ლელო (თავი 12)

ახლა მაქსიმალურად შევეცდები ყველაფერი ნათელ ფერებში დავინახო, რადგან მუქი უკვე ბევრია. ადამიანის გაცნობისას ყოველთვის კარგს ვეძებ მასში და ამიტომაა დედას გამართლებას ბოლომდე რომ ვეძებდი და ვიპოვე კიდეც. ხოდა ახლა ყველაფერს ასე მოვეკიდები, თუ ცუდი

ლილის დღიურები 3

დღეს დილით პარიზი უჩვეულოდ თბილია... ლეიბიდან დგება და ზანტად მიდის მაგიდასთან... საშინლად შია... გუშინდელზე იცინის... როგორ შეიძლება ერთიდაიგივე გოგო ორჯერ შეხვდეს ან მუდამ იკვნიტოს ფრჩხილები მანამ სანამ სისხლი არ წამოუვა... მაგიდიდან რამოდენიმე

უხილავად შემაყვარე თავი(5 თავი)

ვინ დარეკა? -ლექტორმა უნივერსიტეტში უნდა ავიდე -აუ კაი რაა აუცილებელია? -კი პროექტის თემაზე რაღაცები უნდა წამოვიღო -კაი მაშინ -სალი აქ იქნები? -ჰო და მერე ერთად წავიდეთ სახლში ნინი კარამდე მიაცილეს.გარეთ ნაწვიმი იყო ეტყობოდა კიდევ აპირებდა

ამქვეყნიურ ჯოჯოხეთს მოგიწყობ +18 (27)

დევილი და მე ერთმანეთზე მიკრულები ვიდექით აალებული სახლის ფონზე და თვალებში ვუყურებდით. წელზე ხელები ჰქონდა შემოხვეული, მე კი მის კისერზე. შეიძლება ითქვას რომ იმ წამს ძალიან კმაყოფილი ვიყავი და არაფერი მადარდებდა. რამდენიმე წამი ასე ვიდეგით

ბრძოლის ველზე I

იმ წელს განსაკუთრებით ბევრი რამ ვნახე, მაგრამ ისტორია რომელიც ვიხილე და მოვისმინე არ იყო ჩვეულებრივი.არავინ ვიცით რა მოგველის, ვიცით კიარა წარმოდგენაც არგვაქვს, სწორედ ამას მივხვდი იქ ყოფნის დროს. მთავარი ქირურგი ტრამვატოლოგი ვიყავი ავღანეთის

ძველი პიანინო - 22

სავარძელში ჩათვლემილი მიმი ტელეფონის ზარმა გამოაღვიძა. შინაურმა არაყმა და მხატვრის დინჯმა საუბარმა ძილისკენ წაიყვანა... ფიფოს ურეკავდნენ. მორიგი მკვლელობა იყო. - თუ გინდათ წაგიყვანთ ორივეს... მხატვარი ზანტად გაიზმორა. ღამის სამი საათი... აღარც ყავა,

69 დღე ტყვეობაში ( თავი 5)

ლიამმა თვალების გახელისთანავე ამოიოხრა და ჭერს ახედა,ნაცრისფერი ჭერი ისეთ შთაბეჭდილებას ქმნიდა თითქოს ცა ღრუბლებით დაიპარაო ,და ეს ასეც იყო. ლიამმა შუშის ჭერს ახედა და ღრუბლებს მინის მიღმა მიაპყრო მზერა. ტუმბოს გადასწვდა და ლეფტოპს ხელი

ქუჩის სამოთხე (მეთერთმეტე თავი)

- რა გავაკეთოთ? იკითხა დამიანემ. - რა თქმა უნდა, მონაწილეობა უნდა მივიღოთ. უპასუხა თამარიმ. - მერე ნინა? არ ჩამორჩა თოკო. - მომისმინეთ, მარტო მონაწილეობა უდიდესი წარმატებაა, ამ კონკურსით გზა გაგვეხსნება უკეთესი მომავლისკენ. და თქვენ გინდათ ასეთი

ნინი and დამიანე (XXVII ნაწილი)

კარი, რომ შევაღე სანთლების შუქი მომხვდა თვალში, ძირს ვარდის ფურცლები ეყარა, მაგიდაზე კი პატარა ყუთი იდო. ირგვლივ მიმოვიხედე მაგრამ არავინ იყო. პატარა ყუთი ავიღე, რომ გავხსენი იქიდან ლამაზმა ბეჭედმა ამოანათა. პირზე ხელი ავიფარე და თვალებიდან ცრემლები

მარტო (თავი 12)

უეცრად, ყველა ერთ მხარეს გარბის, მეც მათ მივყვები ინსტიქტურად. დაკითხვიდან გამოსულ გოგონას უამრავ კითხვას უსვამენ, მაგრამ ერთადერთი ფრაზა რამაც ადგილზე გამაშეშა იყო ის, რომ პოლიცია სერიულ დამნაშავეს ეძებს. ლილის თვითმკვლელობა უკვე მე5 იყო ბოლო 3