ეს სიჯიუტე დაგღუპავთ ტკბილებო(4თავი)

ისტორია არის ოთხ დაზე და ოთხ ძმაზე რომლებიც ერთმანეთშ უნივესიტეტში გაიცნობენ და ერთმანეთი მოეწონებათ მაგრამ ერთმანეთშ არ უტყდებიან ელოდებიან ერთმანეთშ როდის ეტყვიან სიტვა მიყვარხას მაგრამ ის არ იციან რომ დიდ ხან მოუწევთ ლოდინი და ასე ადვილად არც

ურჩხული უფრი თავი 8, 9, 10,

დიდი მადლობა ყველას ვინც კითხულობთ ჩემს ისტორიას შევეცდები ამ საღამოს დავდო დასარულიც. თუ ვერ მოვახერხე ხვალე აუცილებლად დაიდება.

მოხეტიალე სულები

მე ვხედავ მზეს, ის ყველა ჩვენგანშია... ზოგში ის მუდამ რჩება, ზოგში კი მზის სხივები უფერულდება. არის მომენტები როცა ჩამქვრალი სხივები ნათელს უახლოვდებაა და ცდილობს მის გამოძავლას, ამ დროს კი ნათელი სული დახეტიალებს რათა ჰპოვოს სიმშვიდე.. მისი

დაქალები

დაქალები რომლებიც ერთად იზრდებოდნენ და ერთ სახლში ცხოვრობდნენ,მათი მეგობრობა ერთი ხელის მოსმით დამთავრდა ერთხელ ვიკას თაყვანისმცემელი გამოუჩდა და მან სახლში დაპატიჟა რომ მისი და ნინო და

სითამამე თუ მოქმედება?(მეშვიდე თავი)

-აუ ამდენი ხანი ამას ველოდებიდით?!-წრიპინა ხმა გავიგე და მისკენ გავიხედე, აუუ არააა-ტანჯულად გავიფიქრე, ნინუცა იყო, რომელსაც ფანჯარა ჩამოეწია და შეწუხებული სახით იყურებოდა-ისიც მეყო ამდენი ხანი შენს

მე რომ ვიხრჩობოდი...

მე რომ ვიხრჩობოდი,ცეცხლი როცა მწვავდა."მოდი" - როცა გთხოვდი,არავინ რომ გგავდა.მაშინ არ მოხვედი,არ ამივსე გული ძველი იმედებით დავრჩი გათანგული.მე რომ ვიხრჩობოდი,არავინ რომ მყავდა,დაბრუნებას გთხოვდი,

მარწყვის არომატით (სრულად)

_თავის თავს, ელაპარაკება თამო და ქუჩაში მძიმედ მიაბიჯებს. უნივერსიტეტში ეჩქარება და ყველანაირად ცდილობს სწრაფად იაროს... ჰმმ.. საშინლად დააბიჯებს ვაღიარებ, მაგრამ ესრომ ვინმემ უთხრას, ალბათ ჩაყლაპავს

***

მგონი ნელ-ნელა გხვდები,როგორიცა და ვინც ხარ,მინდა გაშალო ფრთები,მაგრამ სიფრთხილით გიცავ.გთხოვ მაპატიე ვერ ვარ,მოჩხუბარი და ლომკაცი,მე მაშინებდა ღელვა,თვალების შენ რომ მოგტაცე.ვიცი და მესმის რატომაც,

მარაბდის ველზე

მარაბდის ველზე დაჭრილ არწივს ყვავი დასჩხავლის სიკვდილის პირას მომაკვდავი ვარდებს ეკლიანს გულზე დაიყრის სისხლიან წვეთებს მის თვალწინ მწკრივად დანთხეულს მიაპყრობს მზერას და აათრთოლებს მისსა სულს ასე მოღუშულს

ბუმერანგი.თავი 11. 1 ნაწილის დასასრული.

სულ რაღაც დღეების წინ გავიგე რომ ჩემი შვილი ცოცხალია,ის სხვა სახელით და გვარით ცხოვრობს,როცა თქვენ ყველაფერი გქონდათ ის გაიზარდა თავშესაფარში და მას არ ჰქონია მშობლების სითბო,ვფიქრობდი გაგებით მოეკდებოდი ამ ყველაფერს.