მანათობელი გრძნობა - თავი 14

ლალიმ თავისთან დამიტოვა რამდენიმე დღით. არაფრის დიდებით არ გამიშვა სახლში, არ უნდოდა მარტო დავეტოვებინე. მისი მზრუნველობა, სითბო და სიყვარული თავს კარგად მაგრძნობინებდა. მართალია, არც ის იყო დედაჩემი და არც დედობრივი სიყვარული გამოუცდია ოდესმე,

მანათობელი გრძნობა - თავი 13

ყველა პირველი შეხვედრა არ იწყება ხმაურით, არც დრამატული მოვლენებით, არც მოულოდნელი ქარიშხლებით. ზოგჯერ ორი ადამიანი უბრალოდ ჩნდება ერთმანეთის ცხოვრებაში. ეს არის ამბავი ორი ადამიანის შესახებ, რომელთა გზები შემთხვევით გადაიკვეთა, თუმცა მათი

მანათობელი გრძნობა - თავი 12

იმ დღეს ადრე ავდექი. წინა საღამოდან მოყოლებული უცნაური წინათგრძნობა მქონდა და ამის გამო მთელი ღამე არ დამეძინა. მიუსვენრობამ ამიტანა და უმიზეზოდ ვნერვიულობდი. ვიცოდი, დემეტრე რომ უნდა მენახა, მაგრამ დარწმუნებული ვიყავი, ეს ამას არ უკავშირდებოდა.

მანათობელი გრძნობა - თავი 11

მეორე დღეს უკვე ბაკურიანში ვიყავი. დემეტრესთვის არაფერი მითქვამს, მხოლოდ ის იცოდა, რომ ცოტახანს ვერ ვნახავდი. მას რომ შევხვდი, არავისთვის მითქვამს. ჩემი ბაკურიანში ყოფნის შესახებ მხოლოდ თამომ იცოდა და ისიც იმ მიზეზით, რომ დასვენება მინდოდა.

მანათობელი გრძნობა - თავი 10

ერთი კვირის შემდეგ გათოვდა კიდეც. აღარც კი მახსოვდა თბილისში თოვლი ბოლოს როდის მოვიდა. პატარა ბავშვივით მიხაროდა ქალაქი თეთრად რომ იმოსებოდა და იმდენად ლამაზი იყო ეს პროცესი, მთელი დღე ფანჯარასთან მჯდომმა გავატარე. არ მბეზრდებოდა თოვლიანი ქუჩების

მანათობელი გრძნობა - თავი 9

შაბათი საღამო იყო. ნოემბერი ნელ-ნელა უახლოვდებოდა დასასრულს და ამინდს დეკემბრის სიცივე სულ უფრო ეპარებოდა. ბოლო ერთი კვირა ქუჩები არ გამშრალა. თითქმის ყოველ დილით წვიმდა, საღამოობით სულ ოდნავ შემშრალი ქალაქი კი მეორე დღეს ისევ თავიდან სველდებოდა.

მანათობელი გრძნობა - თავი 8

მას შემდეგ დემეტრე აღარ გამოჩენილა. წარმოდგენა არ მქონდა, რომ იმ საღამოს მას ბოლოჯერ ვხედავდი. ჩემთან ყველანაირი კავშირი გაწყვიტა, არც ზარებზე მპასუხობდა და არც შეტყობინებებს ნახულობდა. თავიდან ვფიქრობდი, რომ მართალი იყო...რომ გაბრაზების სრული

მანათობელი გრძნობა - თავი 7

-საღამოს რას აპირებ იმ ამბავზე, გიორგიმ რომ ატეხა? - ინტერესით მომიბრუნდა თამო. - რა თქმა უნდა, არ მოვდივარ! - ჩამეცინა - ნინას დაბადების დღე მაკლია ზუსტად! - ხომ იცი, მე რომ მომაგზავნის?

მანათობელი გრძნობა - თავი 6

ამასობაში აუქციონის ორგანიზებას მოვრჩი. მიუხედავად იმისა, რომ მასში მთელი ჩემი ფანტაზია და ძალისხმევა ჩავდე, იქ წასვლის არანაირი სურვილი არ მქონდა. ძველი ლიკასგან განსხვავებით, ჩემი ახალი ვერსია ნელ-ნელა ჯაბას ემსგავსებოდა და სულ უფრო ვეღარ ვიტანდი

მანათობელი გრძნობა - თავი 5

გიორგისთან მას შემდეგ არ მისაუბრია. ერთი კვირა ისე მიიწურა, არ დაურეკავს. რეალურად, არც მინდოდა ასე მომხდარიყო. რამდენჯერაც გამახსენდებოდა, იმდენჯერ ვივსებოდი ბრაზით და რომ დამენახა, უეჭველად კიდევ ერთხელ ავფეთქდებოდი. ზოგადად, ფეთქებადობა არ