გტოვებ და მივდივარ (სრულად)

ზეინეფს რთული არჩევნის გაკეთება უწევს. გათხოვდეს კაცზე რომლის მიმართ მხოლოდ მადლიერებას გრძნობს, თუ უბრალოდ ჩვეულებრივ გააგრძელოს ცხოვრება..მოვლენები სრულიათ იცვლება როცა უეცრად რომა ჩნდება მის ცხოვრებაში

მეგობრები (9)

31 დეკემბერს ყველა აქეთ იქით დარბოდა, წინასწარ ულოცავდნენ დამდეგს თან ერთმანეთისთვის საჩუქრებს არჩევდნენ. -შენ რას აპირებ? -ტელეფონი ჰქონდა ყურზე მიდებული და ყურადღებით აკვირდებოდა გზაზე მომავალ ტაქსს.

რა ფერია ბედნიერება?!

შენ ჩემში ის გარდასახვა მოახდინე, რომელიც ვერავინ შეძლო... მე შენ მიყვარხარ და მჯერა ეს - დაუსრულებელია.

ზღვარგადასული ჩანაწერები

მხატვრულად გადმოცემული ყოველდღიურობა და არამარტო. დღეს ისე როგორც არასოდეს ყველაფერი რეალობად იქცა, ფიქრებმა გადაწყვიტეს უფრო ამოტივტივება ზედაპირზე. უკიდორესობასთან მისულმა საკუთარმა მე მ იპოვა რაღაც რის გამოც არჩია დამშვიდება და ელოდება მომავლის

ელენე (მესამე თავი)

უფრო დიდი მოწიწებით ეამბორა ფაიფურივით თეთრ და ცივ ხელზე. თან რაგაც ამოუცნობმა მზერამ გაირბინა მათ შორის, რადიო ტალღასავით სწრაფად და შეუმშნევლად. გაიარა ტალღამ და სადგაც პეტერბურგში გაუჩინარდა.

პატარა გოგონა ზღვის პირას (მეექვსე თავი)

ლანას მის ყოველ შეხებაზე გული ერეოდა,მთელი ძალით ცდილობდა,რომ წინააღმდეგობა გაეწია თუმცა ეს უკვე შეუძლებელი იყო,მთელი სხეული ტკიოდა და თავბრუ კიდევ უფრო ძლიერად ეხვეოდა.ხვდებოდა,რომ განწირული იყო.

შენ რას გრძნობ?!(3)

-დღეს რაღაც ძაან სხვანაირი ხარ სანდრა, რამე ხდება?-ღიმილით მკითხა ლუკამ, თუმცა მე ჰო ვიცოდი ეს ღიმილი რო წარმოდგენებში ჩემს მოკვლას გულისხმობდა თუ ვეტყოდი რომ ვინმეს უნდა შევხვედროდი. -კლასელები უნდა ვნახო, დათა ჩამოვიდა და რამდენიმე უნდა წავიდეთ.

90-იანების ბავშვები (8 თავი)

-შენ აქ რას აკეთებ? მგონი დაცვა აღარ მჭირდება! -ისე სწრაფად მიაყარა წითურმა,რომ მამაკაცს გამარჯობის თქმაც არ აცალა. -და ვინ გითხრა,რომ შენს დასაცავად მოვედი?-მამაკაცის სერიოზული ხმა პალატაში სწრაფად

უკანასკნელი ღიმილი

შენ დგახარ მთის მწერვალში , იყურები სადღაც შორს , გაუზრებლად და იცი , რომ იქ ხარ , სადაც ხარ , ის ხარ , ვინც ხარ , მაგრამ არ ფიქრობ იმაზე , რომ შეიძლება ერთი წამი დასჭირდეს შემთხვევას , დაგიცდეს ფეხი და აღარ იყო , შეიძლება ერთი წამი დაგჭირდეს და

ნამსხვრევი დარჩა

უშენოდ ღამეა ჩუმი, დილა უღიმღამო გახდა. უშენობაზე ვწერ და ფიქრი შენს სახეს ხატავს. ვიცი არ მოხვალ და აღარც ველი, დღეს შენს ნაბიჯებს კართან,