ნუთუ მართლა ასეთი ხარ...? (1)

-გამარჯობათ მეგობრები ეს გადაცემა სხვა რაკურსიააააა!!!-დარბაზში მქუხარე აპლოდისმენტები გაისმა... და წამყვანმაც გააგრძელა.-ალბათ იცით რომ ჩვენს გადაცემაში ყველაზე არაორდინალური კითხვები ისმევა: არაორდინალური, თამამი , ირონიულიი და ა.შ... ბევრი რომ არ

არასოდეს მიგატოვებთ (2)

გულმა არ მოუთმინა, მაშინვე დაქოქა მანქანა და ბავშვთა სახლში მივიდა. მიმღებში ახალგაზრდა ქალმა უთხრა, დერეფანს გაუყევით და მარჯვნივ პირველი ოთახია კატოსიო. ოთახის კარები შეაღო და საწოლზე მისგან ზურგით მჯდარი გოგონა დაინახა. გოგონას პატარა ბავშვი ეჯდა

ჩემი გოგო ჩემთან (5თავი)

-გისმენთ (ნამძინარები ხმით ვუპასუხე) -გაგაღვიძე? (თორნიკე) -არაა, არმეძინა (მე) -მატყუარა (თორნიკე) -კაი ხოო მეძინა, რახდება ხო მშვიდობაა ასე გვიან რატომირეკავ (მე) -შენი ხმის გაგონება მინდოდა ვეღარ მოვითმინე და ჩემი გოგო გავაღვიძე (თორნიკე) -აუუ

სიმპატიური დირექტორისა და მასწავლებლის სიყვარული*დასასრული*

დაჯილდოვების ამბავი თათბირზე გამოაცხადა.ნინოს ეს აზრი არ მოეწონა რადგან დირექტორმა ის დამლაგებლის ამპულაში ნახა.მაგრამ ნინოს ,ხომ არავინ ეკითხებოდა.ნინომ ინგას ყველაფერი უამბო და სთხოვა ინგას თავის თავზე დაებრალებინა ის კონცერტები რაც ნინიმ ჩაატარა

ვიცი, რომ მოხვალ!

ვიცი, რომ მოხვალ, მომიტან ვარდებს,წითელ ყვავილებს მე რომ მხიბლავდა...მერე გვირილებს ჩამიწნავ თმაში,და გამახსენებ როგორ გვიყვარდა!მოხვალ შეცვლილი ძველი თვალებით,და ძველ სიყვარულს კვლავ გამახსენებ,მე დანანებით გავხედავ წარსულს, და თუ წავედი ნუ

ნოემბრის წვიმა. "9"

-შეგეშინდა? -გაეცინა დანის და მკლავი სხეულზე მოხვია, გულში იმ მგელს ლოცავდა რომელმაც ამოიუყმუილა. -ვაიმე, დანიელ, არ მოვიდეს, შეგვჭამს. -პატარა ბავშვივით ჩაიჩურჩულა მიამ. -ნუ გეშინია, არ მოვა. -ჩაეღიმა მიას ბავშვობაზე და შუბლზე აკოცა გოგონას. ახლა

გენერალი (ნაწილი მეოთხე)

-არაფერი არ არის ასახსნელი ბატონო მიხეილ .შეძლებისდაგვარად გაუღიმა და ქურთუკი დაკიდა .სამზარეულოდან სინათლე გამოდიოდა და იქითკენ დაიძრა.-კეკე დღეს შენთან დავიძინებ რაა, ყელი ჩამოუწია სანდრომ -დღეს რაზე გეტყვი უარს ?! დღეს ყველა სურვილს გისურვებ

ბინძური ტყუილი ანუ როგორ გახდა მასთან სექსის მონა (დასასრული)

ლელას სიამოვნებისგან გააჟრჟოლა. საბუთებს ხელი დასტაცა და გვერდზე გადადო. ბარბარე სიბრაზისგან თავს ვეღარ თოკავდა. უნდოდა მანამ ეტირა სანამ არ მოკვდებოდა ,ან უკეთესი ეს ქალი საკუთარი ხელებით დაეხრჩო. თვალი აარიდა ,არ უნდოდა მისი ამაზრზენი სახისთვის

ტრიალი წრის გარშემო [9]

-არა, ამ სახლში წესრიგი უნდა დავამყარო. ვერ მოვრიგებით სხვანაირად - ვატომ ელენეს მისაღებში შეაკითხა. ტაფით ხელში. როცა მიხვდა, რომ არავინ უსმენდა, დაიყვირა - მელიქიძე!-ჰა? - გამოხედა გოგონამ და ცალი თვალი ტელევიზორს გააპარა-შენ გელაპარაკები! -მაინც

ერთხელ სიცოცხლეში (სრულად)

უკვე საკმაოდ გვიანი იყო სუხიშვილების დარბაზიდან , რომ გამოვედი. ნელი ნაბიჯებით მივუყვებოდი მარჯანიშვილს . გაზახულის თბილი სიო გახურებულ სახეზე სასიამოვნოდ მელამუნებოდა, თმას მიწეწავდა და ხელით ვცდილობდი მათ გასწორებას . დღეს განსაკუთრებულ განწყობაზე