ნოემბრის 13 (დასასრული)

-გილოცავ! -შუბლზე მკოცნის და წიგნს მართმევს სათაურს აკვირდება და ამბობს: "ნოემბრის 13" -აი ახლაც! -ჩერდება და თავის გამომეტყველებას სერიოზულს ხდის -ისევ თავიდან შემიყვარდი!

მე რომ გაჩუქო წითელი ვარდი

მე რომ გაჩუქო წითელი ვარდი არ იფიქრო რომ შენ შემიყვარდი ეს გავაკეთე მხოლოდ იმიტომ რომ შენს ფიქრებში მე გადავვარდი

მებაღე (ნაწილი 20)

დრო გადიოდა, მაგრამ არაფერი იცვლებოდა. პატრონს დაცვა ისევ გამაგრებული ჰქონდა, თუმცა არავინ ჩანდა მათი არც მომჩივანი ავად და არც მომკითხავი. დადას უღიმღამო ცხოვრებას ისიც შეემატა, რომ იმ საშიშ თვალებიანმა კაცმა მათთან ვიზიტს უმატა. ისევე, როგორც

ორმაგი გრძნობები(16)

ლიზა მთელი შაბათ კვირა ისვენებდა. კლინიკაში იყო ,შემდეგ იქაურ კოლეგებთან ერთად კლუბში წავიდა . ერთ-ერთი ექიმის დაბადების დღე იყო და იმდენად სექსუალურად გამოიყურებოდა ყველას ყურადღება მიიქცია. რა თქმა უნდა არ გაჰკვრივებია, ეს ხომ ლიზაა. კარგად გაერთო

გაცრუებული იმედი

კიდევ ერთხელ გამიცრუვდა იმედი, კიდევ ერთხელ გამიფრინდა ოცნება, ჩემს ინსტრუმენტს კვლავ დაუწყდა სიმები, ჩემს ორ ნებას აძნელებენ ოც ნებად.

ანდრო,ყაზბეგი და ორი ქეთა..(ნაწილი მეცხრე)

მანქანაში შეიხედეო და კარები გამომიღო. გადავირიე. პატარა ბანტ-მობმული ლეკვი იჯდა და გაურკვეველი მზერით მოგვჩერებოდა ხან მე, ხან ანდროს. სიხარულისგან ლამის გავგიჟდი.ლეკვი სწრაფად ავიყვანე ხელში და თამაში დავუწყე. ერთად ვხტუნაობდით.

სიზმარი სიყვარულისა (2 თავი)

-ლილიანა გთხოვ გაიღვიძე, შენ ხომ არ გიყვარდა ვიღაცა შენს გამო, რომ ცუდ ხასიადზე იყო. ლილე გთხოვ თვალები გახილე, შემოგვხედე რამდენი ვართ, უკვე 5დღეა აქ ვდგავართ და დაგტირივართ , გთხოვ! ვიცი არ მაქვს უფლება, მე რამე გთხოვო, მაგრამ არ შემიძლია, ასე

საბედისწერო რომანი თავი-5

-კარგი შემოდი.......ნატაააააა-თაკო მიძახოდა პასუხი არ გამიცია გავედი და გაკვირვება შევიტყვე როცა სანდრო დავინახე.შევატყვე სანდროს სახეზე როგორ გადაუვიდა ფერები და ერთდროულად ყველა ძარღვი დაეჭიმა სახეზე ჩემი სახის დანახვისას.არც გამკვირვებია, ახლა

პირადი დღიური

ამბობენ, მოგონებები თუ არ შეინახე დაიკარგებაო ამიტომ გადავწყვიტე ჩემი მოგონებების საიტი შევქმნა. პირველ რიგში გაგეცნობით მე ქეთი მქვია ჩემი ცხოვრება არაფრით გამოირჩევა სხვა ჩვეულებრივი ადამიანების ცხოვრებისგან მაგრამ როგორც ყველას მეც მაქვს პირადი

ჰილეგი (10)

ახალგაზრდა კაცი დაჭიმული, გაქვავებული იდგა. მარჯვენა ხელში იარაღი მოემარჯვებინა, თეთრი პერანგი სისხლით დასველებოდა და მის წინ, მუხლებზე დაგდებულ უცნობს უმიზნებდა. იარაღი პირდაპირ შუბლზე მიებჯინა, ყბებს ისე ძლიერად აჭერდა ერთმანეთს, ბუხრის ცეცხლისფერ