ბრალდებულო! თავი 18.

ერთი კვირის შემდეგ... ალბათ უცნაურია, მაგრამ როდესაც ჩემს ახალ კაბინეტში შევედი, თავი უხერხულად არ მიგრძვნია, პირიქით, ძალიან კარგად ვიყავი. ალბათ, ასე იყო გათვლილი. ჩემი ძმა იშვიათად ცდებოდა და ესეც ერთ-ერთი შემთხვევა იყო. ჩემს კომფორტულ

ჩემი ტკივილი

ღამის სუჩუმეს მთვარეს ვაბრალებ, მუსიკას ისევ მთები ჩამძახის. მთვარე გახდება ჩემი ტკივილი, ვითა ალერდი - ღამის სიჩუმე.

ფიქრები

ჯანდაბაშიც წასულან ფულიანი ადამიანები, როცა მათი სული კაპიკიც არ ღირს. ჭირსაც წაუღია ლამაზი სხეულები, როცა მათ სულში სიმახინჯე მეფობს.

მაფიოზობანა თავი პიერველი

სამსახურში შესვლისთანავე გეზი მისი კაბინატისაკენ ავიღე. ჩემს თავში საკმაოდ დარწმუნებული ვიყავი, მაგრამ მაინც რაღაცმაირად მენერვიულებოდა. კარზე ფრთხილად დავაკაკუნე. შიგნიდან ხმა ყრუდ გაისმა, მეც ხმას მივყევი და კარი ფრთხილად შევაღე.

ოხ ,ბედის მწერალო... შენ რომ არა ? ! (პირველი და უკანასკნელი)

აპოლონი და ელიზბედი. წყვილის წოდებად ნამდვილად ვერ მივანიჭებთ, რადგან წყვილი არც ყოფილა, ეს იყო უბრალოდ შეხვედრა და უეცარი გრძნობის გაელლვება ყოველგვარი გაგრძელებისა და დასასრულის გარეშე. შეხვდნენ ერთმანეთს და აქ უყვე ყველაფერი ცხადი იყო. შეუყვარდა,

ჯიუტი და მისი სვანი (თავი 7)

წამით გავშეშდი და იმდენმა აზრმა გამიელვა თავში და ბოლოს იმ დასკვნამდე მივდიოდი რომ სწორედ გიგას თავზე იყო ის რაც წესით ნიკუშას უნდა მოხვედროდა... ვერ ვიჯერებდი და ოთახში აქეთ იქით დავდიოდი ...თან მეშინოდა და ვამბობდი აი ახლა დამერხა ახლა შეამოაღებს

მეზობელი,ქმარი და საყვარელი

რაღაც დაუყვირა და კორპუსისკენ დაიძრა ჩვეული სწრაფი ნაბიჯებით. პირველად იდგა კართან და დერეფანში შესულებს უთვალთვალებდა ,კარგად დაინახა ბაღათურიას მკლავზე ჭრილობა და პირზე ხელი აიფარა . უკან გაბრუნდა და სახლში სიარული დაიწყო, ათჯერ მაინც გავიდა

მწვანეთვალება (თავი10)

მანუმ რაღაც მდელოზე მიმიყვანა,იქაურობა ულამაზესი იყო მეგონა ცოტაც და ვარსკვლავებს მივწვდებოდი. -მოდი.მანუმ თავის გვერძე პლედზე მიმანიშნა.იმანიშნა. მეც უჩუმრად მივედი და მის გვერზე უხერხულად ჩამოვჯექი.

საოცნებო პრიზები შეყვარებისთვის 3

-ისე რთული აღარ არის შენი სქესის დადგენა, თუმცა ნამდვილ გოგოდ რომ აღგიქვა იქამდე ბევრი გიკლია- გადაუჩურჩულა სანდრომ გვერდით მჯდომ მიას. -მგონი თმის გადაპარსვაც მომიხდებოდა, თან ხმები მომივიდა თურმე ვარდისფერი ძალიან გიხდება- მიამაც არ დააკლო გესლი.

ადამიანობით დაავადებული

ვწერ წიგნს რომელსაც "ადამინობით დაავადბეული" ჰქვია.. გთავაზობთ ჩანახატს ჩემი მომავალი წიგნიდან.. შენ არავინ ხარ,მაგრამ გინდა ეს ღიმილი ცრემლებად გადავაქციო, გინდა ნახო როგორ მტკივა, როგორ ვიტანჯები, გსურს ნახო ვინ ვარ სინამდვილეში. შენ ყველაფერს