ოქროსფერგულა (სრულად)

''წლები დასჭირდა იმის გასააზრებლად, რომ ყველაფერი, რაც ამ ხნის განმავლობაში შეუყვარდა და შესძულდა, ივას უკავშირდებოდა. ივა იყო ყოველი დღის დასაწყისი და დასასრული! ივა იყო საუზმეც, სადილიც და ვახშამიც!''

წარმოუდგენელია, მაგრამ მიყვარხარ (3)

დილით ისევ ადრე გაეღვიძა თუმცა რომ გაახსენდა ბოლოს სად იყო თან კაბა ეცვა ისევ დაფიქრდა და მერე დაასკვნა რომ რომელიმე დასვის ბიჭმა ამოიყვანა ცირას თხოვნით. სავარჯიშოდ რომ ჩავიდა სანდრო იქ დახვდა .წამით შეჩერდა, უამრავი სიტყვა მოადგა ენის წვერზე

ჩემი ცხოვრების გზა (vol.2)

თვალები გავახილე და ავდექი,დავინახე თუ არა რაღაც დამემართა,ისეთი რაც აქამდე არ დამმართნია და სიტყვებით გადმოცემა რთულია. -გთხოვთ მომიტევოთ თუ შეგაშინეთ,ეს ნამდვილად არ მინდოდა,უბრალოდ დაგინახეთ და... -საპაიებელი არაფერია,არ შემშინებია,დაწყნარდით.

Dark side of Blood 12(საიდუმლო გეგმა)

უვე ვიცოდი რომ უკან დახევის ან ლოდინის უფლებაც კი არ მქონდა. თავს საშინლად ვგრძნობდი მინდოდა რომ დამთავრებულიყო ეს ყველაფერი.პატრიკის მუდარის მიუხედავად ვავიჩებთან მარტო წავედი, და ჩემს სიცოცხლეზე საერთოდ არ ვდარდობდი , ალბათ ყველაფერს ვიზამდი

ქაოსი. #1

-რა გინდა, შენთან ერთად არ ვარ? -ფიზიკურად კი, სულიერად არა. -ახლა მართლა დასერიოზულდა გიო. -დათა, უთხარი ახლა ამას ისევ არ დაიყწოს რა.

XVII (N17 დასასრული)

ჩემთან იქნება და რომელიც მარლა ჩემი სიყვარულია,ვგიჟდები მის გრძელ ხუჭუჭა თმაზე,ვგიჟდები მასთან ერთად სიარულზე,მის ფერდით ყოფნაზე წელს ორივე ვაბარებთ ეროვნულ გამოცდებს მე იურიდიულზე სანდრო კი სოც.პოლზე ირივე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიეტს ვწერთ

იდეალური დასასრული.

-რამდენი ვიტირე.-ლიზამ ცრემლები მოიწმინდა. -კარგი რა, რა გატირებს. სულელური რომანტიკა იყო. -შენთვის ყველა რომანტიკა სულელური როგორაა.-"გამიბრაზდა". -უბრალოდ ყველა ერთმანეთს ჰგავს. -რა გეშველება?-თავი გააქნია და მძიმედ ამოისუნთქა, მე გამეცინა.

თანამედროვე ურჩხულის ოდნავ შერეკილი პრინცესა(8)

სესილი სახლში მისული პირდაპირ სააბაზანოში შევედი, შემდეგ პიჟამა ჩავიცვი და საწოლზე პირქვე დავვარდი.. არც ნია ჩანდა და ლაზოც არ მირეკავდა.. ვერ მოვისვენე და ავწრიალდი..

უჟმური უფროსის წესები (თავი 8)

გაშეშებული იყურებოდა და აზრზე მოსვლას ვერ ახერხებდა, ყოველი სიტყვა მის გონებაში აღწევდა თუმცა ვერაფერს ვერ ხვდებოდა. ყოველი სიტყვისგან უდიდეს ბენიერებას გრძნობდა, უნდადა ეთქვა ყველაფერი რასაც თვითონ გრძნობდა, რასაც ფიქრობდა თუმცა ხმას ვერ იღებდა.

თვით ირონიავ, მე შენ მიყვარხარ (7)

არც მისმა რეაქციამ დააყოვნა, კანი მაშინვე დაეხორკლა, ხელი წელზე მომხვია და უფრო ახლოს მიმწია მისკენ... რაღაც საოცრება დამემართა... ისევ მთელმა ფლორა და ფაუნამ გადმოინაცვლა ჩემ მუცელში... ტანზე ჭიანჭველების მთელი ჯარი მოძრაობდა, გული კი წამში ალბათ