7 რიცხვში 7 საათზე 7 ვარდი 《თავი მე-2》

სიყვარულზე ძალიან ბევრი სასიამოვნო სიტყვა მსმენია. ამ ყველაფერს სიცილ-ხარხარით ვუსმენდი, სანამ ეს უდიდესი გრძნობა არ მეწვია. ის ერთადერთი და განუმეორებელი უეცრად შემოიჭრა ჩემს ჩვეულებრივ ცხოვრებაში და გახადა არაჩვეულებრივი. არც ცისფერთვალება იყო,

მე და შენ... მთვარის შუქზე...

ოთახში მალე ავედი... ოთახში რომელიც უკვე მე მეკუთვნოდა... მართალია დროებოთ მაგრამ მაინც...ოთახში მალე ავედი... ოთახში რომელიც უკვე მე მეკუთვნოდა... მართალია დროებოთ მაგრამ მაინც... ტანსაცმელები საწოლზე დავყარე და კარადასთან მივედი... გამოღება და

მე დავარქვი სიყვარულს სიყვარული!

ჩემი სისხლის შხეფები ცაზე დარჩება. და სანამ ღამე სიბნელეს აცნობიერებს, მე აღარაფრის მეშინია, რადგან ჩვენ მოვუშვით წვიმა მოწმენდილი ციდან, რადგან ჩვენ გადავტეხეთ სინათლე ხერხემალში, რადგან ჩვენ ამოვიყვანეთ ცისარტყელა ღამით,

მე შეშლილების ენაზე ვლოცულობ.

საშინელებაა, როცა ის ვინც გიყვარს, გიყვება მასზე ვინც უყვარს, თითქოს ართმევდეს შენს თავს ვიღაცა, შენს გარეშე და დაუკითხავად, მაგრამ რატომ არ ეჭვიანობენ ღმერთზე, ღამეზე,

მე შენი სული შემიყვარდა სხეულზე მეტად...

მე ეგ თვალები შემიყვარდა ღამეზე უფრო, შენს თმას ფერება შეუყვარდა, ნიავზე მეტად, მე ჩემს სხეულში შეგინახე თბილად და მყუდროდ, შენ კი ძარღვებში, სისხლისათვის სავალ გზას კეტავ.

ნენსი, მე შენ გგრძნობ!

როდესაც გავიღვიძე, უფრო სწორად მან გამაღვიძა ჯერ კიდევ ახალი ამოსული იქნებოდა მზე. მას მხოლოდ დიდი ცისფერი ჯინსი ეცვა შავი ქამრით და თეთრი ტრუსი უჩანდა. თმაზე მეფერებოდა. როგორც კი თვალებში ჩავხედე მაშინვე გასული ღამე გამახსენდა : მის სახლში

ნენსი, მე შენ გგრძნობ!

ორი თინეიჯერი, ერთმანეთისგან სრულიად განსხვავებული ადამინი გაიცნობს ერთმანეთს. ერთ-ერთს მოეწონება მეორე, კარგად გაუგებენ, მთელ საღამოს ერთად გაატარებენ და მერე ბევრს დალევენ. მოკლეთ დილით ბევრი არაფერი ახსოვთ, მაგრამ რაღაც-რაღაცეები ახსენდებათ.

ბანდიტი და მე ( Part VII )

- რამე კარგი მიზეზი მითხარი, რატომ ამაყენე და შუბლზე ხვრელს გადაურჩები. ბიჭი გაგიჟებული მიყურებდა, ცალი ხელით წვერს იფხანდა და მეორე ხელით გაღებულ კარებს მიეყრდნო. ამათვალიერ-ჩამათვალიერა და ის იყო, რომ კინაღამ ვესროლე, მისმა საუბარმა გამაჩერა.

-პატარა ქალბატონო! მე შენ მიყვარხარ! (სრულად)

უცებ ნაიამ სიცივე იგრძნო, მაგრამ მოულოდნელად გათბა, სიცივე ეპარებოდა და აკანკალენდა მის სხეულს, ვერ ხვდებოდა რატომ ვერ თბებოდა საყვარელი მამაკაცის სხეულის საშუალებით, მითუმეტეს, როცა მას ეხვეოდა...თვალები მოიფშვნიტა, სისუსტე იგრძნო, გუგები

თუ მიგვატოვა მზემ მთვარესთან ვიქნებით ჩვენ, მე და შენ ნ.წ 1

ბავშვობიდან ძალიან აუტანელი ,გიჟი და გადარეული ბავშვიი ვიყავიი .. ყოველთვის ლიდერის პოზიცია მეკავა და არასოდეს არ ვნებდებოდი . ყოველთვის ჩემი სიჯიუტით გამოვირჩეოდიი .. ახლაც,უკვე 20 წლის ვარ და ისევ ისეთი გიჟი და გადარეული ვარ