შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა
ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან VI (მეორე წიგნის დასასრული)
ისტორია / ანაბელ შველიძე

ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან VI (მეორე წიგნის დასასრული)

14-06-2026, 20:12
ავტორი
2 474
43
+
ელმა გულზე მუშტი მიიდო. მკერდში აუტანელი ტკივილი იგრძნო და სუნთქვა შეეკრა. მთელი ეს დღეები სწორედ ამ სურათს გაურობდა, თავის ნამოქმედარს, რომელიც დედამისი ლამის სიკვდილამდე მიიყვანა. განა შესაძლებელი იყო უფრო მეტად დამსხვრეოდა სული? - არადა
ნაბიჯები (სრულად)
ისტორია / მარიამ ნატროშვილი

ნაბიჯები (სრულად)

13-06-2026, 23:36
ავტორი
8 253
16
+
შეჯახებაზე გსმენიათ რამე? შეჯახებასა და მის შემდეგ ნარნარზე. ფრენაზე. ფრენაზე, რომელიც გტკივა, მაგრამ თან ისეთ სიმსუბუქეს გრძნობ, რომ დაბლა დაშვებაზე არც კი ფიქრობ. წინ ათასი ნაცრისფერი ღრუბელი, ელვა და ჭექა-ქუხილი გხვდება, მაგრამ ტკივილი იმდენად
ვანილის კოცნა (სრულად)
ისტორია / მარიამ ნატროშვილი

ვანილის კოცნა (სრულად)

13-06-2026, 23:02
ავტორი
4 886
12
+
ჩემი სახლიდან ავტობუსის პირველ გაჩერებამდე რომ მივიდე, რვა წუთი მჭირდება. ხო, წამზომით დავითვალე. თუმცა, ამჟამად იქ მისასვლელად თხუთმეტი წუთი მჭირდება. მიუხედავად იმისა, რომ ჩემი გადაწყვეტილებისკენ მივდივარ, ფეხები მაინც უკან მრჩება.
პატარა სიკვდილი (სრულად)
ისტორია / მარიამ ნატროშვილი

პატარა სიკვდილი (სრულად)

12-06-2026, 23:52
ავტორი
6 271
9
+
წარმოდგენა არ აქვს არავის რას ნიშნავს, როცა თვალებს ახელ და ირგვლივ ისევ წყვდიადია. ხო, ერთგვარი შიში იპყრობთ, მაგრამ მათ იმედი მაინც აქვთ, რომ შუქს აუნთებენ. მე? მე უკვე თვეების წინ გადამეწურა ეს იმედი. წყვდიადის შიში კი მაინც ვერ დავძლიე,
მე მიყურე (სრულად)
ისტორია / მარიამ ნატროშვილი

მე მიყურე (სრულად)

12-06-2026, 22:23
ავტორი
7 779
10
+
კალენდარზე რიცხვს გავხედე - 15 აპრილია. მთელი საქართველოსთვის სიყვარულის, ჩემთვის კი ერთი ჩვეულებრივი დღე. თავზე ქუდი ჩამოვიფხატე, ზურგჩანთა ავიღე და დაუმშვიდობებლად გავედი სახლიდან. სვეტას მაღაზია ჩემი კორპუსიდან ოთხი გაჩერების იქით მდებარეობს.
ვინ თქვა, ბოშები ტყუიანო?! ( სრულად )
ისტორია / მარიამ ნატროშვილი

ვინ თქვა, ბოშები ტყუიანო?! ( სრულად )

12-06-2026, 17:29
ავტორი
6 080
9
+
ალბათ ჭკუიდან შევიშლები! უკვე მეხუთე დღეა ქუჩის მეორე მხარეს გამოფენასთან ბოშა ქალი დგას და ხუთივე დღეა თვალში ეკალივით მეჩხირება. არ ვიცი, შეიძლება მეჩვენება, მაგრამ რამდენჯერაც გავიხედავ და დავინახავ, მგონია, რომ მიყურებს და მიღიმის, არადა მის
13 პარასკევი ( სრულად )
ისტორია / მარიამ ნატროშვილი

13 პარასკევი ( სრულად )

12-06-2026, 16:50
ავტორი
2 473
4
+
თვალები გავახილე, მაგრამ ვგრძნობდი, ჯერ კიდევ ძილ-ბურანში ვიყავი. მთელიო სხეული დამძიმებული მქონდა და არ მინდოდა თბილი საწოლი მიმეტოვებინა. გვერდი ვიცვალე და საათს გავხედე - რვის ნახევარი ხდებოდა. როგორც ყოველთვის, მაღვიძარას ისევ ვაჯობე.
ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან V
ისტორია / ანაბელ შველიძე

ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან V

11-06-2026, 16:55
ავტორი
1 213
22
+
ელი უფრო სხვა სცენარს ელოდა. ეგონა ძაღლის საზარელი შესახედაობა თავდამსხმელებს დააფრთხობდა, მაგრამ შეცდა. ანერვიულებულმა მიმოიხედა და იქვე ხესთან დაგდებულ მსხვილ კეტს მოჰკრა თვალი. მძიმე ჩანთა ძირს მოისროლა კეტს ხელი წამოავლო და ბათურას გვერდით
ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან IV
ისტორია / ანაბელ შველიძე

ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან IV

10-06-2026, 16:47
ავტორი
1 756
15
+
როცა მესხეთის ქუჩაზე ჩიხში შეუხვიეს, სვანს ნერვებმა უმტყუნეს. დაიღმუვლა და მთელი ძალით ამოსცხო წიხლი ნაგვის ურნას. მოზრდილი ლითონი ყრუ კვნესით შეიზნიქა. გაცოფებულმა მუშტები დაუშინა სქელ ალუმინს, იქამდე ურტყამდა, სანამ ელი არ ჩააფრინა მკლავებში და
ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან III
ისტორია / ანაბელ შველიძე

ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან III

9-06-2026, 14:59
ავტორი
1 459
12
+
- ბებიაჩემს შეეხე! - ღრიალებდა თვალებდაქაჩული - არ შეგარჩენ! მეტს აღარ შეგარჩენ! მომაშორეთ ხელები-მეთქი! მოვკლავ! ჩემი ხელით გავგუდავ! მის დაწყნარებას ცდილობდნენ, მაგრამ უშედეგოდ. სულამ ბოლოჯერ შეხედა შვილს თვალებში და ბარბაცით გავიდა