რეპუტაციის თამაში 1 (18+)

_„სიყვარული“_მაჯები გაუთავისუფლა და ჩვეული მზრუნველობით დაუკოცნა._რა საინტერესო ცნებაა. „გიყვარვარ“, მაგრამ ჩემზე ჯაშუშობ, „გიყვარვარ“, მაგრამ ჩემს საიდუმლოებებს მამაშენს უყვები...მითხარი, რა პო*აში გაგიმხილე, მაგასაც გეკითხებოდა ხოლმე? თვითონ ხომ

ცეცხლი აინთო, თამაში დაიწყო ( სრულად )

- ცხოველივით იყო დაბმული, სულ მთლად შიშველი, სხეულ დალურჯებული, გასისხლიანებული, უგონო მდგომარეობაში, ცხოვრებაში პირველად აუკანკალდა ხელები როცა იმ თოკებს ხსნიდა გამხდარი მაჯებიდან...

თამაში "LOVE" -3

ტკივილით ახურებული მაჯა დავიზილე და ზურგით შევბრუნდი. გვერდით მომიჯდა. ნატკენი ხელი ხელში აიღო და შეათვარიელა. - გტკივა ? - ყველაზე ბანალური კითხვა, რაც კი შეიძლება დაზარალებულს დაუსვა. კი მტკივა. - რატომ არ მიდიხარ?-მისი პაუზის შემდეგ ამის

თამაში "LOVE"

- დედა, თქვენ ერთად ხართ? წეხან რა მოხდა? იმდენად მოულოდნელად წამოიჭრა ყველასთვის საინტერესო საკითხი, რომ ჰაერში გავარდნილი სიჩუმე, მხოლოდ ჩემი ხველით და ტელევიზორის ხმით ირღვეოდა. - არა, ჩვენ არ ვართ ერთად! - კი, ერთად ვართ.

თამაში "LOVE"

- გამოსვლას არ აპირებ?! ჩახრეწილი ხმით კითხულობს და ვიცი ვინცაა. მაგრამ მე არ მეკითხება. ხომ ასეა? მე არ მეკითხება... მერე ჩემი სახელი მომესმა, თუმცა არა. უბრალოდ მომესმა, რათქმა უნდა, მომესმა. ჯანდაბა. დ**ხვიე აქედან დეა.თუ არ გამოვჩდები, წავა. და

თამაში

მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენი გზები ჯერ კიდევ არ არის გადაკვეთილი, მე ვგრძნობ შენს ყოფას ყოველ ლექსში, სტროფში, ყოველ საგულდაგულოდ შერჩეულ სიტყვაში. ცხოვრების სიმფონიაში შენ ხარ კრესჩენდო, კულმინაცია, რომელიც სუნთქვაშეკრულს მტოვებს.

ცეცხლი აინთო, თამაში დაიწყო (სულ)

ტბის ზედაპირი სარკესავით ირეკლავდა ზეცას.ჩამობურული ნაძვები გვირგვინივით ერტყა წყლის გამჭვირვალე სივრცეს. ისეთი მყუდროება სუფევდა ირგვლივ, რომ ვერავინ წარმოიდგენდა, თუ ეს სამოთხის მსგავსი მიდამო, ამ ლამაზი ნიღბის მიღმა სისხლიან საიდუმლოს წლების

ბედის თამაში (პირველი თავი)

–არ მჯერა ნეა,რომ ეს საქმე დასრულდა ჩვენს სასიკეთოდ.გახარებული ქერა ბიჭი ქუჩაში ბოლო ხმაზე ყვიროდა და აქეთ იქით დადიოდა. –არც მე,ბოლო წუთამდე კი გვაწვალა ამ კაცმა და რავიცი...სიცილით მიუგო შავგვრემანმა გოგომ –ხო მაგრამ სანამ სასამართლოს ფურცელი არ

ცეცხლი აინთო, თამაში დაიწყო

-კარგად, თებე, შენ როგორ ხარ?-უთხრა ლეამ, როდესაც ანეს სახეზე „მოვკლავ, სულ ერთია“-ამოიკითხა. -რავი, აი, საოცრად. ახალი გადმოდის და მიხარია. სასტავი გავმრავლდებით. უეცრად, კარი ხმაურით გაიღო და საკლასო ოთახში, დაჩი შემობრწყინდა.

სიცოცხლისა და სიკვდილის თამაში (თავი მეორე)

გზაში ნენეს ნათქვამზე ფიქრობდა ის პატარა არსებაც კი ხვდებოდა, რომ უკვე ძალიან აგვიანებდა და უნდა გაემხილა გრძნობები. საჭესთან მჯდომი გეგმას ადგენდა, როგორ ეთქვა ნიცასთის ყველაფერი. ეშინოდა მისი რეაქციის,შეიძლება