გიჟი ექიმი მატარებელში (6 თავი)

-ხო კაი-გაეცინა ნუცას ლექსოს საქციელზე-მოკლედ თექვსმეტი წლის ვიყავი ფილადელფიაში წავედით დასათვალიერებლად მერე კი ნიუ იორკში ვაპირებდით წასვლას ხოდაა-ნაფაზი დაარტყა- მგზავრობის დროს გზატკეცილზე ერთ-ერთ ბართან გავჩერდით საჭირო ოთახის გამო შიგნით, რომ

MOBSTER (საცდელი თავი)

-ბიჭო მერამდენი უნდა მიატოვო ? - ტატო შემომივარდა ოთახში და წინ დამიდგა . -ვა უკვე გაბაზრდა ? -ცინიკურად შევხედე და შარვალი ჩავიცვი . -გადი !-მკაცრად ვუთხარი საწოლზე მწოლიარე შიშველ ,გოგოს . ისიც დამემორჩილა , აკრიფა თავისი ნივთები და ოთახიდან

69 დღე ტყვეობაში (თავი 6)

ლიამ!-ნაცნობი ხმა მოესმა,თვალები ოდნავ გაახილა და მის გვერდით მწოლიარე გოგონას გახედა. -ლიამ!-ყვირილი განმეორდა,რასაც კარზე დაბრახუნების ხმა მოჰყვა. -შენი დედაც... ჰარი!-დაიღრინა ლიამმა-რა ჯანდაბა გინდა ამ დილაადრიან? -გამიღე კარები,ახლავე!-ყვირის

ძველი პიანინო - 23

მიმი ისევ ძილისკენ იყო წასული ბიჭებს კრუასანები მინდაო, რომ მიაძახა. ნაქსოვ პლედში გახვეულმა კვლავ ძილს მისცა თავი... ძილამდე კი ერთი გაიფიქრა... „რა ლამაზი და თბილი პლედია.... ნეტავ ვინ მოქსოვა?.. “ ისე ღრმად ეძინა, სავარძლიანად რომ გაეტანათ

5.მხიარული რომანი

-დამპალო! საზიზღარო! ეს როგორ გამიკეთე, რატომ დაუშვი ჭანჭიკები, რა ნამუსით იქცევი ასე?-თეკლა ბექას კისერში მკლავებს ძლიერად უჭერდა, თვალებს აბრიალებდა და ისე გაჰკიოდა ლამის მთებსაც ზანზარი დაწყოთ.შემეშვი მხეცო! ანა , გთხოვ უთხარი რამე!-ბექა

მაფიის ბოსი! თავი 7 (1D Fanfic) +18

ერთი კვირის შემდეგ მე, ზეინი და ლილი ერთად დავბრუნდით ლონდონში. აეროპორტში ზეინი გვერდით გავიყვანე, რადგან მინდოდა რაღაც მეკითხა -ზეინ ლილი ბაზაზე ვერ იცხოვრებს იმედია ხვდები?! -მერე ვინ თქვა რომ იქ მივდივართ. ქალაქის ცენტრში იცხოვრებთ საუკეთესო

მე, რომ გაპატიო, სიყვარული თუ გაპატიებს?! ...4...

აუუუუ ფარდააააა-დილით,თვალებ გაუხელად გაჰკიოდა ნინი -ტყუილად იტკენ ყელს,უკვე გღვიძავს და ფარდა თავისით არ გადაიწევა,სანამ დაიძინებდი მანამდე უნდა გადაგეწია,მე რომ მეტლიკინებოდი- ირონიულად ჩაილაპარამა ქეთამ და სააბაზანოში გალასლასდა,არასოდეს უჭირდა

დავიწყებული სიყვარული და მოულოდნელი შეხვედრა

---ჩემო ერთადერთო და ჩემო იმედო,ჩემო სიყვარულო.მამაშენი უბრალო ადამიანი იყო და ამის გამო ბევრი დამცირება გადავიტანეთ.შენთვის რომ არ მომეკლო,სახლიდან-სახლში მოსამსახურედ ვმუშაობდი.იმ სახლშიდაც ვიმუშავე ჩემო სიცოცხლევ,შენ რომ მომავლის იმედით შეჰყურებ

მორჩილება 19

საღამოს მარიამი მეგობრებთან ერთად ბარში წავიდა.ცოტა ხანში მისმა ტელეფონმა დარეკა.მამამისი იყო.მოიკითხა,მაგრამ მარიამმა უსაყვედურა. -დაბადების დღეც კი არ მოგილოცავს - უთხრა მარიამმა -ვიცი და მახსოვდა შენი დაბადებისდღე -და მაგიტომ არ მომილოცე არა?

უშენობა ვისწავლე(სრულად)

ყველაფერი დაიწყო იმით რომ მე მომიწია სხვა სკოლაში გადასვლა მომიწია შევგუებოდი იმ ფაქტს რომ მალე ჩემს ქალაქს დავტოვებდი...6 წლის ვიყავი როცა მამა გარდამეცვალა მას შემდეგ ლონდონში ვცხოვრობ დედასთან ერთად მამა საკმაოდ წარმატებული ბიზნესმენი იყო ამიტო