დარჩი ჩემთან... (თავი მერვე)

ბიჭებმა როგორც კი დედაჩემი დაინახეს მაშინვე წავიდნენ, გოგოებიც გაყვნენ. მე დედაჩემს აღარ დავაცადე ლაპარაკი დავიწყე -მისმინე დედა, ვიცი რომ ძალიან ცუდი შვილი ვარ, ისიც ვიცი რომ შენ არ გეკუთნის ჩემნაირი შვილი, ისიც ვიცი რომ უვარგისი ვარ, მაგრამ ძალიან

მიშველეთ მუშაობით მკლავენ! 5

ფეხები ერთმანეთში ამებლანდა. გონება დამებინდა, გული ლამის ამომივარდა . ცახცახით მივუახლოვდი და მივესალმე. "დიქტატორმა" დიდისამბით გამაცნო მისი "ძმაკაცი" -გაიცანით ანაბელ! ეს ჩემი მეგობარია იოანე!-არვიცოდი იოანე თუ ერქვა. ჩემი საყვარელი სახელი

გაზაფხულს გავცვლიდი შენს ერთ კოცნაში ... 14

[-გტკივა? - მაინც დავინახე მის თვალებში სითბო და თვალები დავახამხამე მხედველობის დასაწმენდად -არა არ მტკივა , მისმინე არ მინდა რამე დაგიშავოს, შენ არ იცი რისი გამკეთებელია გთხოვ თავი დაანებე - რომ წარმოვიდგინე დათოს ზიზღით სავსე გამომეტყველება ისევ

მე,შენ და წვიმა..(1)

მარტის მზე ხომ გაგიგიათ? ისიც ხომ იცით რა ამინდებია ამ თვეს.. 2 მარტი იყო,დილას მზე იყო,შუა დღეს გაწვიმდა.. წვიმა ძალიან მიყვარს,მაგრამ ასე უადგილოდ არაა. მშვიდად მივყვებოდი ჭავჭავაძეს. მირბოდნენ,თავს აფარებდნენ შენობებს და გაჩერებებს.. მე

შემიყვარდი სულელო(მეთერთმეტე თავი)

-დედა ვაკო უბრალოდ მეგობარია და აღარ მინდა ამაზე ლაპარაკი. სამზარეულოდან გავედი და მაგიდასთან დავჯექი.ვაკო ჩემს პირდაპირ იჯდა და კმაყოფილი სახით მიყურებდა.როგორ ჩანს კარგად გაიცნეს ამ სამეულმა ერთმანეთი და მამაჩემსაც ძალიან მოეწონა ვაკო.ვაკომ და

მე-10 კლასელი

გამარჯობათ, მე მარიამი ვარ 16 წლის წელს გავხდი მეათე კლასელი ერთი ჩვეულებრივი გოგო თუ ასე ითქმის, ვსწავლობ კარგად მყავს გიჟი დაქალები და მეთვითონაც წავუგიჟებ ხოლმე.გამარჯობათ, მე მარიამი ვარ 16 წლის წელს გავხდი მეათე კლასელი ერთი ჩვეულებრივი გოგო თუ

ფარულავა (დასასრული)

ხანდახან როცა ტკივილი საზღვრებს სცდება, შენში არსებული იმუნიტეტი იწყებს ბრძოლას, ბრძოლა გრძელდება, 1,2,3..... მეტი თვე, ზოგჯერ წელიც, საბოლოოდ ტკივილი მარცხდება, თავიდან უკან იწყებს დახევას მერე თითქმის ქრება, თითქმის..

ერთად (4)

იმის მიუხედავად რომ, ღამე არაჩვეულებრივად მეძინა, დილით საშინელმა თავის ტკივილმა გამაღვიძა, აზრზე მოსვლაც ვერ მოვასწარი ისე შემოვარდა ვიღაც ჩემს ოთახში, თვალები სწრაფად გავახილე და თიკოს წარბაწეულმა შევხედე. -დაკაკუნების შესახებ გსმენია რამე?

ქაოსური გრძნობები (5)

-ცოტნესთან ვიყავი-პირდაპირ უთხრა ელენემ ნანოს,რომელიც მის ოთახში იჯდა და ელენეს ელოდებოდა -მერე?-სულმოუთქმელად ელოდა ნანო ელენეს -სიმართლე ვუთხარი და მორჩა.გაგიჟდა.გადაირია. ესეთი რამ როგორ მომატყუეო. მოკლედ,ძალიან გაცოფდა -თქვენზე რა ილაპარაკეთ?

ბედნიერება- მარადიული თუ წამიერი?

მაგრამ პირობას ვდებ, როცა ეს ყველაფერი დასრულდება და კვლავ ბედნიერი ვიქნები, იმის მიუხედავად, რომ ეს ფრაზა ბედნიერი ადამიანისთვის არც თუ ისე სასიამოვნო მოსასმენია, მაგრამ იგი დამეხმარება დავაფასო და გავუფრთხილდე ჩემი სიხარულის თითოეულ ნამცეცს,