დასასრულის დასაწყისი (I თავი)

ნინიმ ბარგი მანქანაში ჩადო და საბარგული დახურა. ესეც ასე , ცხოვრება მშვენიერია, გამოცდები წარმატებით ჩააბარა და დროა ამ ყველაფრისგან დაღლილმა კარგი არდადეგები მოიწყოს , ამისთვის კი მან თავისი ბიძაშვილის აგარაკზე შეაჩერა არჩევანი. მართალია იქ წასვლის

გარყვნილი თინეიჯერი 1

დავიწყოთ.... მოკლედ ბევრი სისულელე და ბოდიალი არ გვინდა, ევა მქვია. 16 წლის ვარ... არც თუ ისე ცუდი ტიპი, მოკლე შავი აჩეხილი თმით, დიდი მოყვანილი ტუჩებით, და ცისფერი თვალებით. ღაწვებზე ცოტა ჭორფლიც მაქვს. ვერ ვიტყვი რომ ლამაზი ვარ, მაგრამ

ფრთაშესხმული ანგელოზი - 7

რა იმედბს ვაძლევ თავს ? ... ცხოვრება ასეთია ... ასეთია ზუსთად ასეთია ... ჯერ ბედნიერებას მოგანიჭებს ... მერე უბედურებას ... ყველა ბედნიერ წამს უკან უბედური წამები და ჯერ არ განცდილი ...

ჯარის ქალი (3)

-არვიცი რა მემართება სამი დღეა გიცნობ და უკვე ჩემ თავს ვეღარ ვაკონტროლებ. რა გინდა? -მე? რამინდა? -არ ვიცი ჩემს სხეულში ხარ მარცხენა მხარეს მკერდთან და ვერ გიშორებ, მინდა წახვიდე, თან სასწრაფოდ. -ვერ ეღირსები მაგას. -თითის აწევით უთხრა ბელამ.

ვატო არაბული (10-11 თავი)

-რატო არ გძინავს?(ამღვრეული თვალებით შეხედა ვატომ) -მომენატრები, ძალიან მომენატრები(მხარზე აკოცა კესომ) -მოდი ჩემთან (მუხლებში ჩაისვა არაბულმა და ბაგეებზე შეეხო ... მოთხოვნით უკოცნიდა ტუჩებს, ქვედა ტუჩზე კბილები დაასო ვატომ და კბილებს შორის მოიქცია,

Devil's Daughter (1)

ცხოვრება გვართმეს ჩვენთვის ძვირფას ადამიანებს , მაგრამ არასდროს უნდა დავეცეთ სულით რადგან ცხოვრება გრძელდება და ჩვენ უნდა შევძლოდ ტკივილის ატანა , როცა ამბობენს დრო ყვერაფლის მკურნალია არა ეგრე , პირიქით ტკივილთან ერთად ცხოვრებას ვსწავლობთ..

ქალის აგონია

დაღონებული და მარად სუსტი, სარკესთან ფიქრობ, როგორც დიანა. დღესაც შორეულ მეგობარს უცდი, მაგრამ მან მოსვლა დაიგვიანა.

პანსეონატი (სრულად)

როგორ არ უნდოდა იმ ჯოჯოხეთურ პანსიონატში წასვლა.ყველაფერი ძელებური.ხის ავეჯი,ოთახები სადაც მინიმუმ ოთხი გოგონა ცხოვრობს.გოგოები,რომლებიც დახამებულები არიან ბიჭებზე. მანქანის ფანჯარაში გაიხედა და ამოიქშუტუნა.უკვე ნახევრად ჩანდა პანსიონატი.

ეშმაკი და ანგელოზი პირველი თავი

ნუთუ შეიძლება ცხოვრება ასეთი სასტიკი იყოს თან მითუმეტეს ჩემს მიმართ. ნუთუ ისიც შეიძლება რომ ადამიანის დაკარგვით გამოწვეულმა ტკივილმა ასე დაგასუსტოს და გამოგფიტოს, ცხოვრება მოგაბეზროს და სიცოცხლის სურვილი დაგაკარგვინოს. ზოგჯერ ვიტყვი ხოლმე ახლა

მაცდური

აი ჩავცქერი ძველის ძველ სურათს, რომელზეც წერია: "ის მაინც ბრუნავს", ბრუნავს? ბრუნავს და თან როგორ ბრუნავს, თუ გიფიქრია შენზე ვინ ზრუნავს. სურათში პატარა, ეხლა კი დიდი ხარ, რითმა არ მყოფნის რამდენად მინდიხარ,