მ.ი. (თავი 11)

-ხომ გეუბნებოდით-დერეფანში ვიჯექით, ემოციებს ვერ ვთოკავდი და ვყვიროდი,ყველა განცვიფრებული იყო,აზრზე ვერ მოდიოდნენ. შემდეგ ანასტასია მომხვდა თვალში და იმ მომენტში ყველაზე საწყალ ადამიანად აღვიქვი ჩვენს შორის.ყველას გვტკიოდა საბას

ნოემბრის 13 (თავი 10 და 11)

მეყვარება.. სიგიჟემდე მეყვარება მაგრამ ჩემთვის! ჩემს გულში იქნება ეს დამალული. დაველოდები მაშინაც კი სულ რომ მთელი ცხოვრების გაფლანგვა დამჭირდეს. მეყვარება მაშინაც კი თუ ჩემი სიკვდილი ენდომება. მეყვარება სასწაულად... მისთვის ვიბრძოლებ და მისთვისვე

ბრალდებულო! თავი 11.

ხანდახან ადამიანი ფიქრობ, ფიქრობ და ვერაფერს ხვდები. ასე დამემართა მეც. ანდრიას სიტყვებმა უცნაურად იმოქმედეს ჩემზე. მისმა ღიმილმა გამაკვირვა. "წარსულის შეცდომები", ეს ჩვენი ურთიერთობაა თუ რამე სხვა? ვერ ვხვდები. -სოფ, წავედი.-ხელი მხარზე დამადო და

My life Sucks!! 11 (+15)

-თიო, გვიან მოხვედი - მითხრა დედამ, როდესაც სამზარეულოში შევედი - სად იყ... - საიდუმლო შეყვარებულს კი არ ვხვდებოდი. ღმერთო, ქალო ცოტა ხანს დამასვენე - შევყვირე პასუხად. - თუ ფეხმძიმედ არავინაა, არც დაგილევია და არც მოგიწევია, მაშინ არ მაინტერესებს

სიმპათიური სტუმარი ( 11 თავი)

ორი დღე გავიდა ჩემი და გაბროს შეხვედრის შემდეგ. გუშინ ისევ შევხვდი. როცა ჩემთანაა მეჩვენება რომ სინდისის გრძნობა აწუხებს. მუდამ ჩაფიქრებულია. პრობლემები აქვს, ეს ვიცი მაგრამ რა პრობლემები-ეს არა. მინდა დავეხმარო. რამოდენიმეჯერ ვკითხე რა აწუხებდა,

როცა სინათლე ქრება თვალებიდან 11 თავი

კატო მთელი კვირა ვისვნებთ და მეც მეტი რა მინდა გავჯეჯილდი, ვუსაქმურობ და მარის ნერვებს ვუშლი, მეტი რა საქმე გვაქვს რაა. მარი იმ საღამოზე არ ლაპარაკობს სიტყვაც კი ვერ დავცდევინე,მაგრამ რას ვიზამ მეგობარი ვარ და მოთმინება მმართებს.

პეპელა 11

_ ლუკა ხომ? _ მშვიდ ტონს ისე იბრუნებს, ნინაკას ძალიან უკვირს. _ ხო ლუკა, შენ? _ მე იესო ქრისტე _ უღიმის და თვალს უკრავს _ ადი შენ, გეჩქარებოდა _ მერე ნინაკას უყურებს და თავით კორპუსისკენ ანიშნებს _ ლუკა, გინდოდა რამე?

სადღაც შორს... მთებში თავი 11

როცა ვინმეს უყვარხარ სხვანაირი ხდები. ცხოვრებას სხვანაირად უყურე. თითქოს თავდაჯერებულობა გემატება. ამატი ხდები...ხოლო როცა შენც გიყვარს და გრძნობა ორმხრივია უკვე იცვლები. თვალებში ვარსკვლავები იწყებენ ციმციმს. ბედნიერებას ასხივებ, გინდა სამყაროს

იმედის შუქი / light of hope თავი 11

ესეც მეთერთმეტე თავი მგონი ცოტა დიდია როგორც მთხოვეთ დაგვიანებისთვის ბოდიშს გიხდით ფანჯრის რაფაზე ვზივარ, ქუჩას ვუყურებ მშვიდი ღამეა, არაფერი განსაკუთრებული მასზე ფიქრები მაინც მძლევს შეყვარებულ ადამიანს სიშორის ეშინია მე,მეკი სიახლოვე უფრო

უცნობი ნაცნობები (ნაწილი 11)

სახლში სიშვიდეა. უცნობი დივანზე ზის და მე მის კალთაზე მიდევს თავი. ერთმანეთს თვალებში ვუყურებთ და თითქოს ასე ვესაუბრებით ერთმანეთს.ნელა აცურებს თავის გძელ თითებს ჩემს სველ თმში და ბოლოებამდე მიდის. ამას კი იმეორებს შეუჩერებლად.სახლში მარტოები ვართ.