ორმაგი ტკივილი - {6}

გადიოდა დღეები, მე კიდე ამ პატარა ოთახში ვიყავი გამოკეტილი, გარეთ არ მიშვებდა. საშინელი სოლმკა მქონდა, ახლა გასვლაზე მეტადაც კი წამალი მინდოდა, ცუდად ვხდებოდი, მაკანკალებდა, დრო და დრო ასე წამომივლიდა ამაკანკალებდა და მერე ისევ მიყუჩდებოდა.

ორმაგი ტკივილი - {5}

ჩემს სახლთან როცა მიმიყვანა არ დამიყოვნებია მაშინვე ავვარდი, გზაში კი მომაძახა რაღაც, მაგრამ არ მიმიქცევია ყურადგება. ამ ადამიანის დანახვაც აღარ მინდოდა. მომდევნო ერთი კვირის განმავლობაში სახლიდან არ გავსულვარ იმის შიშით, რომ იმ იდიოტს კიდე არ

ორმაგი ტკივილი - {4}

- სად მომიყვანე, აქ რა გვინდა? - ბოლო ხმაზე ვკიოდი მანქანაში - კარები გამიღეე. - ხოხო კაი გაჩერდი ნუ წიკვინეებ - კარები გააღო თუ არა მაშინვე გადავხტი მანქანიდან და გაქცევა დავაპირე, მაგრამ დამეწია და ხელები მაგრად დამიჭირა

ორმაგი ტკივილი - {3}

აღარ შემეძლო სახლში გაჩერება. სული მეხუთებოდა ისე მინდოდა გერთ გასვლა. ჩავიცვი და გზას ჩვენი ქოხისაკენ ფეხით დავადექი. ცოტა წინწკლავდა, ძალიან მსიამოვნებდა და დამალვას არ ვცდილობდი, მაგრამ მალევე ძაან დაცხო, სეტყვაც წამოვიდა და უცებ რომელიღაც უბნის

ორმაგი ტკივილი - {2}

- დღეს შენთან ვრჩები - მითხრა ნოემ, როდესაც მანქანიდან გადავედი - ასე რომ იმედი არ გქონდეს სადმე წასვლის! - კი მაგრამ ნოეე... - არავითარი მაგრამ ელი! - მკაცრად მითხრა - დღეს აქ ვრჩები და მორჩა!

ორმაგი ტკივილი - {1}

- სახელი, გვარი, ასაკი? - ელი გოგიჩაიშვილი, 16 წლის. - ქურდობის მიზეზი? რატომ მოიპარეთ? - მაგას ვერ გაიგებთ... და ისე არც მინდა, რომ გაიგოთ!

ჩუმი ტკივილი

თითქოს ყველას ვუყვარვარ და ფიქრობთ ყველა იმას რომ მიფრთხილდებით, მაგრამ ცდებით თქვენ იმხელა ტკივილს მაყენებთ რომ ამის ატანა შეუძლებელი გახდა.... აღარ ვიკითხავ რატო? აღარ ვიკიტხავ რისთვის თუ წასვლა გინდათ ისედაც წახვალთ რაღა აზრი აქვს მოთქმას და

ტკივილი. (სრულად)

და მაინც რა ძლიერები ვართ.. როგორ გვეზიზღება და როგორ გვიყვარს ერთმანეთი. როგორ ვკლავთ ყოველ წამს სულერად ერთმანეთს. სულიერი სიკვდილია მწარე, თორემ ბანალური სიკვდილი, როცა მიწას მიებარები ეგ ჩვეულებრივი ყოველდღიურობაა, არც არაფერია გასაოცარი.

მოუშუშებელი ტკივილი ხარ, ალუდა.(სრულად)

რაღაც უცნაური გრძნობა დამეუფლა, თითქოს უცხო ვიყავი, თითქოს არავინ მამჩნევდა,თითქოს გაქცევა მინდოდა..... როდესაც ირგვლივ მიმოვიხედე, აღმოვაჩინე, რომ არავინ იყო, სრულიად მარტო ვიყავი. შემეშინდა, მაგრამ ამავდროულად გამიხარდა. დაკვირვების შემდეგ

ტკივილი

ტკივილი ორგვარია: ფიზიკური და სულიერი. ამათგან მტკივნეული სულიერია. ფიზიკურს აიტანს ადამიანი, ხოლო სულიერი ტკივილი სულ სხვაა, მისი გაძლება შეუძლებელია. როცა ცუდად გრძნობ თავს, ყველაფერი აზრს კარგავს შენთვის, გიჟს ჰგავხარ, ყელში ბურთივით გეჩხირება