მზარეულის დღიური 8

საღამოს შვიდ საათზე დავუთქვი ვატოს შეხვედრა ისე, რომ აზრზეც არ იყო წინ რა ელოდა. ელენემ სიტუაცია ცოტა გააბუქა და მათქმევინა, რომ ან დღეს უნდა მენახა, ან არასოდეს, რადგან თავიდან აგვეცილებინა მოულოდნელი უასიამოვნო

რა იქნება?

რა იქნება თუ მთელი ჩემი ცხოვრების განმავლობაში მემახსოვრება და ვერ შევძლებ მის დავიწყებას? ვერ ამოვიგდებ თავიდან იმ წუთებს და წამებს რაც ერთად გავატარეთ, იმ მოგონებებს რაც მასთან მაკავშირებს, რა იქნება თუ მის გარეშე ძალიან ბედნიერი

love me till the end თავი 1

ჩემი სიზმრები ყოველთვის განსხვავებულია, თუმცა ერთი რამ რაც მათ აერთიანებს, უცნობი პიროვნებაა შემიძლია დავიფიცო და გითხრათ, რომ ადამიანი, ჩემი სიზმრებიდან არასდროს მინახავს, თუმცა სადღაც, გულის რომელიღაც კუნჭულში მწამს, რომ ის არსებობს შეუძლებელია

ყველა'ფერი(თავი 11)

მეორე დღეს დემეტრე კაფეში იჯდა თაკოსთან ერთად.ანამ შემთხვევით დაინახა ეს სცენა დაგადაწყვიტა რომ საერთოდ არ მოსწონდა დემეტრეს სხვა გოგონასთან ერთად ხილვა და სასწრაფოს ყველაფერი უნდა გაერკვია.

გადარჩენა (III თავი)

რამდენიმე საათის განმავლობაში მთელ სკოლაში სიწყნარე იყო. მხოლოდ ელენეს ბოდვის ხმა ისმოდა. ოთახიდან გამოსვლა გადავწყვიტე, მთელი დღეებია აქ ვარ ჩაკეტილი და ეს მოსაწყენი გახდა. ელენესთან ნიკა იჯდა და ცდილობდა დაეწყნარებინა.

"შეჯახება"

წყეულიმც იყოს ეს დღე ნეტამც სულაც არ დავბადებულიყავი, ადამიანი სატანჯველად მოდის ამ სამყაროში და ნაპერწკალივით მიექანება ცისკენ, ამ წუთისოფელში დაიმკვიდრებს სახელს სულს და ქრება ქრება უკვალოდ უკვალოდ მიექანება ზეცაში რადგან ისევ ამ წუთისოფელში

მდუმარე ტილო (4)

ქუჩაში არც ისე ციოდა, თუმცა სუსხი ჯერ კიდევ შემორჩენოდა ჰაერს, ფიქრებში გართული იმდენად გაერიდა სამყაროს, რომ ნაბიჯების უცნაური მიხრა-მოხრა ზედმეტად შესამჩნევიც კი გახდა, მიაბიჯებდა ლამპიონებს შუქ ქვეშ და ფიქრების დალაგებსა ცდილობდა, საკუთარ თავთან

ჩემი წილი ბედნიერება 5

კოტე შოკირებული იყო ნიკოს მონაყოლით. ახლა უკვე ესმოდა ყველაფერი. შეიძლება ყველაზე მეტად სწორედ მაშინ სჭირდებოდა ლიზის მაგრამ არ უნოდა ტვირთად დაწოლოდა. საკუტარი თავის ძმას დაუთმო როდესაც სჭირდებოდა. წამითაც არ უფიქრია რომ თავი შეეცოდებინა კოტესთვის.

დემონური შეყვარება (ნაწილი 2)

შემდეგ კიდევ უთხრა რაღაც ჩარლიმ თუმცა ლუსიმ ყურსასმენები ამოიღო და ყურებში ისევდაისევ უხალისოდ გაიკეთA.ჩარლის უკვე მოთმინების ფიალა ევსებოდა და გადაწყვიტა თAვი დაენებებინა,თუმცა მერე გააცნობიერა რომ ეს დაღლას კიარა დანებებას უფრო ჰგავდა,ჩაიცინა და

მეგობრები (4)

-გიგა მგონი წვიმას აპირებს! -ქუჩაში დარბოდა მთვრალი გოგო, ნაბიჯები ერეოდა, უაზროდ იცინოდა და გიგასაც იყოლიებდა. -წაიქცევი პატარავ. -ჯიბეებში ხელჩაწყობილი ნაბიჯნაბიჯ მისდევდა უკან, თან თვალს ვერ აშორებდა მოკისკისე ბოჭორიშვილს.