მელანქოლიკი 9

არა! ეს ჩემი ჯულია არ არის... ის მეწამულისფერი ტუჩები გასთეთრებია, ლოყები გაფერმკთალებია და ჩავარდნია. ექიმის შეხება მაფხიზლებს, ხელებს უშედეგოდ ვიქნევ და კედლებს ვეჭიდები. არ მინდა მარტო დავტოვო...

ისევ შენ..(2)

ყველაფერი ნათელი გახდა ჩემთვის, ეს ის ბიჭი იყო ბათუმში, ცეცხლმოკიდებული სახლიდან რომ გამომიყვანა, რომელის ნახვასაც ამდენი ხანი ვნატრობდი, ზუსტად ისეთი მწვანე თვალები, რომლითაც მისი ამოცნობა

ორი ღამე (თავი 10)

კიდურეებში სისუსტე იგრძნო , მაგრამ მორიგი ხელის შეხების გრძნობა ისევ ყველაფერს ერთიანად აღემატებოდა, , ლევანიმ სალომე ელვისსისწრაფით მოაბურნა, მის წვრილ წელს ტორებით ჩაებღაუჭა და უნებართვოდ თუმცა

შეგეჩვიე... (2)

-ბოდიში - ჩავილაპარაკე ისე რომ მას გაეგო ზემოთ ამოიხედა და გავშრი-შენ იყავი ? - მკითხა და სველი მაისური გაიძრო-ესე აპირებ სიარულს? -თავზე გადამასხი ყველაფერი და მირჩევნია ესე ვიარო. -ბოდიში მართლა

დაკარგული (სრულად)

ბევრჯერ მიფიქრია სადმე, რომ შემხვდეს როგორ მოვიქცე? მივიდე? ჩავეხუტო? ვაი, რომ ხელი მკრას? არ მიმიღოს, მაგრამ რა გასამტყუნებელი იქნება? ნეტა თვითონ მნახოს მაინტერესებს თუ დამიძახებს? თუ მოვა?

სასახლე დაბურულ ტყეში 7

შიგნით შევარდა და წყლით დაფარული შიშველი ქალის სხეული დაინახა, რომელიც საშინლად იყო დაკაწრული, ნაკაწრები ახალი იყო, მაგრამ მისი მკლავები, მუცელი და ფეხები მუხლს ზემოთ სულ შრამებს დაეფარათ.

მე პატიმარი ვარ!(სრულად)

ერთ კვირაში ციხიდან გამოვალ და აღარ მერქმევა პატიმარი.ერთ კვირაში ისევ ვცდი ჩადგე მოქალაქეთა რიგებში,ერთ კვირაში ისევ შევხედავ ცხოვრებას,რომელიც ხან ნათლითაა მოსილი და ხან ბნელში ინთქმება.

ნაკვალევი (2 თავი)

ერთ-ერთი ყველაზე წარჩინებულ მოსწავლედ ითვლებოდა. სახელად სალომე. მასწავლებლების რჩეული მისი ტოლებისგან არაფრით გამოირჩეოდა. ყოველთვის მოწესრიგებულად გამოიყურებოდა და ცდილობდა თვალში ზედმეტად არავის გასჩხეროდა.

გიჟებს შეგვიყვარდა მე-10 კლასელები(2 თავი)

გაკვეთილზე სულ ლუკაზე და თათიაზე ვფიქრობდი. ნუთუ ლუკას თათია უყვარს? არვიცი თან თათიაც საეჭვოდ იქცევა. გასარკვევია ეს საქმე. არა მე საწინააღმდეგო არაფერი მაქ პროსტა ხო უნდა ვიცოდე. აუცილებლად გავარკვევ :დ დავუძახე და ხმა არ გამცა. კარი ოდნავ ღია იყო

საქმე ...სექსი და უცნაური ურთიერთობები (4)

გაიფიქრა ახლა პარტნიორი ,რომ მყავდეს მეც ვიცეკვებდი და ამ ლოდს ,რომელიც გულზე მადევს მოვიცილებდიო. აქეთ-იქეთ დაიწყო თვალების ცეცება და კედელთან მდგარ მაგიდაზე გააშტერა მზერა. გაოცებამ, სიბრაზემ და თითქოს უჩვეულო სიხარულმა გაჰკრა გულში.