გიჟი ექიმი მატარებელში (5 თავი)

მუქი მწვანე კედლები, მუქი შიდისფერი იატაკი, კარადა,შავი რკინის ჩუქურთმებით შემკობილი ერთკაციანი საწოლი, პატარა კომოდი, სავარძელი, სამზარეულოს პატარა კუთხე და აივანზე მდგომი ორი სკამი მაგიდასთან ერთად. აივნის ჭრიალა კარები გავაღე დასკამზე ჩამოვჯექი.

შეგეჩვიე XX

-წინდახედული ადამიანი ყოფილხართ მაგრამ შეცდომებს ყველა უშვებს. უცებ გამდიდრებულთა სენია. -როგორც იქნა მანდილოსანმა ხმა ამოიღო და მაშინვე შხამი ამოაყოლა. ირონიით სავსე გამომეტყველებით მიცქერდა. ნიშნის მოგებით ჩაიცინა. თითქოს ყველაფერი მზად ქონდა

მე, რომ გაპატიო, სიყვარული თუ გაპატიებს?! ...3...

-სალამი ბიჭეეებს-მხიარული გაღიმებული სახით წევს სკამს და კი არ ჯდება, ეხეთქება.ღიმილითვე ათვალიერებს ბიჭებსაც,ისინი კი ჯერ გაკვირვებულები უყურებენ,მერე ეღიმებათ,თოკო კი გაფართოებული თვალებით უყურებს -ლევანის და ლუკაზე მსმენია,როგორ ხართ? აი შენ კი

შეცდომა თუ ბედისწერა (თავი 2)

იცი რაა მიკა?! შენ ხარ ძალიან ჭკვიანი,როგორ მიხვდი,რომ შენი დახმარება მჭირდებოდა??-ვკითხე ოდნავ მომთბარმა.ის ისეთი საყვარელია^^ -ჭკვიანი ვარ ჩემო მორცხვო სტუმარო!-ჩაიხითხითა და მანქანაში ჩაჯდა...იდიოტი, საპასუხოდ კი უბრალოდ დავეჯღანე. -ენა შეყავი და

უხილავად შემაყვარე თავი(4 თავი)

გონება არეული ზემოთ ამოვიდა იკა იქ არ დაუხვდა . -სად არის იკა წყალი მოვუტანე -გარეთ გავიდა ,ჰაერზე -გავხედავ ნინი კიბეებს სწრაფად ჩაუყვა და იკას დაუწყო ძებნა. ეზოში სკამზე იჯდა და შორს გაჰყურებდა თითქოს რაღაც არასებულს უყურებდა ამ კორპუსებისა და

ძველი პიანინო - 21

მწვანე ხასხასა არაყი, საკმაოდ ძლიერი გამოდგა, მიმის დიდად არ მოეწონა, იმდენი ახველა ლამის თვალები გადმოუცვივდა, ბიჭებს სასაცილოდაც არ ეყოთ, რა ტყუილად გააფუჭეო... მერე ისევ დუმილი... დრო იწელებოდა...

ასეც ხდება ხოლმე (16 თავი)

უნივერსიტეტიდან ერთად გამოვიდნენ.. ნიკოლოზი გამხიარულებული იყო.. ბიჭებმა დაურეკეს რესტორანში მივდივართ და წამოვო.. ნუ რა თქმა უნდა დვალს უარი არ უთქვია.. ნიდასაც ჩაკიდა ხელი და თან წაიყვანა. რესტორნის წინ იდგნენ იო, ლუკა, ლიკა, გეგა, ილო და

შემთხვევითი არჩევანი(ნაწილი12)

საუკეთესო განცდაა როდესაც აღიქვამ, რომ მუცლით ახალ სიცოცხლეს ატარებ. სიცოცხლეს რომელიც შენი ნაწილია და ფუფუნება იმის რომ განმეორედე. მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ ძალიან პატარაა უკვე ერთი სული მაქვს როდის გავაჩენ. მინდა ხელში ავიყვანო, მოვეფერო და

69 დღე ტყვეობაში ( თავი 4)

-ამის დედაც...-შეიგინა ლიამმა-ან შენი ახლავე მოკვლა მომიწევს ან შენი გადამალვა! ლილემ შეშინებულმა შეხედა,ლიამიც გაბაზებით უყურებდა,ბოლოს ამოიოხრა ,ლილეს ხელი მაჯაში ჩაავლო და კიდეები აიარა,ლილე რათქმაუნდა ცდილობდა მის მოძრაობებს აჰყოლოდა და კიბეებზე

გიჟი ექიმი მატარებელში (4 თავი)

ერთ საათში განცდილი ყველა იმ ემოციისგან დაღლილს სავარძელზე მიმეძინა. ალბათ ერთი საათიც არ მძინებია ვიღაცამ რომ შემანჯღრია. -ჟენია გაიღვიძე... ჟენია აგიფეთქეს ტელეფონი-ყურში ჩამყვიროდა ირაკლი -ა ჰოო.-ნელა გავსწორდი და აბურძგნულ თმაზე ხელი გადავისვი.