•რ•(აღიარება)

სხვებისადმი გრძნობა რომ მიჩნდება, ვცდილობ ვიყვირო, ყოველწამს ვიმეორო ხმამაღლა, რომ მე ის მომწონს, ვცდილობ ყველას გავაგებინო.. ამ დროს თითქოს ჩემი გულისა და გონების გაჩუმებას ვცდილობ, რომლებიც გაუჩერებლად, გამუდმებით შენს სახელს იმეორებენ, თითქოს

ეშმაკის ბორბალი (სრულად)

იმ დროს, როცა თვითმფრინავი ჩვეული სწრაფი მაგრამ გაწონასწორებული სვლით მიწას საბოლოოდ მოწყდა და აიჭრა პირქუშ ღრუბელთა საკმაოდ სქელი ფენისაკენ, ღვედი კიდევ ერთხელ შევისწორე და მთელი ძალით მოვჭუტე თვალები, წინ დიდი გზა მელოდა, ამინდიც რაღაცნაირად

ჯიუტი გოგო(დუბლი 4)

რატომ ვერ ვმოძრაობ რახდება მგონი ვიღაც ძალიან მეხუტება ჩემი ანუკაა ალბათ მაგრამ ასეთი დიდი და ძლიერი? არა აქ რაღაც სხვა აუ მეზარება თვალების გახელა. ვაიმე ეს ამასთან რატომ მძინავს ან რატომ მეხუტება რამოხდა გუშინ?. საერთოდ ვერ ვმოძრაობ, თავი ოდნავ

მებაღე (ნაწილი 23)

ნახევარ წელზე იყო მეტი გასული და პატრონმა უგოს კვალს ვერსად მიაგნო. ძალიან შორს და ბევრ ალაგს დააგზავნა ხალხი, მაგრამ მებაღისნაირ კაცს არავინ იცნობდა... ან იქნებ სულაც კარგადაც იცნობდნენ და შიშითაც მალავდნენ. შესაძლოა დადას დღიურს ბევრ რამეზე

2 გრამი სიყვარული (თავი 6)

-დაბნეულო_ღმერთო ოღონდეს არა, ამ სახელის გაგონებამ ლამის გონება დამაკარგინა..მინდოდა გზა გამეგრძელებინა მაგრამ არ გამომივიდა უკან მივტრიალდი იმის იმედით რომ მას დავინახავდი..

ყოფილების სასამართლო.

გამოკეტილი ვიყავი სადღაც ოთახში სადაც მზის სინათლეც ვერ ახწევდა ,ვეხებოდი საგნებს რომლიღაც ჩვეულებრივ საძინებელს აწყობენ ხოლმე,მაგრამ არ შემეძლო რამისთვის შემეხედა,ისეთი შეგრძნება მქონდა თითქოს თავში რაღაც ჩამარტყეს და გაბრუებულმა სადღაც მისტიკურ

სიმპათიური სტუმარი ( 25 თავი)

ვაიმეე... სესილი ნუ კანაკალებ! - ვაიმე მარია, გაიგე რომ ვნერვიულობ ვაა... ჩემი ქორწილია! - მერე ქორწილია გასვენება კი არა (ანი) - ოხ ანი

არჩევანი(თავი VI)

რა და 2 წლის წინ ხვდებოდნენ ერთმანეთს.როგორც ვიცი გიჟდებოდნენ ერთმანეთზე და მერე უცებ ამ გოგომ დაადო თავი და ესპანეთში წავიდა,წავიდა რა გაიქცა,არც კი დამშვიდობებია და არ ც არაფერი აუხსნია.დათუნა ისეთ დღეში იყო დათვრა და გზაში ვიღაც „ვზროსლი“ ტიპები

ცდუნება

არ ენდო თვალებს სიყვარულის ცეცხლით ანთებულს, მათი კაშკაში მაცდურია, მალე ჩაქრება, გულში დაგინთებს სიყვარულის ელვარე კოცონს, შემდეგ კი უხმოდ, უგზო-უკვლოდ სადღაც გაქრება.

ტკივილი

უშენოდ მიდიან ეს ჩუმი დღეები, მივყვები დინებას და არვიცი, როდემდე ... დამღალა ყველამ და უაზრო ფიქრებმაც დღეს ბოლო მოუღეს ადრინდელ ოცნებებს...