როცა არავის სჭირდები!

იმედია ამის გამო გიჟად არ ჩამთვლით,რადგან ასეთი უჩვეულო ფიქრები უმიზეზოდ ნამდვილად არ მსტუმრობდნენ. ჩემზე კარგად არავინ იცის რას ნიშნავს იყო უსარგებლო, რადგან დაბადებიდან ვიტან დამცირებას,თუმცაღა არცკი ვიცი როდემდე გავუძლებ ამას. სულ ის ჩამესმის

ჩემი სული

უსახლკარო ვარ , არ მაქვს ნავსაყუდელი, არ მაქვს ადგილი სადაც ჩემი სული გაშიშვლდება და ნაზად იმოძრავებს, ჩემი სული უსახლკაროა არ აქვს ადგილი სადაც ცრემლის მოსაწმენდად შევა ან სადაც მყუდროდ დაჯდება რათა კიდევ ერთხელ შეძლოს  დაამარცხოს შავი ფერის

ფერები ?! ... დასასრული...

ალექს ის დედაა -შენ ცოლი! -რა?-ფეხზე წამოდგა და სამზარეულოში გავიდა. ფეხდაფეხ მივყევი მეც -რა თქვი ალექს? ამიხსენი!... -დედაჩემს რომ არ ეთქვა, სხვანაირად რომ გაეკეთებინა... დედაჩემი რომ სხვანაირი მყავდეს, ასე იოლად გამიმეტებდი?

გაქცეული

- მე შენ გაშვებას არ გთხოვ. მე უბრალოდ მივდივარ. - არა. - შენ შენი ნებით არ მოდიხარ. უბრალოდ მე არ მტოვებ. ბუნება კი ისეთი რამეა… ჯერ შენ უნდა მიიღო, თორემ თვითონვე აგიმხედრდება. - ანნა, ასე არ შეიძლება, ხომ იცი? - არა, ანდრი. ისე არ შეიძლება,

ზენიტში - სრულად

- არა ... ანუ , რომ გითხრა ვინ მომწონდა გააფრენ და ჭკუიდან გადახვალ ! - ახლა არ მითხრა შენო ,თორემ ავდგები და წავალ ! - გამიცინა და ლუდი მოსვა. - კაი ეგეთი ვინ უნდა მითხრა , რატომ აფართხალდი ? - შემოგაპარებ , დაახლოებით ორი წლის წინ ... როცა ჯერ

მეზობელი,ქმარი და საყვარელი(5)

მზრუნველი ცოლის ამპლუას ირგებ? გმადლობ,კარგად .შეგიძლია დაიძინო თუ გინდა შემოვალ ჩაგეხუტები და თავზეც გადაგისობ ხელს - პასუხს არ დალოდებია , ხმაურით მიიხურა კარი და ეკატერინე გარეთ დატოვა. -იდიოტი,ხეპრე ! - ჯუჯღუნით დაბრუნდა ბინაში და ძლივს დაიძინა

Red Lips (თავი 5)

სახლში შესვლისთანავე შეათვარიელა გოგონამ იქაურობა, თუმცა ბიჭის გამოხედვამ იქვე გააშეშა. დაუკითხავად სახლში შესვლა უზრდელობა იყო, ასე ასწავლიდა დედა მას. -შეიძლება შევიდე? - დეივმა თავი დაუქნია, გაუღიმა და ხელი მხარზე დაადო.

შენი თითები

ისევ არეული ნაბიჯები, ისევ დაბნეული აგონია. ვგრძნობ თუ გავჩერდები წამით მაინც დაუნდობლად ,ყელსაც გამომჭრიან. გაურკვევლობა და სიუძლურე,

გუშინ თავი პირველი

2 დაიკოს თავგადასავალი ლონდონში. უფროსი 15 წლის ლიზაა, ხოლო უმცროსი 7 წლის ენი. ენი ცდილობს რომ თავის დას კომიქსები შეაყვაროს. გოგოები არდადეგებზე ისვენებენ. ენის უნდა რომ დედამისი დაიბრუნოს "ღრუბლების ქვეყნიდან" რომელსაც მას სხვა სამყარო ჰგონია,

მარტივი შეუძლებლობა

ზიხარ ოთახში ადამიანთან ერთად. უყურებ თვალებში, უყვები პრობლემებზე, განცდებზე, ფიქრებზე, ის ხელს გადებს გამშვიდებს, განუგეშებს. ეს ყველას სჩვევია. საბოლოოდ ის იღლება, იღლება შენი მოსმენით, არ აინტერესებს. შენ ამას ხვდები და მერე საკუთარი თავის