განა გინდა სხვა დრო ?

მესმის, ხან არ მესმის... ეს გრძნობები მგესლის. ეს ფიქრები მესვრის, ჩემი თავი მეც მზიზღს.

შენს გვერდით სხვა ბიჭი არ დამანახო! (7)

-მიყვარხარ - ვთქვი ხმადაბლა და სახე გამებადრა. -დღეს მე აღარსად გაგიშვებ ამ ოთახიდან - ჩაილაპარაკა გამარჯვებული ტონით. -რა? ლილესთან უნდა მივიდე, ინერვიულებს - ვუპასუხე აღელვებულმა. -არ ინერვიულებს - თქვა უდარდელად. -უნდა წავიდე, გამიშვი -

შენს გვერდით სხვა ბიჭი არ დამანახო! (6)

იხდიდა, იქვე სკამზე მიაგდო და დაკუნთული ტანი გამოაჩინა. ამის დანახვისას სახეზე სისხლი მომაწვა. ჩემკენ მობრუნდა, წყლიანი ბოთლი ტუმბოზე დავდე და მოვბრუნდი, რომ გამოვსულიყავი. -დეა - გავიგე მისი ბოხი ხმა და გული ამიჩქარდა. ერთ ადგილას გავჩერდი და ნელა

შენს გვერდით სხვა ბიჭი არ დამანახო! (5)

ნერვებს მიშლიდა ის ფაქტი, რომ ალექსანდრე მიმორჩილებდა და ჩემზე მოქმედებდა. ნერვები მეშლებოდა, რომ ცხოვრებაში პირველად სიტუაციის კონტროლი არ შემეძლო. ნერვები მეშლებოდა, რომ ეს ხისთავიანი მომწონდა. იმწამს ყველაფერი ნერვებს მიშლიდა, ემოციების

შენს გვერდით სხვა ბიჭი არ დამანახო! (4)

„ღმერთო ჩემოო.. რა სიგიჟეა, ამას რატომ ვაკეთებ...“ - გავიფიქრე და ჩემს სულელურ საქციელზე გამეცინა. „ხისთავიანი მომწონს?!“ - დავსვი მორიგი შეკითხვა და სანაპიროს გასწვრივ დავიწყე სეირნობა. „თუ აქ არ დამხვდა, მაშინ აუცილებლად ვკითხავ ბიჭებს რა ხდება“

შენს გვერდით სხვა ბიჭი არ დამანახო! (3)

-რავი კიარა რაღაც ხდება ხო - გამეცინა მხიარულად. -ჰო... - მიპასუხა მორცხვად - აუ ძაან საყვარელია - დაამატა და კინაღამ იქვე ჩამადნა. -სიძე კაია, მომწონს - ენა გამოვუყავი და გვერდზე გავხტი სანამ რამეს გამომიქანებდა. -მე ის ბარმენიც მომწონს სასიძოდ -

შენს გვერდით სხვა ბიჭი არ დამანახო! (2)

-მოიცა მოიცა... ეგრე ნუ მიყურებ - მაშინვე დავარღვიე სიჩუმე და „დამნაშავე ფაქტზე გამოვიჭირე“, თან საჩვენებელი თითი ცხვირწინ ავუწიე. -როგორ? -ძალიან კარგად იცი როგორც -არ ვიცი - მხრები აიჩეჩა ისევ მხიარულ განწყობაზე მყოფმა და ოდნავ მოჭუტა თვალები.

შენს გვერდით სხვა ბიჭი არ დამანახო! (1)

-გაგრილდი? - მკითხა ბოხი ხმით და ახარხარდა. -იდიოტო! სხვა გასართობი ვერ იპოვე?! - შევუბღვირე გაცოფებულმა. -ვიფიქრე სცხელა და ცივი წყალი ესიამოვნებათქო - წარბები სასაცილოდ აათამაშა და გამეკრიჭა. -როგორც ხედავ არ მესიამოვნა! - მზის სათვალე მოვიხსენი

...გამაღვიძე მე სხვა პლანეტაზე

და მე ვარ ვინმე გამოგონილი კაცი, ვით მგლოვიარე პერსონაჟი და მიგონებს ღმერთი, რამეთუ აღთქმა აღსრულდეს, მე კი ისევ განვაგრძობ ტანჯვას, რომელიც გაურკვეველი მიზეზით მიპყრობს და ამ ესეოდენ მშვენიერებას, სიმახინჯედ წარმომიდგენს. უზენაესმა სახელიც კი არ

"მოძებნე სხვა" [2]

ფ ართოდ გადადგი ნაბიჯი, ი რიბად გაჰყევი გზას, ბ ავშვურად ოცნებას აჰყევი, ი რბინე კლდის პირას, მე მზად ვარ... დაგიჭერ.“ -კოლფილდ? - დავიჩურჩულე, ოღონდ არ ვიცი რამდენად ხდებოდა ეს რეალურად და არა ჩემს ფანტაზიაში. ხმა არავინ