ის (12)

-წინ იყურე,-დავიღრიალე როცა კარლოსმა უკან გამოიხედა ამ წამის განმავლობაში რამდენიმე რამ მოხდა კარლოსმა სასწრაფოდ გაიხედა წინ და დაამუხრუჭა რადგან ჩვენ წინ ვიღაც დაეცა. -ბელა?-თვალები გამიფართობდა

ის (11)

-ჰეი შენ ჩვენ გამოგიძახეთ,-გავიგონე უკნიდან და რადგან ქუჩაში ჩემგარდა არავინ იყო გავიხედე იქეთ საიდანაც ხმა მოდიოდა -მემგონი რაღაც შეცდომაა,-ახალგაზრდა კაცი ჭიშკართან უფრო ახლოს მოვიდა რომ შეეხედა ჩემთვის

ნუ მოჭრი ნაძვს ის სუნთქავს! (ახალი წლის არომატი)

იცით როგორი მანდარინის? გაფცქვას რომ დაიწყებ და პატარა მოცეკვავე სურნელოვანი შხეფი სახეზე რომ მოგელამუნება და ტუჩებზე გაკოცებს. მე პირადად ამ დროს, ამ დროს ვგრძნობ ახალ წელს. ახალი წელი ყვითელია, აი მანდარინისეული ყვითელი სტაფილოსფერში რომ გადადის

ის (10)

-ნეით დაბადებისდღეს გილოცავ,-გაბიმ წიგნიდან ამოყო თავი და კისერზე ჩამომეკიდა მეც ჩემი მხრიდან წელზე მოვეხვიე და დავატრიალე -საიდან გაიგე რომ მოვედი?-ის ყოველთვის ხვდება რომ სახლში ვარ -არა ნეით ხომ იცი ეს საიდუმლოა,-ხელები გააქნია -გაბი დღეს ხომ

ის (9)

იქამდე ვიდექი აეროპორტის წინ სანამ მისტერ და მისის ბლექი არ გამოვიდნენ, მაშინ კი ნამდვილად მივხვდი რომ ბელა წავიდა. წავიდა ჩემი ნუგეში და ამ ბოროტ სამყაროში მართო დამტოვა.დედაჩემის მანქანაში ჩავჯექი და ნუგეშისთვის ახლა მას მივმართე მაგრამ

ის (8)

-ნეითან მოხდა რამე?-შემეშინდა მაგრამ ემოცია ვერ გამოვხატე -ფანჯარასთან ვარ შეგიძლია დამეხმარო? -რათქმაუნდა,-მობილური გავთიშე და დავინახე რომ ღამის 3 საათი იყო და კიდევ დავინახე რომ ნეითანს 12 ჯერ ჰქონდა დანარეკი...

ის (7)

ორი კვირა გავიდა იმ არაჩვეულებრივი საღამოდან. მე ბედნიერი ვარ იმიტომ რომ ცხოვრებამ ნეითანი მაჩუქა. მაჩუქა ადამიანი ვისაც შემიძლია მხარზე სული დავადო და არ მეშინოდეს მისი. -ბელა მისმენ?-მკითხა საყვედურით -რათქმაუნდა რა შეურწყოფაა

ის (6)

ემანუელ კანტმა თქვა "ადამაინები ეთმანეთს გაექცეოდნენ თითოეულის გული და სულისთქმა ფარული რომ არ იყოსო." არასოდეს ასე არ ვეთანხმებოდი ამ სიტყვებს როგორც ახლა იმიტომ რომ მტკიოდა, მტკიოდა გული რომელსაც არასოდეს გამოუცდია მეგობის დაკარგვის ტკივილი

ის (5)

-მზად ხარ?-როჯერი კარში იდგა და უცნაურად მაკვირდებოდა -ასე რატომ მიყურებ?-გავუღიმე -ვამაყობ შენით ძალიან ლამაზი ხარ -გეყოფა,-ცოტა არ იყოს გავწითლდი,-თავს უხერხულად ვგრძნობ,-საერთოდ მაკიაჟს იშვიათად ვიყენებ და მსგავსი სამოსითაც ხშირად არ ვიმოსები

ის (4)

რთულია უყურო ადამიანს როგორ იტანჯება. არააქვს მნიშვნელობა რამდებად ვერ იტან მას, მე კი იმ წამს მხოლოდ ის ვიცოდი რომ ჩემს წინ არ იდგა ის ნეითანი რომელიც გონებაში მყავდა, ეს სულ სხვა ადამიანი იყო. ეს იყო ნეითანი რომელიც ტიროდა, იმ მონსტრს კი რომელიც