ცხოვრების გზები (9-10-11-12 თავი)

მე შენს თვალებში ნდობას ვკითხულობ, მაგრამ იმასაც ნათლად ვხედავ, რომ გულის სიღრმეში ნდობასთან ერთად პატარა ეჭვებიცაა. მითხარი ოდესმე შეძლებ ჩემს ბოლომდე ნდობას? მითხარი, რათა ტყუილი იმედი არ მქონდეს შენი. შევძლებთ, რომ მეგობრები გავხდეთ?

ცხოვრების გზები (5-6-7-8 თავი)

- რას ქვია გაიტაცეს ნიკოლას, ვინ გაიტაცა? შენ სად იყავი? გეძინა? ჩემი საწყალი გოგო, - კარებთან ბავშვივით ატუზულ ნიკოლასს თავი დაბლა დაეხარა და ახსნას ვერ უძებნიდა მომხდარს, უფროსმა ერთბაშად იმდენი კითხვა მიაყარა დაიბნა, რომლისთვის

ცხოვრების გზები (3-4 თავი)

ფეხზე წამოდგა და ხელები წინ გასწია, ხელბორკილის სიცივემ მთელს ტანში დაუარა. აღარ იცოდა რა ექნა, ადგილიდან ვერ იძვროდა, იდგა ასე ქანდაკივით გაფითრებული და გაშეშებული. ჯერ კიდევ ვერ აცნობიერებდა რა ხდებოდა, ვერც ის გაეგო ბორკილები რატომ ედო ხელებზე,

ცხოვრების გზები (1-2 თავი)

მანქანის საზურგეს მიეყრდნო და გაინაბა. ლამაზად თოვდა და ქუჩებს ათეთრებდა. ფიქრებში ჩაიძირა. ფიქრობდა დედაზე, ძმაზე, უკვე ენატრებოდა ოჯახი, მეგობრები, სახლი, რომელიც დიდი ხნით არასდროს დაუტოვებია და მამა, რომლის გარეშეც სამოგზაუროდ არასოდეს წასულა.

ცხოვრების მეგობარი თავი 3.(დასასრული)

-როგორ უზომოდ მომენატრე,დილა შენით იწყება და ყველგან შენ დამყვები.შენ დამიბრუნდი და მეც დაღლას ვეღარ ვგრძნობ,მენატრები მაგრამ ახლა უნდა ვიჩქაროთ,რადგან საათის ისრები თავბრუდამხვევი სისწრაფით ბრუნავენ და ჩვენი გრაფიკი მკაცრადაა განსაზღვრული,მივდივართ.

ცხოვრების მეგობარი.თავი 2.

-გადავწყვიტე შენთვის წერილი მომეწერა,რადგან ასე უფრო გამიადვილდებოდა საუბარი შენთან.კალენდარი მაქვს საწოლთან და უშენოდ გატარებულ დღეებს ვითვლი,ღამე არ მძინავს ფარჯარასთან ვდგები და უკიდეგანო ცას ვუყურებ.დღესაც ისეთი ლამაზი ღამეა მე რომ

ცხოვრების მეგობარი.თავი 1.

-არ დაიჯერებ,მაგრამ შენს თვალებში ჩემს თავს ვხედავ,ელენე გრძნობებით მიგებ მახეს? მახე რომელშიც რამდენიმე თვეა ჩემი გული გაება და სულიც შეიპყრო -რას ამბობ, დემეტრე ეს შეუძლებელია.

ცხოვრების წესი

წვიმის წვეთები ნელა მიიწევდნენ დედამიწისკენ და მათივე შესრულებულ სიმღერაზე წყვილად ცეკვავდნენ. პატარა გოგონა სიცილით მიაბიჯებდა წვიმის გუბეებში და მხიარულად ღიღინებდა -წვიმს,წვიმს,წვიმა მოდის!-გაჰკიოდა ის,მისთვის დრო გაყინულიყო,მხოლოდ ის და წვიმის

ცხოვრების დერეფანი

შავი დერეფანი... ლითონის კედლები... მარტო ვარ... სიცივეს ვგრძნობ, რომელმაც მთელ სხეულში შემოაღწიაა ... გულის ძგერის ხმა არ მესმის, მხოლოდ ვგრძნობ როგორ მიედინება სისხლი გაყინულ სოსხლძარღვებში. ჩემი ხმა... მას ლითონის კედლები ისრუტავენ...ჩემს

ცხოვრების საიდუმლოება

სასაცილოა ცხოვრება,გართმევს ყველაზე საყვარელ ადამიანებს, ადამიანებს რომლებიც შენს ცხოვრებაში მუდამ გინდოდა ყოფილიყვნენ.ცხოვრება საიდუმლოებებითაა სავსე, მას ჩვენ ვერ ვხსნით ,მაგრამ არც არასდროს ვნებდებით.