ვუძღვნი ჩემს სიყვარულს (ნაზი პაიკიძეს) ,,მიყვარხარ სიცოცხლეზე მეტად,,

მიყვარხარ,მიყვარხარ,ძალიან მიყვარხარ, სიტყვები არ მყოფნის,მტკივდება ნერვები, სულის მგზავრს ერთ წამში გულამდე მიყავხარ, უშენოდ ცხოვრების სიბერით ვბერდები...

with(out) you (V თავი)

იმიტომ რომ შენ მხოლოდ შენს უაზრო მეგობრებზე და ყოველ ღამით კლუბებში წანწალზე ფიქრობ. ბავშვი საერთოდ არ განაღვლებს. ერთი ღამეც კი არ გაგითენებია ნიაკოს ავადმყოფობის გამო. ყველაფერს დედა აკეთებდა, შენ შვილს საერთოდ არ იცნობ. უბრალოდ ერთ სახლში

სიყვარულისა და შემთხვევითობის თამაში. (3)

ჩემს M5 E60 -ს სიამაყით მოვუძებნე ადგილი ვაჩეს კორპუსის წინ და მოულოდენლად თავში ერთმა გიჟურმა იდეამ „გამიელვა“ და რადგანაც თავისუფალი ადგილი მისი განხორციელების შესაძლებლობას მაძლევდა - მუსიკას მოვუმატე და კორპუსის წინ

ჩემს მარიკუნას

ჩემო დაიკო ჩემო პატარავ ჩემო სიცოცხლის წყარო ანკარავ ჩემი ცხოვრების აზრო მშვენებავ ჩემო დაიკო, ბედნიერებავ

CRUEL მეთორმეტე თავი +18 ( BDSM / WORLD / LGBT )

ფეხზე დგომა აღარ შეუძლია. აღარ გონზე ყოფნა და ტკივილი მის მთელს გონებას იკავებს. -სასჯელი დასრულებულია. კარგი ბიჭი.- ეს ბოლოა რაც ესმის, სანამ ტკივილისგან გადამრჩენელ სიშავეში ჩაიძირება და ძალაგამოცლილი, გონებადაკარგული იატაკზე ეცემა.

ბედნიერების რეცეპტი (თავი ორმოცდაცხრა)

კოშკში შევიდა, წამიერად გაჩერდა, სიბნელეს შეეჩვია თუ არა, თვალი მოავლო კოშკის პირველ სართულში არსებულ ერთად-ერთ, აწ უკვე გომურად ქცეულ ოთახს. კოშკი რამდენიმე სართულიანი სათავსოსგან შედგებოდა. ერთ დროს მტრისგან თავის დასაცავად აგებულ ნაგებობას,

ასეც ხდება ხოლმე (სრულად)

შემეცოდა ეს დიდუბე ისედაც ერთი დიდი ნაგვის გროვაა, ადამიანების ხელშითქო ,ამიტომ იმ პატარა ფურცელს ძირიდან ვიღებ და ახლა ნამდვილად ვაგდებ ნაგავში . ისე მეზარება იმ ცათაბჯენზე ასვლა და გადასვლა მეორე მხარეს, რომ ვკვდები. ისიც არ მინდა გზაზე გადავიდე

კაზინოს ქალბატონი(თავი 1)

ისტორია ბანალური ფრაზით უნდა დავიწყო.ოხ,როგორ მძაგს სენტიმენტალიზმი,მაგრამ რას ვიზამთ,მაინცც.. ცხოვრება მოულოდნელობებითაა სავსე.ვერ გაიგებ საით ტრიალებს შენი ბედის ბორბალი ან როდის,ვისთან გაჩერდება იგი.თუმცა მოდით,ყოველივე ეს პრაქტიკაში განვიხილოთ.

და 50 წლის შემდეგ რა იქნება?! (სრულად)

დიახ, დიახ მეტროში.მოკლედ ზამთარი იყო...სასწავლებლიდან მოვდიოდი(პირველ კურსელი ვიყავი)... ხომ იცით, რომ თუ მეტროში რამეს მაგრად არ მოჰკიდე ხელი აუცილებლად წაიქცევი... გაყინულ ხელებს ჯიბეებში ვითბობდი.როდესაც შევედი ხელების ამოღება დამეზარა და

უცხო ქალის ცრემლი 2 ნაწილი 14 თავი

ზუსტად ცნობილი არ არის ვინ, როდის და რატომ დაარქვა, ან ასე რატომ აიტაცეს ეს სახელი. ამ საკითხთან დაკავშირებით, რამდენიმე ვერსია არსებობს. მათ შორის, ყველაშე გავრცელებული შემდეგი ვერსიებია:ერთი ვერსიის მიხედვით, სახელი მას ძველმა ბერძნებმა დაარქვეს.