თავად ვკლავ თავს ჩემივე სიყვარულით (1ნაწ. თავი 1)

მახსოვს მაშინ ძალიან ბედნიერი ვიყავი, ჩემს ბედნიერებას საზღვარი არ ჰქონდა ..ასაკი არც კი მახსოვს ზუსტად, ვიქნებოდი ასე 17 წლის, სექტემბრის ერთ-ერთი ჩვეულებრივი დილა იყო, დილით მაღვიძარაზე ადრე შემოდგომის სიცივემ გამაღვიძა. ეს ის დროა აი სუსხი დილით

ტკბილი ტუჩები (ანუ შენს კოცნას ვერ დავივიწყებ) (სრულად)

-მიყვარს შენი ტკბილი ტუჩები თქვა მან და კიდევ ერთხელ მაკოცა...წელი ხელზე მომხვია და მეორე სართულზე ამიყვანა.თან ნელნელა მხდიდა ტანსაცმელს სულ შიშველი რომ დამტოვა სხეული დამიკოცნა მეც თმაში ხელი შევუცურე და ამით უფრო გავახელე ოთახში მხოლოდ

მკვლელები (3)

აღარც მახსოვს რომელზე დავწექი ფეხბურთი გვიან დამთავრდა - რომ გავიღვიძე გარშემო ყველაფერი ტრიალებდა,თავი მტკიოდა... სამზარეულოში გავედი 9 ხდებოდა. ამოვამთქნარე , ახლა წყალი შევისხი სახეზე. დათო გამოვიდა - ეხლა ადექი - კი თავი მტკივა ძალიან ... წავალ

ცოდვათა მონანიება

როდესაც ხვდები რომ შეცდომა დაუშვი, როდესაც ხვდები რომ რაღაც შეცოდე, უფალს სთხოვ შეგინდოს, რადგან ჩვენ მის იმედზე მის იმედზე ვცხოვრობთ იცოდე.

წარსულის ოცნება

ცხოვრება ისტორიის ნარჩენად დაღუპულა, ძველი ღიმილები აკვანში დამარხულა, დედათა თვალებზე ცრემლები დანამულა, ეს წლები ფიქრებში, როგორ დაკარგულა.

უგულო და ბაბნიკი #5

...ყველაფერი უეჩვეულოდ კარგად იყო,ბექა ყოველდღე ახარებდა სხვაადსხვა საჩუქრებით,მთელი საქართველო მოატარა და ამ ულამაზესი ქვეყნის მთელი სილამაზე აჩვენა ტასოს,ერთი შეხედვით ბედნიერი იყო,რომ რაღაც კარგი ხდებოდა მის ცხოვრებაში,მაგრამ ის აზრო,რომ

–ქურდი შეგიყვარდა? (ნაწ. V)

სახეწაშლილი შევარდა მამაკაცი საავადმყოფოში. არც კი იცოდა რა ეთქვა, რა გაეკეთებინა. ლუბას რომ რამე მოსვლოდა, აპატიებდა კი საკუთარ თავს აქამდე შეტოპვას? გაანადგურა გოგო და თვითონ სასმელს მიეცა. უარი ვერ თქვა, ჯერ ანგელოზივით გოგოს დასაკუთრება მოინდომა

ბედის კამათლები

როცა გულმოსულმა ბედს შევჩივლე, ბედმა გადმომიგდო კამათელი. რასაც გააგორებ ისე იყოს, შენგან არ მინდაო არაფერი. ხელში ძლივს ავიღე დავაწყვილე, გულში ციმციმებდა სიყვარული. მაგრამ „დუ იაქე’’ გავაგორე, ანუ არაფერი სიხარული. ღმერთმა შანსი მომცა მეორეჯერ,

ჩემი თუ არა აბა ვისი უნდა იყო?! (თავი 6)

კიბეებზე რომ ჩავდიოდი დემეტრეს და უჩას ხმა გავიგონე, უჩამ რომ შესძახა „მიყვარხარ დემეო“ კინაღან იქვე ჩავიკეცე სიცილით, კი ვიცოდი რომ ჩემ ძმას ნორმალური ძმაკაცები არ ჰყავდა, მაგრამ ეგრე ცუდად თუ იყო მათი საქმე არ ვიცოდი...

ალერმუს პრაიდი, ანუ ჩემი ცხოვრების შემცვლელი

- ალერმუუუს! - ხმის ჩახლეჩვამდე დავიყვირე და დანგრეულ, ნახევრად დამწვარ ტრეილერს ამოვეფარე, რათა რაკეტა ამეცილებინა. - დეივ! გადმოაგდე! - ათიოდე მეტრით შორს, მანქანას ამოფარებულს გავძახე. მოქნილად გადმომიგდო დიდი, ორ ლულიანი იარაღი. - მიკა! -