიჯე,ახლა ვიხსენებ რომ მაშინ გავიფიქრე ნაწვიმარზე

სხვისი ირონია და საკუთარი მეამიტობა ტკივა!!!

ბერვს უხარია! ბევრს წყინს! ბევრს ტკივა! ხო ტკივა, საშინლად ტკივა!

ირონია(3)

მანქანით არ წავსულვართ, ფეხით გასეირნება ვამჯობინეთ. დანიშნულების ადგილამდე ხმა არცერთს ამოგვიღია. სუპერმარკეტთან მისვლისას კი დავინახე ნინეს სევდა ჩამდგარი მზერა და მე ეს მეუცხოვა. რადგან ჩვენ სამს შორის ყველაზე გიჟი და გადრეული ნინე იყო, არასდროს

ირონია(2)

ასე ვაგრძელებდი დალევას, მოწევას და წამლის მიღებას, სანამ არ მივხვდი რომ მთელი ცხოვრება გლოვაში არ უნდა გამეტარებინ, პირიქით უნდა დავმტკბარიყავი ყოველი წუთით, რადგან ცხოვრება ხანმოკლეა. აქედან მივედი იმ დასკვნამდე რომ უნდა მეპოვნა ჩემში ისეთიცრამ

ირონია

დღეს იმ დაწყევლილი დღიდან ორი წელი გავიდა... დღიდან რომელმაც ცხოვრება სამუდამოდ გამინადგურა, რომელმაც ჩემი ბოლო იმედიც წამართვა. დღეს ჩემი მეოცე დაბადებისდღე უფრო მეზიზღება ვიდრე წინა. ამიტომაც ამ დღეს წამლის გარეშე ვერ გადავაგორებ. ამიტომაც უცბათ