არასდროს უშენოდ! (9)

საღამოს ცხრა საათამდე აუზის დარბაზში ვიყავით. ჯაკუზში ვინებივრეთ და ხელბურთიც ვითამაშეთ. სანდრომ სცადა ჩემთვის ცურვა ესწავლებინა და მეტნაკლებად გამოუვიდა კიდეც. ცხრა საათზე ოთახებში დავბრუნდით. ცხელი შხაპი სწრაფად მივიღე. თმაც შეძლებისდაგვარად

პოლიტიკის თეორია [ნაწილი მერვე]

– არ ვთამაშობ, ლილი. რაღაცნაირმა შეგრძნებამ დამიარა. არა, არ იყო ეს კარგი, მაგრამ არც ცუდი შეგრძნებების რიგში იდგა. – ახლა არა, – დაამატა და ყელში მაკოცა, ძალიან, ძალიან ნაზად. მუცელში ბურანში მყოფმა პეპლებმა გაიღვიძეს და შუა ზამთარში გაზაფხულის

არ შეგიყვარდეს. წესი 1.

-იდიოტო! -მე?-ბიჭმა გაოცებული სახით შემომხედა. -წინ იყურე, არ გაწყენს.-ცრემლები მომადგა და დამტვრეული კულონის ნამსხვრევების აგროვება დავიწყე.-მაპატიე, არ მინდოდა.-გამიღიმა.   ძალიან გამწარებული ვიყავი. მკაცრად შევხედე. -გინდა ახალს

შარიდან შარში ~13~

არუნდოდა ნინასთან ასეთჳ აღელვებული მისულიყო ამიტოომ სახლში წასვლა არჩია თან იცოდა რომ არც შეუშვებნენ ოპერაციიდან ახლად გამოყვანილთანმოეხსნა კარგა ხანი ინებივრა პირსახოც შემოხვეულმა გარდერობის კარი გამოაღო და ტანსაცმლის არჩევას შეუდგა უცბათ თვალი მის

ოცნება

რას ინებებთ? - იკითხა მოსულმა ბიჭმა. მე ვუპასუხე: "ერთი ფინჯანი რძიანი ყავა, ცოტა ფული მინდა და ბევრი მოგზაურობა,ზღვის ჰავა.. ზღაპარი დიდი დოზით ცხოვრებაში და სიხარულის წვეთები, გზაფხულის ლამაზი, ხასხასა, თბილი ფერები.

მეგობრობის მოთხოვნა (თავი 13 )

გაბოს არ დაუნახავს სესის და ელოს წასვლა თუმცა მექანიკურად, სწორედ იმ ხისკენ აიღო გეზი. -გოგო ხოო..ეთომ მე გამოვუშვი საძებრადო,მერე კარები ძალით კიარ ჩაუკეტია შემთხვევით მოხდა. -და გაბრიელმა იცის? როცა ბიჭს თავისი სახელო მოესმა გაირინდა და გოგოების

ნოემბრის წვიმა I

"შთაგონება ბავშვს ჰგავს, მან არასდროს იცის როდის მოევლინება ქვეყანას." ღამით ისევ ხმაურმა გამაღვიძა. სახეზე ბალიში ავიფარე, რამაც, ხმაური ვერ ჩაახშო. ბალიში შორს მოვიქნიე და სიგარეტს დავუწყე ძებნა.. საათს დავხედე, გამთენიის 5 საათი სრულდებოდა.

რა იქნებოდა თუ... 1(თავი)

პატარა,რომ ვიყავი გერეთ თამაში ძალიან მიყვარდა.განსაკუთრებით მაშინ სახლში თუ არავინ იყო.შევიკრიბებოდით ხოლმე უბნის გოგო-ბიჭები და ხან დახუჭობანათი, ხანაც კი დაჭერობანათი ვიხალისებდით გულს.კარგი დრო იყო,თუმცა როგორც ყველა ჩვენც გავიზარდეთ და სულ

გამიზნული არსებობა (სრულად)

დერეფნიდან შემომავალი შუქი ელენეს სილუეტს კვეთდა ოთახის კართან. არაბული ცოლს მიუხლოვდა და სახეზე დააკვირდა. ნათლად დაინახა როგორ აენთო ელენეს ღიმილი თვალებში, თითქოს თხევადად იქცა თანდათან გადმოეღვარა თვალებიდან, ლოყებზე ლამაზი ფოსოები გაუჩინა და

ლურჯი მთვარე 12 თავი

- გითხარი, მედალიონში ჩემი გული ჩავდე-მეთქი და მხოლოდ ლოყაზე მკოცნი? - ხელი გულზე მიიდო და გაკვირვებით აწია წარბები. - გული ჩადეეე? - ახლოს მივიწიე და ხელი მკერდზე დავადე. - აბა გული რატომ გიცემს? ორივეს გაგვეცინა, მაჯაში ხელი ჩამავლო და გულზე