დემონური შეყვარება (ნაწილი 2)

შემდეგ კიდევ უთხრა რაღაც ჩარლიმ თუმცა ლუსიმ ყურსასმენები ამოიღო და ყურებში ისევდაისევ უხალისოდ გაიკეთA.ჩარლის უკვე მოთმინების ფიალა ევსებოდა და გადაწყვიტა თAვი დაენებებინა,თუმცა მერე გააცნობიერა რომ ეს დაღლას კიარა დანებებას უფრო ჰგავდა,ჩაიცინა და

მეგობრები (4)

-გიგა მგონი წვიმას აპირებს! -ქუჩაში დარბოდა მთვრალი გოგო, ნაბიჯები ერეოდა, უაზროდ იცინოდა და გიგასაც იყოლიებდა. -წაიქცევი პატარავ. -ჯიბეებში ხელჩაწყობილი ნაბიჯნაბიჯ მისდევდა უკან, თან თვალს ვერ აშორებდა მოკისკისე ბოჭორიშვილს.

დაცემა

25 წლისაც არხარ და უკვე მკვდარი ხარ შინაგანად. მოსიარულე გვამი, უემოციო და გაყინული. სიბნელეში მოხეტიალე აჩრდილი, რომელიც ღამღამობით სხვის ცხოვრებას ისაკუთრებს და სახეს იცვლის. სალხინებელის დემონებივით გიზიდავს

ხელს ნუ გამიშვებ 2

ცოტა ხანს ვერ გავაცნობიერე რა ჯანდაბა ხდებოდა ჩემ თავს.როგორ შეიძლება ადამიანმა ესე რამდენიმე საათში იცვალოს ფერი და შენში მისი პიროვნება ნულამდე დავიდეს.შევეცადე ძალა მომეკრიბა და მის წინაშე ერთი უბრალო,უსუსური არსება არ ვყოფილიყავი

შემიყვარდა? (პირველი თავი)

ყველამ სიცილი დაიწყო.მაკუნას შეყვარებული ყავს მაგრამ ამჟამად ნაჩხუბრები არიან ხოლო ლილეს კი ერთი ბიჭი უყვარს მაგრამ ორივე ერთმანეთს ენაგლება თუმცა ერთმანეთის გარეშე მაინც ვერ ძლებენ.უკვე ყველაფერი მოვაწესრიგეთ ხვალისთვის

მზე

ისეთი იყო გიჟს რომ უფრო გააგიჟებდა , ბრმას რომ თვალს აუხელდა , წვიმაში რომ მზეს გამოიყვანდა , ცეცხლს რომ აგიკიდებდა და ჩასაქრობად უკანაც კი არ მოიხედებოდა.ლილე ცეცხლივით გოგო იყო. პირველი რაც დაგატყვევებდათ

შემთხვევითობა 1ნაწილი

პირველი რაც მინდოდა სახლში მისვლა და მოწესრიგება იყო, მივედი დავყარე ყველაფერი შხაპი მივიღე და დასაძინებლად მოვემზადე,ჩემი ბალიში დავინახე იქვე რო მედო და გიგა გამახსენდა, უნებურად ჩამეცინა ის ფოტო გავხსენი და დავაკვირდი

ადამიანი-ხატება ღვთისა

ღვთის ნებაა, ყველაზე სრული და მართებული კანონი თუ დადგინდება და ვერავინ ეტყვის შემოქმედს, თუ რატომ შექმენი ამგვარიო, რადგან მექოთნესაც კი შეუძლია თავისი მოზელილი თიხით სხვადასხვა ღირსების ჭურჭელი შექმნას,

ცხელი შოკოლადი. (თავი 1)

-მე და შენ ერთად ცხელ შოკოლადს დავლევთ, მაგრამ დღეს არა.-სერიოზული სახით შემომხედა და სკამიდან წამოდგა. წასვლას აპირებდა, მაგრამ თითქოს რაღაც გაახსენდაო ისევ შემოტრიალდა. - გიხდება ღიმილი. - ოდნავ გაიღიმა და მიტრიალდა.

ჩვენ ავირჩიეთ ერთხელ ბარაბა

ჩვენ ავირჩიეთ ერთხელ ბარაბა და იმის მერე ვაწყდებით ნაღმებს...სიჩუმე ხეთქავს ყურის ბარაბანს,მცდარი ვნებებით ვიგუდავ ნაღველს.ტონით მონურით, მონოტონურით,მე მასწავლიდნენ-რა შემერგება...ვუსმენდი, ვთმობდი,